Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 2:18

Φοβερός λοιπόν είναι ο θάνατος, και όταν επέρχεται και όταν αναμένεται, αλλά το να μην αποστραφούμε τις αμαρτίες μας είναι πολύ πιο φοβερό. Διότι εδώ αυξάνει την τιμωρία, και ύστερα μας παραπέμπει στα ατελείωτα κολαστήρια, τα οποία μακάρι κανείς από εμάς να μη δοκιμάσει. Διότι, αν τα εδώ δεινά φαίνονται αφόρητα, ενώ είναι παροδικά και αγγίζουν μόνο το σώμα, πώς θα είναι εκείνα, τα οποία μαζί με το σώμα τιμωρούν και την ψυχή, και δεν προσφέρουν ποτέ καμία προσδοκία απαλλαγής; Αλλά εμείς ας μετανοήσουμε, αδελφοί, και ας επιστρέψουμε αποδεικνύοντας τη μετάνοιά μας με έργα και με λόγια, και ας προσπέσουμε στον Θεό με συντετριμμένη καρδιά λέγοντάς του: «Κύριε, μην μας ελέγξεις με τον θυμό σου, και μην μας παιδεύσεις με την οργή σου», αλλά πράξε σε εμάς σύμφωνα με το έλεός σου και όχι σύμφωνα με όσα είμαστε άξιοι. Διότι, όπως είναι το μεγαλείο σου, έτσι είναι και το έλεός σου.

Διότι είναι γεγραμμένο: «Σε εμένα ανήκει η εκδίκηση, εγώ θα ανταποδώσω», λέει ο Κύριος· και πάλι, «Ο Κύριος θα κρίνει τον λαό του». «Θα πέσουμε», λέει, «στα χέρια του Κυρίου, και όχι στα χέρια ανθρώπων». Αλλά, εάν δεν μετανοήσετε, θα πέσετε στα χέρια του Θεού· εκείνο είναι το φοβερό· ενώ αυτό, το να πέσει κανείς στα χέρια ανθρώπων, δεν είναι τίποτα. Όταν δούμε, λέει, κάποιον να τιμωρείται εδώ, ας μη φοβόμαστε για τα παρόντα, αλλά ας φρίττουμε για τα μελλοντικά. Διότι, ανάλογη με το έλεός Του είναι και η οργή Του, και ο θυμός Του θα πέσει πάνω στους αμαρτωλούς. Συγχρόνως όμως υπονοεί και κάτι άλλο εδώ με το να πει: «Σε εμένα ανήκει η εκδίκηση, εγώ θα ανταποδώσω». Αυτό έχει ειπωθεί για τους εχθρούς που διαπράττουν το κακό, και όχι για εκείνους που το υφίστανται. Εδώ επίσης τους παρηγορεί, σαν να τους λέει: Ο Θεός παραμένει παντοτινά και ζει· ώστε, ακόμη κι αν δεν λάβουν την ανταπόδοση τώρα, θα τη λάβουν αργότερα.

Εάν ο Σατανάς ζητήσει να μας κοσκινίσει σαν το σιτάρι, όπως ακριβώς ζήτησε και για τους αποστόλους, και, όπως ήταν πρέπον, απέτυχε, αλλά όπως συνέβη παλαιά με τον Ιώβ, μη του δώσεις εξουσία εναντίον μας. Αλλά ακόμη κι αν κάποιος πονηρός άνθρωπος θελήσει να μας βάλει σε πειρασμό ή να μας αδικήσει, μην μας παραδώσεις στο θέλημά του, αλλά σκέπασέ μας υπό τη σκέπη των πτερύγων σου. Διότι δική σου είναι η βασιλεία και η δύναμη. Κύριε, επειδή δική σου είναι η βασιλεία, μην επιτρέψεις να φοβηθούμε άλλη βασιλεία ή άλλη δεσποτεία, ακόμη κι αν είμαστε άξιοι κολάσεως εξαιτίας των αμαρτιών μας. Εσύ, με όποιον τρόπο θέλεις, τιμώρησέ μας, και μην μας παραδώσεις σε χέρια ανθρώπων· αλλά ας πέσουμε στα δικά σου χέρια, διότι όπως είναι η μεγαλωσύνη σου, έτσι είναι και το έλεός σου, Πάτερ παντοκράτορ, στους αιώνες. Αμήν.

«Εσιώπησα· μήπως και θα σιωπώ παντοτινά, και θα ανέχομαι;» «Δεν θα οργισθώ εναντίον σας στον αιώνα, ούτε η φωνή της αδικίας θα σας καταπατήσει.» «Άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα, σε εκείνους που πορεύονται σε οδό που δεν είναι καλή, αλλά οπίσω από τις αμαρτίες τους.» «Ελεείς τους πάντες, διότι τα πάντα δύνασαι, και παραβλέπεις τα αμαρτήματα των ανθρώπων για να οδηγηθούν σε μετάνοια. Σπλαχνίζεσαι δε τα πάντα, επειδή δικά σου είναι τα πάντα, Φιλόψυχε. Διότι το άγιό σου Πνεύμα υπάρχει μέσα σε όλα.» «Εσύ, όντας κύριος της ισχύος, κρίνεις με επιείκεια, και με πολλή ευσπλαχνία μας διοικείς. Διότι η δύναμη είναι παρούσα σε εσένα, όποτε το θελήσεις. Και δίδαξας τον λαό σου μέσα από τέτοια έργα, ότι ο δίκαιος πρέπει να είναι φιλάνθρωπος.» «Ας πέσουμε στα χέρια του Κυρίου, και όχι στα χέρια των ανθρώπων. Διότι όση είναι η μεγαλωσύνη του, τόσο είναι και το έλεός του.» «Τον ήλιό του ανατέλλει σε πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει σε δικαίους και αδίκους.» «Εάν εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν ουρανοίς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;» «Τότε απήλθαν στον τόπο που ονομάζεται Κρανίο, και εκεί σταύρωσαν τον Ιησού, καθώς και τους κακούργους, τον έναν από τα δεξιά και τον άλλον από τα αριστερά.»