Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 23:18

Κεφάλαιο Γ'. Ακούσαμε τη Σοφία να λέει: Για τον πόρνο άνθρωπο κάθε ψωμί είναι γλυκό, δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν πεθάνει. Ο άνθρωπος που απομακρύνεται από την κλίνη του, λέγοντας μέσα στην ψυχή του: Ποιος με βλέπει; Ποιον να φοβηθώ; Σκοτάδι υπάρχει γύρω μου, και οι τοίχοι με κρύβουν, και κανείς δεν με βλέπει, ο Ύψιστος δεν πρόκειται να θυμηθεί τις αμαρτίες μου. Και φοβάται μόνο τα μάτια των ανθρώπων, και δεν κατάλαβε ότι τα μάτια του Κυρίου είναι μυριάδες φορές πιο φωτεινά από τον ήλιο, και επιβλέπουν όλους τους δρόμους των ανθρώπων και παρατηρούν τα πιο απόκρυφα μέρη. Πριν δημιουργηθούν τα πάντα ήταν γνωστά σε Αυτόν, όπως και μετά την ολοκλήρωσή τους. Αυτός θα τιμωρηθεί στις πλατείες της πόλης, και θα συλληφθεί εκεί που δεν το φανταζόταν.

Αλλά ούτε η ευκολία της εξουσίας, ούτε η παρακίνηση από άλλους, ούτε το γεγονός ότι είχε υποφέρει πολλά δεινά, ούτε η προσδοκία ότι θα υποστεί ακόμη χειρότερα, του επέτρεψαν να σύρει το ξίφος· αν και δεν επρόκειτο να γίνει αντιληπτός από το στρατόπεδο διαπράττοντας αυτήν τη σφαγή. Διότι βρισκόταν σε σπήλαιο και κανένας άλλος δεν ήταν παρών, παρά μόνο ο ίδιος. Και δεν είπε εκείνο που έλεγε κάποιος καθώς διέπραττε μοιχεία: «Σκοτάδι με περιβάλλει και τοίχοι, τι να φοβηθώ;», αλλά έβλεπε τον ακοίμητο οφθαλμό και γνώριζε ότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι μυριάδες φορές φωτεινότεροι από τον ήλιο. Γι' αυτό τα έπραττε και τα έλεγε όλα με τέτοιον τρόπο, σαν να ήταν Εκείνος παρών και να έκρινε τα λεγόμενα, και λέει: «Δεν πρόκειται να απλώσω το χέρι μου πάνω στον χρισμένο του Κυρίου. Δεν βλέπω την πονηρία, αλλά βλέπω το αξίωμα. Ας μην μου πει κανείς ότι αυτός είναι βίαιος και μιαρός· διότι εγώ τιμώ την επιλογή του Θεού, έστω κι αν αυτός φαίνεται ανάξιος. Επειδή δεν είναι δικό μου σφάλμα το ότι αυτός αποδείχθηκε ανάξιος αυτής της τιμής». Ας τα ακούσουν αυτά όσοι καταφρονούν τους ιερείς, ας μάθουν πόση ευλάβεια επέδειξε αυτός προς τον βασιλιά. Αν και ο ιερέας είναι πολύ πιο αξιοτίμητος και σεβάσμιος από τον βασιλιά, εφόσον έχει κληθεί σε μεγαλύτερη εξουσία. Ας μάθουν να μην κρίνουν, ούτε να ζητούν ευθύνες, αλλά να υποτάσσονται και να υποχωρούν.

Όταν, λοιπόν, ακόμη και όταν δεν ελέγχεται η συνείδησή μας για τίποτε δεν μπορούμε να είμαστε καθαροί από κατηγορίες, και όταν πράττουμε κάτι καλό, αλλά δεν το πράττουμε με ορθή πρόθεση, είμαστε υπόλογοι τιμωρίας, αναλογίσου πόση πλάνη υπάρχει στους ανθρώπους ως προς τις κρίσεις τους. Διότι όλα αυτά δεν είναι αντιληπτά στους ανθρώπους, παρά μόνο στον ακοίμητο οφθαλμό. Και αν ακόμη εξαπατήσουμε τους ανθρώπους, Εκείνον δεν θα τον ξεγελάσουμε ποτέ. Μη λες, λοιπόν: Σκοτάδι υπάρχει γύρω μου και τοίχοι· ποιος με βλέπει; Διότι Εκείνος που έπλασε ξεχωριστά τις καρδιές μας, Αυτός γνωρίζει τα πάντα, διότι το σκοτάδι δεν θα είναι σκοτεινό γι' Αυτόν. Πολύ σωστά, όμως, λέει αυτός που αμαρτάνει ότι: Σκοτάδι υπάρχει γύρω μου και τοίχοι. Διότι, αν δεν υπήρχε σκοτάδι στη διάνοιά του, δεν θα είχε αποβάλει τον φόβο του Θεού, για να πράττει με τόση αφοβία.

Διότι, εάν δεν σκοτιστεί προηγουμένως το ηγεμονικό, η αμαρτία δεν δύναται να εισέλθει ανεμπόδιστα. Μην λέγεις, λοιπόν: «Ποιος με βλέπει;»· διότι υπάρχει Εκείνος που διεισδύει μέχρι την ψυχή και το πνεύμα, μέχρι τους αρμούς και τους μυελούς. Αλλά εσύ δεν βλέπεις τον εαυτό σου, ούτε μπορείς να διαπεράσεις το νέφος, αλλά σαν να έχεις γύρω σου ένα τείχος που σε περιβάλλει από παντού, αδυνατείς με αυτόν τον τρόπο να στρέψεις το βλέμμα προς τον ουρανό.

Διότι ποιος θα σπλαχνιστεί, λέει, τον γητευτή που δαγκώθηκε από φίδι, και όλους εκείνους που πλησιάζουν τα άγρια θηρία; Αφήνω κατά μέρος τη ζημία των χρημάτων, τις καθημερινές υποψίες, την αλαζονεία, την παραφροσύνη, την ύβρη που γίνεται από τις πόρνες προς τους ανόητους, τα οποία είναι πιο πικρά και από χίλιους θανάτους. Και ενώ τη σύζυγό σου πολλές φορές δεν την ανέχτηκες ούτε όταν είπε έναν βαρύ λόγο, την πόρνη την προσκυνάς ακόμη και όταν σε χαστουκίζει. Και δεν αισχύνεσαι, ούτε κοκκινίζεις από ντροπή, ούτε εύχεσαι να σχιστεί η γη στα δύο για σένα; Πώς θα μπορέσεις να εισέλθεις στην εκκλησία και να υψώσεις τα χέρια σου προς τον ουρανό; Με ποιο στόμα θα επικαλεστείς τον Θεό, με εκείνο με το οποίο φίλησες την πόρνη; Και δεν φοβάσαι, ούτε φρίττεις, πες μου, μήπως πέσει κεραυνός από ψηλά και κατακάψει το αναίσχυντο κεφάλι σου; Διότι, ακόμη κι αν καταφέρεις να κρυφτείς από την αδικημένη σύζυγό σου, τον ακοίμητο οφθαλμό δεν θα τον διαλάθεις ποτέ· επειδή και σε εκείνον τον μοιχό που έλεγε: «Σκοτάδι με περιβάλλει και τοίχοι, τι να φοβηθώ;», απάντησε εκείνος ο σοφός, λέγοντας τα εξής: «Ότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι μυριάδες φορές φωτεινότεροι από τον ήλιο, βλέποντας τα έργα των ανθρώπων».

«Διότι γεμάτος ζήλια είναι ο θυμός του συζύγου της· δεν θα δείξει κανένα έλεος την ημέρα της κρίσεως· δεν θα ανταλλάξει την έχθρα του με κανένα λύτρο, ούτε πρόκειται να κατευναστεί με πολλά δώρα». «Μην προσκολλάσαι πολύ σε ξένη γυναίκα, ούτε να σφίγγεσαι σε αγκαλιές που δεν είναι δικές σου». «Όποιος συναναστρέφεται πόρνες, θα χάσει τον πλούτο του». «Μπορεί κάποιος να δέσει φωτιά στον κόρφο του και να μην κατακάψει τα ρούχα του; Ή μπορεί κάποιος να περπατήσει πάνω σε αναμμένα κάρβουνα και να μην κατακάψει τα πόδια του; Έτσι και αυτός που έρχεται σε επαφή με παντρεμένη γυναίκα δεν θα μείνει ατιμώρητος». «Από ξένο νερό απέχε, και από ξένη πηγή μην πιεις, για να ζήσεις πολύ καιρό και να σου προστεθούν έτη ζωής». «Τα παιδιά των μοιχών δεν θα προκόψουν, και το σπέρμα από παράνομη κλίνη θα αφανιστεί». «Το πολυάριθμο πλήθος των ασεβών δεν θα χρησιμεύσει σε τίποτα, και από νόθα μοσχεύματα δεν θα απλώσει ρίζα σε βάθος, ούτε θα στερεώσει ασφαλή βάση. Τα παιδιά που γεννιούνται από παράνομες συνευρέσεις, είναι μάρτυρες της πονηρίας εναντίον των γονέων τους κατά την εξέτασή τους στην κρίση». «Η θερμή ψυχή είναι σαν τη φλεγόμενη φωτιά, δεν θα σβήσει μέχρι να καταναλωθεί· το ίδιο συμβαίνει και με τον πόρνο άνθρωπο στο σώμα της σάρκας του». «Όπου δεν υπάρχει γυναίκα, ο άνθρωπος θα στενάζει περιπλανώμενος». «Στον πόρνο άνθρωπο κάθε ψωμί είναι γλυκό· δεν πρόκειται να σταματήσει, έως ότου πεθάνει. Ο άνθρωπος που παραβαίνει το χρέος του απομακρυνόμενος από την κλίνη του, λέει μέσα στην ψυχή του: Ποιος με βλέπει; Το σκοτάδι είναι γύρω μου, οι τοίχοι με κρύβουν και κανείς δεν με βλέπει· τι να φοβηθώ;»

Τις αμαρτίες μου δεν πρόκειται να τις θυμηθεί ο Ύψιστος. Και τα μάτια των ανθρώπων είναι ο φόβος του, και δεν κατάλαβε ότι τα μάτια του Κυρίου είναι μυριάδες φορές φωτεινότερα από τον ήλιο. Αυτός θα τιμωρηθεί στις πλατείες της πόλης, και εκεί που δεν το υποπτευόταν, θα πιαστεί.» «Θα ασθενήσουν στα σώματά τους, από το πλήθος της πορνείας.» «Για ποιο από αυτά να σου γίνω ίλεως; Οι γιοι σου με εγκατέλειψαν και ορκίζονταν σε ανύπαρκτους θεούς· και ενώ εγώ τους χόρτασα, εκείνοι μοίχευαν και κατέλυαν σε οίκους πορνών. Έγιναν ίπποι θηλυμανείς· ο καθένας χλιμίντριζε για τη γυναίκα του πλησίον του.