Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 20:29

Διότι την παρρησία την προσφέρει η αρετή και ο φόβος του Θεού, όχι τα χρήματα· διότι εκείνα υποδουλώνουν τον άνθρωπο. Επειδή, «τα φιλοδωρήματα και τα δώρα», λέει, «τυφλώνουν τα μάτια των σοφών, και σαν φίμωτρο στο στόμα αποτρέπουν τους ελέγχους». Πρόσεξε πώς εκείνος ο φτωχός Πέτρος τιμώρησε τον πλούσιο Ανανία. Δεν ήταν άραγε ο ένας πλούσιος και ο άλλος φτωχός; Αλλά δες αυτόν μεν να μιλά με αυθεντία και να λέει: «Πες μου, αντί αυτού του ποσού πουλήσατε το χωράφι;», και εκείνον να απαντά με συστολή: «Ναι, τόσο». Και ποιος θα με αξιώσει, λέει κάποιος, να γίνω όμοιος με τον Πέτρο; Έχεις τη δυνατότητα να γίνεις όμοιος με τον Πέτρο, εάν θελήσεις να απορρίψεις αυτά που έχεις· μοίρασέ τα, δώσε τα στους φτωχούς, ακολούθησε τον Χριστό, και θα γίνεις τέτοιος. Πώς; Εκείνος, λέει, έκανε θαύματα. Αυτό λοιπόν είναι, πες μου, που έκανε τον Πέτρο θαυμαστό, ή η παρρησία που πήγαζε από τον τρόπο ζωής του; Δεν ακούς τον Χριστό που λέει: «Μη χαίρεστε επειδή τα δαιμόνια σας υπακούουν»; «Εάν θέλεις να είσαι τέλειος, πούλησε τα υπάρχοντά σου, και δώσε τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στους ουρανούς». Άκου τι λέει και ο Πέτρος: «Ασήμι και χρυσάφι δεν έχω· αυτό όμως που έχω, αυτό σου δίνω». Εάν κάποιος έχει ασήμι και χρυσάφι, δεν έχει εκείνα τα χαρίσματα. Γιατί λοιπόν, λέει, πολλοί δεν έχουν ούτε εκείνα τα χαρίσματα ούτε αυτά τα υλικά αγαθά; Επειδή δεν είναι φτωχοί με τη θέλησή τους· διότι όσοι είναι εκούσια φτωχοί έχουν όλα τα αγαθά.

Δʹ. Αλλά, όπως είπα, η βασκανία είναι φοβερό πράγμα και γεμάτο υποκρισία. Αυτό το κακό γέμισε την οικουμένη με μύρια δεινά· από αυτή τη νόσο έχουν γεμίσει τα δικαστήρια με διαδίκους· από αυτό προέρχεται το πάθος της δόξας και των χρημάτων· από αυτό η φιλαρχία και η υπεροψία· εξαιτίας αυτού οι δρόμοι έχουν μιαρούς ληστές και η θάλασσα πειρατές· εξαιτίας αυτού γίνονται οι φόνοι σε όλη την οικουμένη, εξαιτίας αυτού έχει διασπαστεί το γένος μας. Όποιο κακό και αν δεις, θα διαπιστώσεις ότι προέρχεται από αυτήν· αυτό εισέβαλε με θράσος και στις Εκκλησίες· αυτό από τα παλιά χρόνια προκάλεσε μύρια δεινά· αυτό γέννησε τη φιλαργυρία· αυτή η νόσος τα έκανε όλα άνω κάτω και διέφθειρε το δίκαιο (Διότι τα δώρα, λέει η Γραφή, τυφλώνουν τα μάτια των σοφών, και σαν φίμωτρο στο στόμα, αποτρέπουν τους ελέγχους)· αυτό καθιστά τους ανθρώπους δούλους αντί για ελεύθερους· για αυτό μιλάμε κάθε μέρα, και τίποτα δεν βελτιώνεται. Γινόμαστε χειρότεροι από τα θηρία, καταληστεύουμε τα ορφανά, απογυμνώνουμε τις χήρες, αδικούμε τους φτωχούς, συσσωρεύουμε συμφορά πάνω στη συμφορά.

«Αδικία θα την θεωρήσω, λέγει ο Κύριος.» «Οι άρχοντές της στο μέσο της είναι σαν λύκοι άρπαγες, που αρπάζουν λεία για να χύσουν αίμα, ώστε να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους. Και οι προφήτες της τους συγκαλύπτουν. Ανάμεσα στο άγιο και στο βέβηλο δεν έκαναν καμία διάκριση, και ανάμεσα στο ακάθαρτο και στο καθαρό δεν ξεχώριζαν.» «Οι ψυχές του λαού μου διαστράφηκαν, και ιδιοποιούνταν ψυχές, και με βεβήλωναν ενώπιον του λαού μου για μια χούφτα κριθάρι και για κομμάτια ψωμιού, θανατώνοντας ψυχές που δεν έπρεπε να πεθάνουν, και κρατώντας στη ζωή ψυχές που δεν έπρεπε να ζήσουν.» «Αυστηρή κρίση επιφυλάσσεται για όσους κατέχουν εξουσία· στους ισχυρούς επιβάλλεται σκληρή ανάκριση.» «Τα δώρα και οι δωροδοκίες τυφλώνουν τα μάτια των σοφών.» «Είσαι αναπολόγητος, άνθρωπε, εσύ που κρίνεις. Διότι, με το να κρίνεις τον άλλον, κατακρίνεις τον εαυτό σου. Επειδή εσύ που κρίνεις, πράττεις τα ίδια. Γνωρίζουμε δε ότι η κρίση του Θεού είναι σύμφωνη με την αλήθεια εναντίον εκείνων που πράττουν τέτοια έργα. Σκέφτεσαι, λοιπόν, τούτο, ω άνθρωπε, που κρίνεις εκείνους που πράττουν τέτοια, ενώ τα κάνεις και εσύ, ότι εσύ θα ξεφύγεις από την κρίση του Θεού;» Εκείνος που δεν έχει τη δικαιοσύνη ριζωμένη στην ψυχή του, αλλά είτε έχει διαφθαρεί από τα χρήματα, είτε χαρίζεται λόγω φιλίας, είτε εκδικείται κάποιον εχθρό, είτε δειλιάζει μπροστά στην εξουσία, δεν μπορεί να αποδώσει ορθά την κρίση.