Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 20:30

Αλίμονο, λοιπόν, σε εκείνους που είναι συνετοί κατά την κρίση τους και επιστήμονες ενώπιον του εαυτού τους. Αυτά μπορεί να λέγονται για εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους συνετούς και επιστήμονες, ενώ δεν είναι τέτοιοι· μπορεί όμως να λέγονται και για εκείνους που έχουν μεν στην πραγματικότητα το χάρισμα της συνέσεως και της επιστήμης, αλλά δεν το μεταδίδουν και στους άλλους. Διότι, κρυμμένη σοφία και αφανής θησαυρός, ποια είναι η ωφέλεια και στα δύο; Αυτοί, λοιπόν, είναι επιστήμονες ενώπιον του εαυτού τους, όχι όμως και ενώπιον των άλλων, όπως εκείνος που έκρυψε το τάλαντο κρατώντας το για τον εαυτό του. Αλλά ούτε και ενώπιον του Θεού είναι επιστήμονας εκείνος που δεν χρησιμοποίησε την επιστήμη προς δόξαν Θεού.

Διότι, εάν το αγαθό δεν είναι από πριν αποταμιευμένο στην καρδιά, πώς θα βγάλει τον θησαυρό από το στόμα του εκείνος που δεν τον κατέχει στα κρυφά; Και εάν, ενώ έχει τα αγαθά της καρδιάς, δεν τα φανερώνει με τον λόγο, θα του λεχθεί: Κρυμμένη σοφία και αφανής θησαυρός, ποια είναι η ωφέλεια και στα δύο; Γι' αυτό, για την ωφέλεια των άλλων το στόμα μου ας λαλεί σοφία, ενώ για τη δική μας προκοπή η καρδιά ας μελετά σύνεση. «Θα κλίνω το αυτί μου σε παραβολή, θα ανοίξω το πρόβλημά μου με το ψαλτήριο». Ακόμη, ο Προφήτης συστήνει τον εαυτό του, για να μην είναι ευκαταφρόνητα τα λόγια του, σαν να προέρχονται από ανθρώπινη επινόηση. Εκείνα που διδάσκομαι, λέει, από το Πνεύμα, αυτά σας αναγγέλλω, χωρίς να λέω τίποτα δικό μου, τίποτα ανθρώπινο· αλλά, επειδή υπήρξα υπάκουος ακροατής των προβλημάτων του Πνεύματος, το οποίο μας παραδίδει εν μυστηρίω τη σοφία του Θεού, ανοίγω για εμάς και καθιστώ φανερό το πρόβλημα, και το ανοίγω όχι με άλλον τρόπο παρά μέσω του ψαλτηρίου. Είναι δε το ψαλτήριο μουσικό όργανο, το οποίο αποδίδει τους φθόγγους αρμονικά προς τη μελωδία της φωνής. Επομένως, το λογικό ψαλτήριο ανοίγεται κατεξοχήν τότε, όταν οι πράξεις αποδίδονται σε συμφωνία με τα λόγια. Και εκείνος είναι πνευματικό ψαλτήριο, ο οποίος έπραξε και δίδαξε.

ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί των σοφών και συνετών ανδρών· και ότι πρέπει αυτοί να είναι πάντοτε έτοιμοι προς ωφέλεια των πάντων. «Άδολα έμαθα, άφθονα μεταδίδω. Τον πλούτο της δεν τον αποκρύπτω.» «Το πλήθος των σοφών είναι σωτηρία του κόσμου.» «Καλύτερος είναι ο άνθρωπος που αποκρύπτει τη μωρία του, παρά ο άνθρωπος που αποκρύπτει τη σοφία του.» «Σοφία κρυμμένη και θησαυρός αφανής, ποια η ωφέλεια και στα δύο;» «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε.» «Να είστε έτοιμοι για απολογία σε καθέναν που σας ζητά λόγο για την ελπίδα που έχετε μέσα σας, αλλά με πραότητα και φόβο, έχοντας αγαθή συνείδηση.» Υφίσταται κίνδυνος προδοσίας στο να μην δίνει κανείς πρόθυμα τις απαντήσεις περί Θεού σε όσους αγαπούν Κύριον τον Θεό.

Ακούγοντας και βλέποντας αυτά ο γέροντας, έριξε τον εαυτό του στο έδαφος, και έπιασε τα πόδια της με δάκρυα λέγοντας: «Σε ορκίζω στο όνομα του Χριστού του Θεού μας, που γεννήθηκε από την Παρθένο, για τον οποίο ντύθηκες αυτή τη γυμνότητα, για τον οποίο εξάντλησες έτσι αυτές τις σάρκες, μην κρύψεις τίποτα από τον δούλο σου, ποια είσαι, και από πού, και πότε, και με ποιον τρόπο κατοίκησες σε αυτή την έρημο. Μην κρύψεις από εμένα τίποτα από τα δικά σου, αλλά διηγήσου τα όλα, για να κάνεις φανερά τα μεγαλεία του Θεού. Διότι κρυμμένη σοφία και αφανής θησαυρός, ποια ωφέλεια προσφέρουν και τα δύο; Όπως είναι γραμμένο· πες μου τα πάντα για χάρη του Κυρίου. Διότι δεν θα τα πεις για καύχηση ή για επίδειξη, αλλά για να πληροφορήσεις εμένα τον αμαρτωλό και ανάξιο. Διότι πιστεύω στον Θεό, για τον οποίο ζεις και πολιτεύεσαι, ότι γι' αυτόν τον λόγο οδηγήθηκα σε αυτή την έρημο, ώστε να κάνει ο Κύριος φανερά τα όσα σε αφορούν. Δεν είναι λοιπόν στη δική μας δύναμη να εναντιωνόμαστε στις κρίσεις του Θεού. Διότι, αν δεν ήταν ευάρεστο στον Χριστό τον Θεό μας να γίνει γνωστό ποια είσαι και πώς αγωνίστηκες, ούτε θα επέτρεπε να σε δει κανείς, ούτε θα με ενίσχυε να διανύσω τόσο μεγάλο δρόμο, εμένα που ποτέ δεν είχα την πρόθεση ούτε τη δύναμη να βγω από το κελί μου».