Κεφαλὴ γʹ Ἠκούσαμεν τῆς Σοφίας λεγούσης· Ἀνθρώπῳ πόρνῳ πᾶς ἄρτος ἡδύς, οὐ μὴ κοπάσῃ ἕως ἂν τελευτήσῃ. Ἄνθρωπος παραβαίνων ἀπὸ τῆς κοίτης αὑτοῦ, λέγων ἐν τῇ ψυχῇ αὑτοῦ· Τίς με ὁρᾷ; Τίνα εὐλαβοῦμαι; Σκότος κύκλῳ, καὶ οἱ τοῖχοί με καλύπτουσι, καὶ οὐθείς με ὁρᾷ, τῶν ἁμαρτιῶν μου οὐ μὴ μνησθῇ ὁ Ὕψιστος. Καὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπου, ὁ φόβος αὐτοῦ· καὶ οὐκ ἔγνω ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου μυριοπλάσιον ἡλίου φωτεινότεροι, ἐπιβλέποντες πάσας ὁδοὺς ἀνθρώπων καὶ κατανοοῦντες εἰς τὰ ἀπόκρυφα μέρη. Πρὶν κτισθῆναι, τὰ πάντα ἔγνωσται αὐτῷ, ὄντως καὶ μετὰ τὸ συντελεσθῆναι. Οὗτος ἐν πλατείαις πόλεως ἐκδικηθήσεται· καὶ οὗ οὐχ ὑπενόησε, πιασθήσεται.
Μετάφραση
Κεφάλαιο Γ'. Ακούσαμε τη Σοφία να λέει: Για τον πόρνο άνθρωπο κάθε ψωμί είναι γλυκό, δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν πεθάνει. Ο άνθρωπος που απομακρύνεται από την κλίνη του, λέγοντας μέσα στην ψυχή του: Ποιος με βλέπει; Ποιον να φοβηθώ; Σκοτάδι υπάρχει γύρω μου, και οι τοίχοι με κρύβουν, και κανείς δεν με βλέπει, ο Ύψιστος δεν πρόκειται να θυμηθεί τις αμαρτίες μου. Και φοβάται μόνο τα μάτια των ανθρώπων, και δεν κατάλαβε ότι τα μάτια του Κυρίου είναι μυριάδες φορές πιο φωτεινά από τον ήλιο, και επιβλέπουν όλους τους δρόμους των ανθρώπων και παρατηρούν τα πιο απόκρυφα μέρη. Πριν δημιουργηθούν τα πάντα ήταν γνωστά σε Αυτόν, όπως και μετά την ολοκλήρωσή τους. Αυτός θα τιμωρηθεί στις πλατείες της πόλης, και θα συλληφθεί εκεί που δεν το φανταζόταν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες