Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 22:11

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐπὶ νεκρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπε γὰρ φῶς, καὶ ἐπὶ μωρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπε γὰρ σύνεσις. ἥδιον κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ὅτι ἀνεπαύσατο, τοῦ δὲ μωροῦ ὑπὲρ θάνατον ἡ ζωὴ πονηρά.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ΤΛΔʹ. ΕΡΜΙΝῼ ΚΟΜΗΤΙ. Τό, «Κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ὅτι ἐκλέλοιπε φῶς,» οὐχὶ πάντας τοὺς τεθνεῶτας λέγει καταθρηνεῖσθαι· ἀλλὰ τὸν ἔργοις νεκρωθέντα, καὶ τὴν ζῶσαν ἀναστροφὴν μὴ μετελθόντα, κλαίεσθαι βούλεται, ὡς τοῦ μέλλοντος φωτὸς ἀποτυχόντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΛΔ΄. Προς τον κόμητα Ερμίνο. Το χωρίο, «Κλάψε για τον νεκρό, διότι του έλειψε το φως», δεν εννοεί ότι πρέπει να θρηνούνται όλοι οι νεκροί· αλλά θέλει να κλαίγεται εκείνος που έχει νεκρωθεί εξαιτίας των έργων του και δεν ακολούθησε τη ζωντανή αναστροφή, επειδή στερήθηκε το μελλοντικό φως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Διὸ καὶ ὁ Παῦλός φησι· Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. Ὥστε καὶ πρὸ τῆς ἀναστάσεως οὐ μικρὰν ταύτην ἐλάβομεν ἀμοιβὴν, τῷ μὴ καταπίπτειν ἐπὶ μηδενὶ τῶν συμπιπτόντων δεινῶν, ἀλλὰ τῇ τῶν μελλόντων ἐλπίδι παραμυθίας ἀπολαύειν πολλῆς. Ὥσπερ οὖν ἑκατέρωθεν ἡμεῖς κερδαίνομεν, οὕτως ὁ ἄπιστος ἑκατέρωθεν καταβλάπτεται, καὶ τῷ κολάζεσθαι ὕστερον διὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἀπιστίαν, καὶ τῷ καταπίπτειν ἐπὶ τοῖς παροῦσι πράγμασι, διὰ τὸ μηδὲν προσδοκᾷν μετὰ ταῦτα χρηστόν. Οὐ τοίνυν διὰ τὴν ἀνάστασιν μόνον ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως, ἣ καὶ τὴν ὀδυνωμένην δύναται παραμυθήσασθαι ψυχὴν, καὶ πεῖσαι περὶ τῶν ἀπελθόντων θαῤῥεῖν, ὡς ἀναστησομένων πάλιν καὶ συνεσομένων ἡμῖν. Εἰ γὰρ ἀλγεῖν χρὴ καὶ πενθεῖν, τοὺς ἐν ἁμαρτίαις ζῶντας πενθεῖν δεῖ καὶ ὀδύρεσθαι, οὐ τοὺς ἀπελθόντας μετ᾽ ἀρετῆς. Οὕτω καὶ Παῦλος ποιεῖ· Κορινθίοις γὰρ ἐπιστέλλων φησί· Μή πως ἐλθόντα με πρὸς ὑμᾶς ταπεινώσῃ ὁ Θεὸς, καὶ πενθήσω πολλούς. Οὐκ εἶπε τῶν ἀποθανόντων, ἀλλὰ τῶν προημαρτηκότων, καὶ μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἀσελγείᾳ καὶ ἀκαθαρσίᾳ ᾗ ἔπραξαν· τούτους δεῖ πενθεῖν. Οὕτω καὶ ἄλλος παραινεῖ λέγων· Κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ἐξέλιπε γὰρ φῶς· καὶ ἐπὶ μωρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπε γὰρ σύνεσις. Ὀλίγον κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ὅτι ἀναπέπαυται, τοῦ δὲ μωροῦ ὑπὲρ τὸν θάνατον ἡ ζωὴ πονηρά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και ο Παύλος λέει: «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε· πάλι θα πω, χαίρετε». Επομένως, και πριν από την ανάσταση έχουμε λάβει αυτή την όχι μικρή αμοιβή, το να μην καταρρέουμε μπροστά σε κανένα από τα δεινά που μας συμβαίνουν, αλλά χάρη στην ελπίδα των μελλοντικών αγαθών να απολαμβάνουμε μεγάλη παρηγοριά. Όπως, λοιπόν, εμείς βγαίνουμε κερδισμένοι και από τις δύο πλευρές, έτσι και ο άπιστος ζημιώνεται και από τις δύο: αφενός επειδή θα τιμωρηθεί αργότερα εξαιτίας της απιστίας του στην ανάσταση, και αφετέρου επειδή καταρρέει μπροστά στις παρούσες καταστάσεις, εφόσον δεν προσδοκά τίποτα το αγαθό μετά από αυτές. Δεν οφείλουμε, λοιπόν, να ευχαριστούμε τον Θεό μόνο για την ανάσταση, αλλά και για την ελπίδα της αναστάσεως, η οποία δύναται να παρηγορήσει την πονεμένη ψυχή και να την πείσει να έχει θάρρος για όσους έχουν απέλθει, με τη βεβαιότητα ότι θα αναστηθούν ξανά και θα είναι μαζί μας. Διότι, αν πρέπει να θλιβόμαστε και να πενθούμε, πρέπει να πενθούμε και να θρηνούμε για εκείνους που ζουν μέσα στις αμαρτίες, και όχι για εκείνους που έχουν απέλθει με αρετή. Έτσι πράττει και ο Παύλος· διότι, γράφοντας στους Κορινθίους, λέει: «Μήπως, όταν έλθω πάλι προς εσάς, με ταπεινώσει ο Θεός, και πενθήσω πολλούς». Δεν μίλησε για εκείνους που έχουν πεθάνει, αλλά για εκείνους που έχουν αμαρτήσει στο παρελθόν και δεν μετανόησαν για την ασέλγεια και την ακαθαρσία που έπραξαν· αυτούς πρέπει να πενθούμε. Έτσι και κάποιος άλλος προτρέπει λέγοντας: «Κλάψε για τον νεκρό, επειδή εξέλιπε το φως· και για τον ανόητο κλάψε, επειδή εξέλιπε η σύνεση. Λίγο να κλάψεις για τον νεκρό, διότι έχει αναπαυθεί, ενώ του ανόητου η ζωή είναι χειρότερη από τον θάνατο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἀνὴρ ἄφρων καὶ παράνομος πορεύεται ὁδοὺς σκολιάς· ὁ δὲ αὐτὸς ἐννεύει ὀφθαλμῷ, σημαίνει ποδὶ, διδάσκει ἐν νεύμασι δακτύλων.» «Εἰς ὦτα ἄφρονος μηδὲν λέγετε, μήποτε μυκτηρίσῃ τοὺς συνετοὺς σοὺς λόγους.» «Ὡς φωνὴ ἀκανθῶν ὑπὸ τὸν λέβητα, οὕτως ὁ γέλως τῶν ἀφρόνων.» «Χείλη ἄφρονος καταποντίζουσιν αὐτόν.» «Ὁ μωρὸς μωρὰ λαλήσει, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μάταια νοήσει. Ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον.» «Σοφίαν καὶ παιδείαν ἐξουθενῶν, ταλαίπωρος, καὶ κενὴ ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ, καὶ οἱ κόποι αὐτοῦ ἀνόνητοι.» «Μὴ ὑποστρώσῃς ἀνθρώπῳ μωρῷ σεαυτόν.» «Μετὰ μωροῦ μὴ συμβουλεύου.» «Συγκολλῶν ὄστρακον, ὁ διδάσκων μωρόν. Ἐπὶ νεκρῷ κλαῦσον· ἐξέλιπε γὰρ φῶς. Καὶ ἐπὶ μωρῷ κλαῦσον· ἐξέλιπε γὰρ σύνεσις. Πένθος νεκροῦ ἑπτὰ ἡμέρας, τοῦ δὲ μωροῦ καὶ ἀσεβοῦς πᾶσαι αἱ ἡμέραι τῆς ζωῆς αὐτοῦ. Μετὰ ἄφρονος μὴ πληθύνῃς λόγους, καὶ πρὸς ἀσύνετον μὴ πορεύου. Μὴ πρόσπαιζε ἀπαιδεύτοις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ο άφρων και παράνομος άνθρωπος πορεύεται σε δρόμους στρεβλούς· ο ίδιος κάνει νοήματα με τα μάτια, δίνει σημάδια με τα πόδια, διδάσκει με νεύματα των δακτύλων.» «Στα αυτιά του άφρονος μην πείτε τίποτα, μήπως και χλευάσει τα συνετά σας λόγια.» «Όπως ο θόρυβος των αγκαθιών που καίγονται κάτω από το καζάνι, έτσι είναι και το γέλιο των αφρόνων.» «Τα χείλη του άφρονος τον καταποντίζουν.» «Ο μωρός θα πει ανόητα πράγματα, και η καρδιά του θα συλλογιστεί μάταια. Φθόνος θα καταλάβει τον απαίδευτο λαό.» «Όποιος περιφρονεί τη σοφία και την παιδεία είναι ταλαίπωρος, και η ελπίδα του είναι κενή, και οι κόποι του ανώφελοι.» «Μην υποτάσσεις τον εαυτό σου σε ανόητο άνθρωπο.» «Με ανόητο μη συμβουλεύεσαι.» «Σαν να συγκολλά σπασμένο αγγείο είναι αυτός που διδάσκει τον ανόητο. Κλάψε για τον νεκρό· διότι έχασε το φως. Κλάψε και για τον ανόητο· διότι του έλειψε η σύνεση. Το πένθος για τον νεκρό διαρκεί επτά ημέρες, ενώ για τον ανόητο και τον ασεβή όλες τις ημέρες της ζωής του. Με τον άφρονα μην πληθαίνεις τα λόγια, και προς τον ασύνετο μην πηγαίνεις. Μην αστειεύεσαι με τους απαίδευτους.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἄμμον, καὶ ἅλας, καὶ βῶλον σιδηροῦν εὐκοπώτερον ὑπενεγκεῖν, ἢ ἄνθρωπον ἀσύνετον. Ἥδιον κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ὅτι ἀνεπαύσατο· τοῦ δὲ μωροῦ ὑπὲρ θάνατον ἡ ζωὴ πονηρά.» «Τροχὸς ἁμάξης ἔγκατα μωροῦ, καὶ ὡς ἄξων στρεφόμενος ὁ διαλογισμὸς αὐτοῦ.» «Μωρὸς δὲ λέγει, Οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος.» Οὔτε ἐν ἰχθύσι φωνὴν, οὔτε ἐν ἀπαιδεύτοις ἀρετὴν δεῖ ζητεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι ευκολότερο να υπομείνει κανείς άμμο, και αλάτι, και σιδερένιο όγκο, παρά έναν ασύνετο άνθρωπο. Κλάψε καλύτερα για τον νεκρό, διότι αναπαύθηκε· ενώ η ζωή του μωρού είναι χειρότερη και από τον θάνατο.» «Ο εσωτερικός κόσμος του μωρού είναι σαν τον τροχό της άμαξας, και ο λογισμός του σαν άξονας που περιστρέφεται.» «Ο μωρός δε λέει: Δεν έχω φίλο.» Δεν πρέπει να αναζητά κανείς φωνή στα ψάρια, ούτε αρετή στους απαίδευτους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἀρεστὴ γὰρ ἦν Κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευδεν ἐκ μέσου πονηρίας.» «Μὴ ὑστέρει ἀπὸ κλαιόντων, καὶ μετὰ πενθούντων πένθησον.» «Μὴ ἐπίχαιρε ἐπὶ νεκρῷ· μνήσθητι ὅτι πάντες τελευτῶμεν.» «Μουσικὴ ἐν πένθει ἄκαιρος διήγησις. Ἐπὶ νεκρῷ κλαῦσον· ἐξέλιπε γὰρ φῶς. Πένθος νεκροῦ ἑπτὰ ἡμέρας.» «Τέκνον, ἐπὶ νεκρῷ κατάγαγε δάκρυα, καὶ ποίησον τὸ πένθος κατὰ τὴν τάξιν αὐτοῦ ἡμέραν μίαν, καὶ δύο χάριν διαβολῆς· καὶ παρακλήθητι λύπης ἕνεκα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι η ψυχή του ήταν αρεστή στον Κύριο· γι' αυτό και βιάστηκε να τον απομακρύνει από το μέσο της πονηρίας.» «Μην απέχεις από αυτούς που κλαίνε, και πένθησε μαζί με όσους πενθούν.» «Μη χαίρεσαι για κανέναν νεκρό· να θυμάσαι ότι όλοι πεθαίνουμε.» «Η μουσική σε καιρό πένθους είναι άκαιρη διήγηση. Για τον νεκρό κλάψε· διότι του έλειψε το φως. Το πένθος για τον νεκρό διαρκεί επτά ημέρες.» «Παιδί μου, χύσε δάκρυα για τον νεκρό, και τήρησε το πένθος σύμφωνα με την τάξη του για μία και δύο ημέρες, για να αποφύγεις την κατάκριση· και έπειτα παρηγορήσου από τη λύπη σου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες