Καὶ μετὰ βραχέα φησίν· “Ὁ δὲ πολυεθνὴς καὶ πολυμιγὴς δῆμος τῶν ἀστέρων, οὓς αἱ πολυπλανεῖς καὶ ἀεὶ διαρριπτούμεναι συνέστησαν ἄτομοι, χώρας ἑαυτοῖς κατὰ συνθήκας ἀπεδάσαντο, ὥσπερ ἀποικίαν ἢ συνοικίαν ἀνελόμενοι μηδενὸς οἰκιστοῦ μηδὲ οἰκοδεσπότου προεστηκότος, καὶ τὰς πρὸς τοὺς πλησιοχώρους γειτνιάσεις ἐνωμότως καὶ μετ᾽ εἰρήνης φυλάσσουσιν, οὐχ ὑπερβαίνοντες οὓς κατειλήφασιν ἐξ ἀρχῆς ὅρους, ὥσπερ ὑπὸ τῶν βασιλίδων ἀτόμων νομοθετούμενοι. ἀλλ᾽ οὐκ ἄρχουσιν ἐκεῖναι· πῶς γὰρ αἱ μηδὲ οὖσαι; ἀλλὰ θείων λογίων ἐπακούσατε· ‘Ἐν κρίσει κυρίου τὰ ἔργα αὐτοῦ· ἀπ᾽ ἀρχῆς καὶ ἀπὸ ποιήσεως αὐτῶν διέστειλε μερίδας αὐτῶν· ἐκόσμησεν εἰς αἰῶνα τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν εἰς γενεὰς αὐτῶν.’” Καὶ μετὰ βραχέα φησίν· “Ἢ τίς οὕτως εὐτάκτως πεδιάδα γῆν διώδευσε φάλαγξ, οὐ προθέοντος οὐδενός, οὐκ ἐκτρεπομένου, οὐκ ἐμποδοστατοῦντος, οὐκ ἀπολειπομένου τῶν συμπαρατεταγμένων, ὡς ἰσόστοιχοι καὶ συνασπιδοῦντες ἀεὶ προΐασιν ὁ συνεχής τε καὶ ἀδιάστατος ἀόχλητός τε καὶ ἀνεμπόδιστος τῶν ἄστρων στρατός; ἀλλ᾽ ἐγκλίσεσι καὶ ταῖς εἰς πλάγιον ἐκνεύσεσι γίνονταί τινες αὐτῶν ἄδηλοι τροπαί. καὶ μὴν ἀεὶ καιροφυλακοῦσι καὶ προορῶνται τὰς χώρας, ὅθεν ἕκαστος ἄνεισιν, οἱ τούτοις προσεσχηκότες.
Μετάφραση
Και λίγο παρακάτω λέει: «Ο πολυεθνής και πολυμιγής λαός των αστέρων, τους οποίους συγκρότησαν τα πολυπλανή και διαρκώς διασκορπισμένα άτομα, μοίρασαν μεταξύ τους περιοχές κατόπιν συμφωνίας, σαν να ίδρυσαν αποικία ή συνοικισμό χωρίς να προΐσταται κανένας οικιστής ή οικοδεσπότης, και διαφυλάσσουν τις σχέσεις γειτονίας με τους παρακείμενους με όρκους και με ειρήνη, χωρίς να υπερβαίνουν τα όρια που εξ αρχής κατέλαβαν, σαν να λαμβάνουν νόμους από τα κυρίαρχα άτομα. Αλλά δεν κυριαρχούν εκείνα· διότι πώς είναι δυνατόν, αφού καν δεν υπάρχουν; Αλλά ακούστε τα θεία λόγια: “Με την κρίση του Κυρίου έγιναν τα έργα Του εξ αρχής, και από τη δημιουργία τους διαχώρισε τις μερίδες τους· διακόσμησε αιώνια τα έργα Του και τις αρχές τους για τις γενεές τους”». Και λίγο παρακάτω λέει: «Ή ποια φάλαγγα διέσχισε ποτέ πεδινή γη με τόση ευταξία, χωρίς κανείς να προτρέχει, να παρεκκλίνει, να εμποδίζει ή να μένει πίσω από τους συμπαρατεταγμένους, όπως ακριβώς προχωρεί πάντοτε σε ίσες στοιχίες και συνασπισμένος ο συνεχής και αδιάσπαστος, ανενόχλητος και ανεμπόδιστος στρατός των άστρων; Αλλά με τις εγκλίσεις και τις πλάγιες παρεκκλίσεις συμβαίνουν σε αυτούς κάποιες αδιόρατες μεταβολές. Και όμως, όσοι τους παρατηρούν με προσοχή, πάντοτε καιροφυλακτούν και προβλέπουν τις θέσεις από τις οποίες ανατέλλει ο καθένας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες