Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 22:6

Αυτοί θα μπορούσαν να είναι «νεανίσκοι και παρθένοι, πρεσβύτεροι μετά νεωτέρων», και επιπλέον νήπια νεογέννητα και βρέφη που θηλάζουν, αλλά και νυμφίοι και νιόπαντρες κοπέλες, που ίσως τρέχουν έξω από τους νυμφώνες που είναι ακόμη στολισμένοι και απαρνούνται τις συζυγικές κλίνες, περιφρονώντας την τρυφή και τα συμπόσια, και ανταλλάσσοντάς τα με τη σκληραγωγία· έχοντας καταπαύσει τον θόρυβο, με σιωπηλά τα άσματα και τα εγκώμια που συνηθίζεται ορισμένες φορές να απευθύνονται στους νεονύμφους, και θρηνώντας μαζί με τους νυμφίους. Διότι είναι αληθές αυτό που είπε κάποιος από τους δικούς μας σοφούς: «Η μουσική στο πένθος είναι άκαιρη διήγηση». Επειδή λοιπόν επικρέμαται πάνω μας η θεία οργή, είναι αναγκαίο να πενθούμε, και όχι να αρεσκόμαστε να καμαρώνουμε με συμπόσια και τρυφές. Ότι, πράγματι, το να ζει κανείς στην τρυφή σε ακατάλληλο καιρό δεν πρόκειται να μείνει χωρίς μομφή και τιμωρία, το ξεκαθαρίζει ένας από τους αγίους προφήτες λέγοντας για τους Ισραηλίτες: «Και κάλεσε ο Κύριος Σαβαώθ την ημέρα εκείνη σε κλαυθμό και κοπετό και ξύρισμα της κεφαλής και ζώσιμο με σάκους, αλλά αυτοί έκαναν γιορτές, σφάζοντας μοσχάρια και θυσιάζοντας πρόβατα και λέγοντας: Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε». Πρέπει λοιπόν να στραφούμε σε θρήνους και δάκρυα, εφόσον επικρέμαται η οργή, και ας απορριφθεί κάθε συμπόσιο.

«Διότι η ψυχή του ήταν αρεστή στον Κύριο· γι' αυτό και βιάστηκε να τον απομακρύνει από το μέσο της πονηρίας.» «Μην απέχεις από αυτούς που κλαίνε, και πένθησε μαζί με όσους πενθούν.» «Μη χαίρεσαι για κανέναν νεκρό· να θυμάσαι ότι όλοι πεθαίνουμε.» «Η μουσική σε καιρό πένθους είναι άκαιρη διήγηση. Για τον νεκρό κλάψε· διότι του έλειψε το φως. Το πένθος για τον νεκρό διαρκεί επτά ημέρες.» «Παιδί μου, χύσε δάκρυα για τον νεκρό, και τήρησε το πένθος σύμφωνα με την τάξη του για μία και δύο ημέρες, για να αποφύγεις την κατάκριση· και έπειτα παρηγορήσου από τη λύπη σου.»

ΤΙΤΛΟΣ ΚΔ΄. — Περί του να διαπαιδαγωγούν οι γονείς τα δικά τους τέκνα και να τα σωφρονίζουν. Διότι, εάν δεν το πράξουν αυτό, γίνονται ένοχοι για τις αμαρτίες εκείνων. «Ο Ηλεί ήταν πάρα πολύ ηλικιωμένος, και άκουσε όσα έκαναν οι γιοι του με τις γυναίκες που στέκονταν κοντά στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου, και δεν τους νουθετούσε. Και είπε ο Κύριος: Δεν ορκίστηκα έτσι στον οίκο του Ηλεί, ότι ποτέ δεν πρόκειται να εξιλεωθεί η αδικία του οίκου του Ηλεί ούτε με θυμιάματα ούτε με θυσίες στον αιώνα;» «Διαπαιδαγώγει τον γιο σου, και θα σε αναπαύσει, και θα χαρίσει στολίδι στην ψυχή σου.» «Όποιος λυπάται το ραβδί, μισεί τον γιο του· ενώ εκείνος που τον αγαπά, τον διαπαιδαγωγεί επιμελώς.» «Μην αποφεύγεις να διαπαιδαγωγείς το παιδί, διότι, εάν το χτυπήσεις με το ραβδί, δεν πρόκειται να πεθάνει. Εσύ μεν θα το χτυπήσεις με το ραβδί, αλλά την ψυχή του θα τη γλιτώσεις από τον θάνατο.» «Τα χτυπήματα και ο έλεγχος δίνουν σοφία.» «Ο δίκαιος πατέρας ανατρέφει καλά διαπαιδαγωγώντας· και η ψυχή του ευφραίνεται για τον συνετό γιο.» «Διαπαιδαγώγει τον γιο σου· διότι έτσι υπάρχει καλή ελπίδα.» «Έχεις παιδιά; Διαπαιδαγώγησέ τα, και λύγισε από τη νεότητά τους τον τράχηλό τους.» «Τα μαστιγώματα και η διαπαιδαγώγηση είναι σε κάθε καιρό σοφία.» «Διαπαιδαγώγησε τον γιο σου και κοπίασε γι' αυτόν, για να μην προσκόψεις εξαιτίας της ασχημοσύνης του.» «Αυτός που αγαπά τον γιο του, θα του επιβάλλει συχνά μαστιγώσεις.» «Αυτός που διδάσκει τον γιο του, θα προκαλέσει φθόνο στον εχθρό, και ενώπιον των φίλων θα αγαλλιάζει γι' αυτόν.» «Το αδάμαστο άλογο καταλήγει σκληρό, και ο ανεξέλεγκτος γιος καταλήγει αυθάδης.»

Αν όμως μπορεί να ερμηνευθεί και διαφορετικά το χωρίο, δεν θεωρώ ότι είναι άκαιρο να προσθέσω στα όσα ειπώθηκαν και τον λόγο του Ιησού του Σιράχ. Και είναι ο εξής: «μουσική σε καιρό πένθους είναι άκαιρη διήγηση». Επειδή, λοιπόν, η μουσική περιλαμβάνει όλες τις επιστήμες, μία από τις οποίες λένε ότι είναι η γεωμετρία όσοι έχουν ασχοληθεί με τη σπουδή τους, για τον λόγο αυτό, όπως νομίζω, ο διδάσκαλος, συμφωνώντας με εκείνον που διατύπωσε την προαναφερθείσα ρήση, είπε ότι η γεωμετρία είναι ανάρμοστη με το πένθος.