Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
ΜΗ ἐπιθύμει τέκνων πλῆθος ἀχρήστων, μὴ εὐφραίνου ἐπὶ υἱοῖς ἀσεβέσιν.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–3 από 3
Τοῦτο καί τις σοφὸς αἰνιττόμενος οὕτω πώς φησι· Μὴ ἐπιθύμει πλῆθος τέκνων ἀχρήστων. Οὗτοι καὶ βλασφημίαν προστρίβονται τῷ Θεῷ μᾶλλον, ἢ εἰ μὴ ἦσαν Χριστιανοί. Τί μοι δεῖ πλήθους; Τροφὴ πλείων τῷ πυρί.
Αυτό υπονοώντας και κάποιος σοφός λέει κάπως έτσι: Μην επιθυμείς πλήθος άχρηστων τέκνων. Αυτοί προξενούν βλασφημία στον Θεό περισσότερο, παρά εάν δεν ήταν Χριστιανοί. Τι μου χρειάζεται το πλήθος; Περισσότερη τροφή για το πυρ.
Λεπτομέρειες
Καὶ ἄκουε πῶς. Λέγει γάρ τις σοφός· Μὴ ἐπιθύμει πλῆθος τέκνων ἀχρήστων, εἰ μή ἐστι μετ᾽ αὐτῶν φόβος Θεοῦ· καὶ μὴ ἔπεχε ἐπὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν· κρεῖσσον γὰρ εἷς, ἢ χίλιοι, καὶ ἀποθανεῖν ἄτεκνον, ἢ ἔχειν τέκνα ἀσεβῆ· καὶ κρείσσων εἷς ποιῶν τὸ θέλημα Κυρίου, ἢ μυρίοι παράνομοι. Ἀλλ᾽ οἱ ἀναίσθητοι Ἰουδαῖοι, καὶ πρὸς τὴν σάρκα κεχηνότες ἀεὶ, καὶ ἀρετῆς ἀμελοῦντες, ἔλεγον· Τί ζητεῖ ὁ Θεὸς, ἀλλ᾽ ἢ σπέρμα; Δεικνὺς τοίνυν αὐτοῖς, ὅτι οὐ τοῦτο ζητεῖ, μυριάκις αὐτοὺς ἀπώλεσεν, ἀρετῆς ἐρήμους ὄντας. Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ. Καλῶς προσέθηκε, Τῷ Κυρίῳ. Τοῦτο γὰρ μάλιστα εὐλογία, Εἰσὶ γὰρ καὶ παρὰ ἀνθρώποις εὐλογούμενοι, ἀλλ᾽ ἀνθρώπινα τὰ ἐκείνων. Ἡ δὲ μεγίστη εὐλογία αὕτη.
Και άκουσε πώς. Διότι λέγει κάποιος σοφός: Μην επιθυμείς πλήθος άχρηστων τέκνων, εάν δεν υπάρχει σε αυτά φόβος Θεού· και μην επαναπαύεσαι στο πλήθος τους· διότι είναι προτιμότερος ένας παρά χίλιοι, και το να πεθάνεις άτεκνος, παρά να έχεις τέκνα ασεβή· και είναι προτιμότερος ένας που πράττει το θέλημα του Κυρίου, παρά μύριοι παράνομοι. Αλλά οι αναίσθητοι Ιουδαίοι, οι οποίοι ήταν πάντοτε προσηλωμένοι στη σάρκα και παραμελούσαν την αρετή, έλεγαν: Τι άλλο ζητεί ο Θεός, παρά σπέρμα; Αποδεικνύοντάς τους, λοιπόν, ότι δεν ζητεί αυτό, αμέτρητες φορές τους εξολόθρευσε, επειδή ήταν στερημένοι αρετής. «Ευλογημένοι είστε εσείς από τον Κύριο». Ορθώς πρόσθεσε το «από τον Κύριο». Διότι αυτή κυρίως είναι η ευλογία. Επειδή υπάρχουν και εκείνοι που ευλογούνται από τους ανθρώπους, αλλά τα δικά τους είναι ανθρώπινα. Ενώ η μέγιστη ευλογία είναι τούτη.
Λεπτομέρειες
Ἡ μὲν γὰρ ἐκείνων ὠμότης μέχρι δουλείας καὶ ἀναστατώσεως καὶ ἀνδραποδισμοῦ τῆς πατρίδος καὶ τῶν τοῦ σώματος ἕστηκε κακῶν, ὑμεῖς δὲ αὐτὴν καταδουλοῦτε τὴν ψυχὴν, καὶ καθάπερ τινὰ αἰχμάλωτον δήσαντες, οὕτω δαίμοσι πονηροῖς καὶ ἀγρίοις καὶ τοῖς ἐκείνων παραδίδοτε πάθεσιν. Ὅταν γὰρ μήτε αὐτοὶ παραινῆτέ τι πνευματικὸν, μή τε ἑτέρους βουλομένους τοῦτο ποιεῖν ἀφίητε, οὐδὲν ἕτερον ἢ τοῦτο ἐργάζεσθε. Καὶ μή μοι λεγέτω τις ὅτι πολλοὶ μειζόνως τοῦ Ἠλεὶ τῶν οἰκείων ἀμελήσαντες παίδων οὐδὲν ἔπαθον οἷον ὁ Ἠλεί· ἔπαθον μὲν γὰρ καὶ πολλοὶ πολλάκις καὶ χαλεπώτερα τούτων, καὶ διὰ ταύτην τὴν ἁμαρτίαν. Πόθεν γὰρ ἄωροι θάνατοι; πόθεν νόσοι χαλεπαὶ καὶ συνεχεῖς, καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς παισὶν αὐτοῖς; πόθεν ζημίαι, πόθεν περιστάσεις, πόθεν ἐπήρειαι, πόθεν τὰ μυρία κακά; οὐκ ἐκ τοῦ μοχθηροὺς ὄντας τοὺς παῖδας περιορᾷν; Καὶ ὅτι οὐ στοχασμὸς τοῦτό ἐστιν, ἱκανὰ μὲν καὶ τὰ τοῦ πρεσβύτου πιστώσασθαι πάθη· ἐγὼ δὲ ὑμῖν καὶ λόγον ὑπὲρ τούτων ἐρῶ σοφοῦ τινος ἀνδρὸς τῶν παρ᾽ ἡμῖν· περὶ γὰρ παίδων οὗτος διαλεγόμενος οὕτω πώς φησι· Μὴ εὐφραίνου ἐπὶ υἱοῖς ἀσεβέσιν· εἰ μὴ ἔστι φόβος μετ᾽ αὐτῶν Θεοῦ, μὴ ἐμπιστεύσῃς τῇ ζωῇ αὐτῶν. Στενάξεις γὰρ πένθει ἀώρῳ, καὶ ἐξάπινα αὐτῶν συντέλειαν γνώσῃ.
Διότι η μεν σκληρότητα εκείνων φτάνει μέχρι την υποδούλωση, την αναστάτωση και τον εξανδραποδισμό της πατρίδας, καθώς και μέχρι τα σωματικά δεινά, εσείς όμως υποδουλώνετε την ίδια την ψυχή, και, αφού την δέσετε σαν κάποιον αιχμάλωτο, την παραδίδετε κατ' αυτόν τον τρόπο σε πονηρούς και άγριους δαίμονες και στα δικά τους πάθη. Διότι, όταν ούτε εσείς οι ίδιοι παρέχετε κάποια πνευματική νουθεσία, ούτε αφήνετε άλλους που επιθυμούν να το πράξουν, δεν κάνετε τίποτε άλλο παρά αυτό. Και ας μην μου πει κανείς ότι πολλοί, αν και παραμέλησαν τα δικά τους παιδιά περισσότερο από τον Ηλεί, δεν έπαθαν τίποτα παρόμοιο με τον Ηλεί· διότι πολλοί έπαθαν πολλές φορές ακόμη χειρότερα από αυτά, και μάλιστα εξαιτίας αυτής ακριβώς της αμαρτίας. Διότι από πού προέρχονται οι πρόωροι θάνατοι; Από πού οι βαριές και συνεχείς ασθένειες, και σε εμάς και στα ίδια τα παιδιά; Από πού οι ζημίες, από πού οι δυσχερείς περιστάσεις, από πού οι επήρειες, από πού τα μύρια κακά; Δεν προέρχονται άραγε από το ότι αδιαφορούμε βλέποντας τα παιδιά μας να γίνονται μοχθηρά; Και το ότι αυτό δεν αποτελεί απλή εικασία, επαρκούν βεβαίως για να το επιβεβαιώσουν τα παθήματα του γέροντα. Εγώ, όμως, θα σας αναφέρω σχετικά με αυτά και τα λόγια κάποιου σοφού άνδρα από τους δικούς μας. Διότι αυτός, ομιλώντας για τα παιδιά, λέει περίπου τα εξής: «Μην ευφραίνεσαι για υιούς ασεβείς. Αν δεν υπάρχει μέσα τους ο φόβος του Θεού, μην έχεις εμπιστοσύνη στη ζωή τους. Διότι θα αναστενάξεις με πένθος πρόωρο, και ξαφνικά θα γνωρίσεις τον αφανισμό τους».
Λεπτομέρειες