Θʹ Περὶ τοῦ μὴ ἔχοντος ὑπομονήν Ἄθλιος δὲ καὶ ταλαίπωρος ὁ μὴ κτησάμενος ὑπομονήν· τοῖς γὰρ τοιούτοις τὸ οὐαὶ ἠπείλησεν ἡ θεία Γραφή. Οὐαὶ γάρ, φησί, τοῖς ἀπολωλεκόσι τὴν ὑπομονήν. Ὄντως γὰρ ὄντως οὐαὶ τῷ μὴ ἔχοντι ὑπομονήν· ῥιπίζεται γὰρ ὥσπερ φύλλον ὑπὸ ἀνέμου ὁ τοιοῦτος. Ὕβριν οὐ φέρει· ἐν θλίψεσιν ὀλίγωρος ὑπάρχει. Ὁ τοιοῦτος εὐάλωτός ἐστιν ἐν μάχαις, ἐν ὑπομονῇ γόγγυσος, καὶ ἐν ὑπακοῇ ἀντιλόγος.
Μετάφραση
Θ΄. Περί αυτού που δεν έχει υπομονή. Άθλιος και ταλαίπωρος είναι εκείνος που δεν απέκτησε υπομονή. Διότι σε τέτοιους ανθρώπους απείλησε με το «ουαί» η θεία Γραφή. Διότι λέει, ουαί σε εκείνους που έχασαν την υπομονή. Πράγματι, αληθινά αλίμονο σε αυτόν που δεν έχει υπομονή. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος παρασύρεται σαν το φύλλο από τον άνεμο. Δεν αντέχει την ύβρη, στις θλίψεις αποδεικνύεται λιγόψυχος. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ευάλωτος στις μάχες, στην υπομονή είναι γογγυστής, και στην υπακοή αντιρρησίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες