Τίνος οὖν ἕνεκεν οὐ κτώμεθα τὴν δύναμιν ταύτην, καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ καθιστῶμεν ἑαυτούς; Τοῦτο δυναστείας καὶ πλούτου κρεῖττον παντός· τοῦτο ὑγείας, τοῦτο αὐτοῦ τοῦ φωτὸς πλεῖον· τοῦτο εὐθυμίας ὑπόθεσις. Μέχρι τίνος εἰς ἕνα καὶ δύο περιιστῶμεν τὴν ἀγάπην; Μάθε καὶ ἐξ ἐναντίας τὸ πρᾶγμα. Ἔστω τις μηδένα φίλον ἔχων, ὅπερ ἀνοίας ἐστὶν ἐσχάτης (μωρὸς γὰρ ἐρεῖ· Οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος)· ὁ τοιοῦτος ποίαν ζήσεται ζωήν; Κἂν γὰρ μυριάκις ᾖ πλούσιος, κἂν ἐν ἀφθονίᾳ καὶ τρυφῇ, κἂν μυρία ἀγαθὰ κεκτημένος, πάντων ἔρημος καὶ γυμνὸς καθίσταται. Ἐπὶ δὲ τῶν φίλων οὐχ οὕτως, ἀλλὰ κἂν πένητες ὦσι, τῶν πλουσίων εὐπορώτεροι τυγχάνουσι· καὶ ἅπερ αὐτὸς ὑπὲρ αὐτοῦ οὐκ εἰπεῖν ἐπιχειρεῖ, ταῦτα ὁ φίλος ἐρεῖ· καὶ ὅσα οὐ δύναται ἑαυτῷ χαρίσασθαι, δι᾽ ἑτέρου δυνήσεται, καὶ πολλῷ πλείονα, καὶ πάσης ἡμῖν ἔσται ἀπολαύσεως καὶ ἀσφαλείας ὑπόθεσις.
Μετάφραση
Γιατί, λοιπόν, δεν αποκτούμε αυτή τη δύναμη και δεν θέτουμε τους εαυτούς μας σε ασφάλεια; Αυτό είναι ανώτερο από κάθε εξουσία και πλούτο· αυτό είναι πολυτιμότερο από την υγεία, πολυτιμότερο και από το ίδιο το φως· αυτό είναι η αιτία της ευθυμίας. Μέχρι πότε θα περιορίζουμε την αγάπη σε έναν και δύο ανθρώπους; Εξέτασε το ζήτημα και από την αντίθετη πλευρά. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος δεν έχει κανέναν φίλο, πράγμα που αποτελεί έσχατη ανοησία (διότι μόνο ο μωρός θα πει: «Δεν έχω κανένα φίλο»)· ένας τέτοιος άνθρωπος τι είδους ζωή θα ζήσει; Διότι, έστω και αν είναι μύριες φορές πλούσιος, έστω και αν ζει μέσα σε αφθονία και τρυφή, έστω και αν κατέχει αμέτρητα αγαθά, καθίσταται έρημος και γυμνός από όλα. Στην περίπτωση όμως των φίλων δεν συμβαίνει έτσι, αλλά, έστω και αν είναι πένητες, τυγχάνουν πιο εύποροι από τους πλουσίους· και όσα ο ίδιος δεν επιχειρεί να πει υπέρ του εαυτού του, αυτά θα τα πει ο φίλος του· και όσα δεν μπορεί να προσφέρει ο ίδιος στον εαυτό του, θα τα κατορθώσει μέσω του άλλου, και μάλιστα πολύ περισσότερα, και αυτό θα αποτελέσει για εμάς την αιτία κάθε απόλαυσης και ασφάλειας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες