Σοφὸς καρδίᾳ δέξεται ἐντολάς· ὁ δὲ ἄστεγος χείλεσι σκολιάζων ὑποσκελισθήσεται. [Cod. f. 48 b.] Σοφὸν καλεῖ τὸν εἰδότα, καὶ ἐκ φύσεως ἔχοντά τι· ὃς καὶ πεισθήσεται νόμῳ· ἄστεγον δὲ χείλεσι, τὸν ἄσοφον, τὸν στόμα ἀθύρωτον ἔχοντα, τὸν πάντα φθεγγόμενον, τὸν μηδὲν εἰδότα φυλάσσειν· ὃς οὐκ ἔμαθε τὸ, ἀκήκοας λόγον; συναποθανέτω σοι· ἢ ὅτι ποτὲ μὲν, τοῦτο λαλῶν, ποτὲ δὲ ἐκεῖνο, ὁ τοιοῦτος ἐμπόδια τίθησι τῇ ἑαυτοῦ ζωῇ· ἐν οἷς ὑποσκελισθήσεται, ἀντὶ τοῦ πεσεῖται.
Μετάφραση
«Ο σοφός στην καρδιά θα δεχθεί εντολές· ενώ ο άστεγος στα χείλη, που φέρεται με δολιότητα, θα υποσκελιστεί.» [Κώδ. φ. 48 β.] Σοφό ονομάζει αυτόν που γνωρίζει και διαθέτει κάτι εκ φύσεως· ο οποίος και θα υπακούσει στον νόμο. «Άστεγο στα χείλη» ονομάζει τον άσοφο, αυτόν που έχει στόμα χωρίς θύρα, αυτόν που ξεστομίζει τα πάντα, αυτόν που δεν γνωρίζει να φυλάει τίποτα· ο οποίος δεν έμαθε το εξής: «Άκουσες κάποιον λόγο; Ας πεθάνει μαζί σου». Ή διότι, λέγοντας πότε το ένα και πότε το άλλο, ο άνθρωπος αυτός θέτει εμπόδια στη δική του ζωή· εξαιτίας των οποίων θα «υποσκελιστεί», αντί του (δηλαδή) θα πέσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες