Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 16:2

Και άκουσε πώς. Διότι λέγει κάποιος σοφός: Μην επιθυμείς πλήθος άχρηστων τέκνων, εάν δεν υπάρχει σε αυτά φόβος Θεού· και μην επαναπαύεσαι στο πλήθος τους· διότι είναι προτιμότερος ένας παρά χίλιοι, και το να πεθάνεις άτεκνος, παρά να έχεις τέκνα ασεβή· και είναι προτιμότερος ένας που πράττει το θέλημα του Κυρίου, παρά μύριοι παράνομοι. Αλλά οι αναίσθητοι Ιουδαίοι, οι οποίοι ήταν πάντοτε προσηλωμένοι στη σάρκα και παραμελούσαν την αρετή, έλεγαν: Τι άλλο ζητεί ο Θεός, παρά σπέρμα; Αποδεικνύοντάς τους, λοιπόν, ότι δεν ζητεί αυτό, αμέτρητες φορές τους εξολόθρευσε, επειδή ήταν στερημένοι αρετής. «Ευλογημένοι είστε εσείς από τον Κύριο». Ορθώς πρόσθεσε το «από τον Κύριο». Διότι αυτή κυρίως είναι η ευλογία. Επειδή υπάρχουν και εκείνοι που ευλογούνται από τους ανθρώπους, αλλά τα δικά τους είναι ανθρώπινα. Ενώ η μέγιστη ευλογία είναι τούτη.

Διότι η μεν σκληρότητα εκείνων φτάνει μέχρι την υποδούλωση, την αναστάτωση και τον εξανδραποδισμό της πατρίδας, καθώς και μέχρι τα σωματικά δεινά, εσείς όμως υποδουλώνετε την ίδια την ψυχή, και, αφού την δέσετε σαν κάποιον αιχμάλωτο, την παραδίδετε κατ' αυτόν τον τρόπο σε πονηρούς και άγριους δαίμονες και στα δικά τους πάθη. Διότι, όταν ούτε εσείς οι ίδιοι παρέχετε κάποια πνευματική νουθεσία, ούτε αφήνετε άλλους που επιθυμούν να το πράξουν, δεν κάνετε τίποτε άλλο παρά αυτό. Και ας μην μου πει κανείς ότι πολλοί, αν και παραμέλησαν τα δικά τους παιδιά περισσότερο από τον Ηλεί, δεν έπαθαν τίποτα παρόμοιο με τον Ηλεί· διότι πολλοί έπαθαν πολλές φορές ακόμη χειρότερα από αυτά, και μάλιστα εξαιτίας αυτής ακριβώς της αμαρτίας. Διότι από πού προέρχονται οι πρόωροι θάνατοι; Από πού οι βαριές και συνεχείς ασθένειες, και σε εμάς και στα ίδια τα παιδιά; Από πού οι ζημίες, από πού οι δυσχερείς περιστάσεις, από πού οι επήρειες, από πού τα μύρια κακά; Δεν προέρχονται άραγε από το ότι αδιαφορούμε βλέποντας τα παιδιά μας να γίνονται μοχθηρά; Και το ότι αυτό δεν αποτελεί απλή εικασία, επαρκούν βεβαίως για να το επιβεβαιώσουν τα παθήματα του γέροντα. Εγώ, όμως, θα σας αναφέρω σχετικά με αυτά και τα λόγια κάποιου σοφού άνδρα από τους δικούς μας. Διότι αυτός, ομιλώντας για τα παιδιά, λέει περίπου τα εξής: «Μην ευφραίνεσαι για υιούς ασεβείς. Αν δεν υπάρχει μέσα τους ο φόβος του Θεού, μην έχεις εμπιστοσύνη στη ζωή τους. Διότι θα αναστενάξεις με πένθος πρόωρο, και ξαφνικά θα γνωρίσεις τον αφανισμό τους».