Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 23:10

Πλην όμως ας κάνουμε υπομονή, για να μην καταγελαστούμε περισσότερο. Ελάτε λοιπόν να σας μιλήσουμε σήμερα από την Παλαιά Διαθήκη. Και τι λέει αυτή; Μη συνηθίσεις το στόμα σου στον όρκο, ούτε να εξοικειωθείς με το όνομα του Αγίου. Γιατί; Διότι, όπως ακριβώς ένας δούλος που ανακρίνεται συνεχώς δεν θα απαλλαγεί από τους μώλωπες, έτσι συμβαίνει και με εκείνον που ορκίζεται.

ε΄. Πρόσεξε τη σύνεση αυτού του σοφού. Δεν είπε: «Μη συνηθίσεις τη διάνοιά σου στον όρκο», αλλά: «Το στόμα σου»· διότι γνωρίζει ότι το παν εξαρτάται από το στόμα, και ότι εύκολα κατορθώνεται. Διότι είναι πλέον μια συνήθεια που γίνεται απροαίρετα· όπως για παράδειγμα υπάρχουν πολλοί, οι οποίοι μπαίνοντας στα λουτρά, μόλις περάσουν τις θύρες κάνουν το σημείο του σταυρού. Αυτό το γνωρίζει το χέρι και το κάνει από συνήθεια, χωρίς να το προστάζει κανείς. Πάλι, όταν ανάβει το λυχνάρι, πολλές φορές ενώ η διάνοια σκέφτεται κάτι άλλο, το χέρι κάνει το σημείο του σταυρού. Έτσι λοιπόν και το στόμα, δεν ομιλεί με τη συμμετοχή της ψυχής, αλλά από συνήθεια, και τα πάντα βρίσκονται στη γλώσσα. Και «στο όνομα», λέει, «του Αγίου μη συνηθίσεις». Διότι, όπως ακριβώς ένας υπηρέτης που ανακρίνεται διαρκώς δεν πρόκειται να απαλλαγεί από τους μώλωπες, έτσι ούτε και εκείνος που ορκίζεται. Δεν αποκόπτει εδώ την επιορκία, αλλά τον ίδιο τον όρκο, και σε αυτόν επιβάλλει την τιμωρία.

Διότι, εάν μεν εκπληρώσουμε τον νόμο, θα αποκομίσουμε μεγάλη χαρά, επειδή ο βασιλιάς θα έχει συμφιλιωθεί με την πόλη· εάν όμως παραμείνουμε στην παρανομία, θα μας βρει ντροπή και όνειδος από παντού, διότι, παρόλο που ο Θεός απομάκρυνε τον κίνδυνο, εμείς παραμείναμε στην ίδια ραθυμία. Είθε να μου ήταν δυνατόν να απογυμνώσω τις ψυχές εκείνων που ορκίζονται συνεχώς, και να θέσω ενώπιον των ματιών σας τα τραύματα και τους μώλωπες, τους οποίους λαμβάνουν κάθε μέρα από τους όρκους· τότε δεν θα είχαμε ανάγκη από παραίνεση ή συμβουλή, καθώς η θέα των τραυμάτων θα αρκούσε, ούσα ισχυρότερη από κάθε λόγο, για να απομακρύνει από την πονηρία ακόμη και αυτούς που είναι σφόδρα προσκολλημένοι σε αυτή την πονηρή συνήθεια. Εντούτοις, αν και δεν είναι δυνατόν να το δούμε με τα μάτια, είναι δυνατόν μέσω του λογισμού να παρουσιάσουμε το αίσχος της ψυχής τους, και να καταδείξουμε ότι είναι σαπισμένη και διεφθαρμένη. Διότι, όπως λέει η Γραφή, όπως ακριβώς ο δούλος που τιμωρείται συνεχώς δεν θα καθαριστεί ποτέ από τους μώλωπες, έτσι και αυτός που ορκίζεται και προφέρει το όνομα του Θεού διαρκώς, δεν θα καθαριστεί από την αμαρτία. Διότι είναι αδύνατον, εντελώς αδύνατον, το στόμα που έχει συνηθίσει να ορκίζεται, να μην επιορκεί συνεχώς. Γι' αυτό, λοιπόν, παρακαλώ όλους, αφού αποβάλουν από την ψυχή τους αυτή την ολέθρια και πονηρή συνήθεια, να στεφανωθούν με ένα άλλο στεφάνι.

Διότι, όπως λέγει, ένας δούλος που ανακρίνεται συνεχώς δεν θα απαλλαγεί από τους μώλωπες· έτσι και εκείνος που ορκίζεται και προφέρει διαρκώς το όνομα του Θεού, δεν θα καθαριστεί από την αμαρτία. Ας πείσουμε λοιπόν τους εαυτούς μας να αποφύγουμε τη συνήθεια των όρκων και να πραγματοποιήσουμε τη μεταβολή προς το καλύτερο. Διότι, αν και χθες και προχθές σας μίλησα για αυτό το ζήτημα, εντούτοις ούτε σήμερα θα σταματήσω, ούτε την αυριανή, ούτε τη μεθεπόμενη, να σας δίνω αυτές τις συμβουλές. Και γιατί αναφέρω την αυριανή και τη μεθεπόμενη; Έως ότου σας δω να το έχετε κατορθώσει, δεν θα σταματήσω.