Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 23:4

Κύριε, μην επιτρέψεις τον μετεωρισμό των ματιών μου, και απόστρεψε από εμένα την κακή επιθυμία. Αγαπητέ, μην πιστεύεις στα απατηλά όνειρα, διότι τα όνειρα εξαπάτησαν πολλούς, και εξέπεσαν όσοι στήριξαν τις ελπίδες τους σε αυτά. Σε ποια πνευματικά μέτρα άραγε φτάσαμε, ώστε να βλέπουμε οπτασίες αγγέλων; Μεγάλη προκοπή και δόξα είναι η ταπεινοφροσύνη, και σε αυτήν δεν υπάρχει πτώση. Σημάδι ταπεινοφροσύνης είναι το να προσφέρεις με τα δυο σου χέρια σε κάθε ανάγκη του αδελφού, και ομοίως να δέχεσαι. Ο μοναχός που αναζητά κληρονομιά από τους κατά σάρκα γονείς του, θα πέσει σε πειρασμούς, ενώ εκείνος που εκζητεί τον Κύριο θα σωθεί. Μην πεις, αν γεράσω, από πού θα τρέφομαι; Για το αύριο δεν μας επιτράπηκε να μεριμνούμε, και εσύ ήδη μεριμνάς για τα γηρατειά; Ας ζητούμε τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, και όλα αυτά θα μας προστεθούν· διότι Εκείνος το έχει πει: γνωρίζει ο ουράνιος Πατέρας σας τι έχετε ανάγκη πριν του το ζητήσετε. Εάν όμως δεν ζητούμε πρώτα αυτά, είναι φανερό ότι δεν αγωνιζόμαστε γι' αυτά. Ρίξε λοιπόν τη μέριμνά σου στον Κύριο και Εκείνος θα σε θρέψει. Εάν ο Κύριος σου εμπιστευθεί κάτι στα χέρια σου, να το διαχειρίζεσαι με την επίγνωση ότι θα δώσεις λόγο σε Αυτόν. Εκείνος που ελεεί τους φτωχούς θα χορτάσει από αγαθά, ενώ ο ανελεήμων θα αποκλειστεί από τον επουράνιο νυμφώνα. Όποιος στηρίζεται σε άνθρωπο δεν θα δει τα αγαθά, ενώ εκείνος που ελπίζει στον Κύριο θα σωθεί.

Το άριστο μέτρο για τη χρήση του οίνου είναι η ανάγκη του σώματος. Διότι το μεν κρασί δυναμώνει το σώμα, τη δε ψυχή ο λόγος του Θεού. Όταν καταναλωθεί ο οίνος, οι λύπες θα φύγουν, εκδιωκόμενες όπως το σκοτάδι από τη θύελλα. ΤΙΤΛΟΣ Η΄. —Περί οφθαλμών. «Ο οφθαλμός που βλέπει τα καλά ευφραίνει την καρδιά.» «Οι οφθαλμοί σου ας βλέπουν ορθά και τα βλέφαρά σου ας κατευθύνονται δίκαια.» «Τι έχει κτιστεί πιο πονηρό από τον οφθαλμό; Γι' αυτό δακρύζει από κάθε πρόσωπο.» «Ο πονηρός οφθαλμός φθονεί για το ψωμί, και είναι ελλιπής στο τραπέζι του.» «Κύριε Πατέρα, και Θεέ της ζωής μου, μη μου δώσεις μετεωρισμό οφθαλμών.» «Να προσέχεις και να θυμάσαι, ότι ο πονηρός οφθαλμός είναι κακό πράγμα.» «Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός. Εάν λοιπόν ο οφθαλμός σου είναι καθαρός, όλο το σώμα σου θα είναι φωτεινό. Εάν όμως ο οφθαλμός σου είναι πονηρός, όλο το σώμα θα είναι σκοτεινό.» ΤΙΤΛΟΣ Θ΄. —Περί ονειδισμού· και ότι δεν πρέπει να ονειδίζουμε. «Απομάκρυνε από τον εαυτό σου τους επονείδιστους λόγους.» «Μη φοβάστε τον ονειδισμό των ανθρώπων και μην καταβάλλεστε από τον χλευασμό τους· διότι θα καταφαγωθούν από τον χρόνο όπως το ρούχο, και θα φαγωθούν από τον σκώρο όπως τα μάλλινα.» «Μη φοβάσαι που ντροπιάστηκες, ούτε να αισθανθείς ντροπή επειδή ονειδίστηκες, διότι την αιώνια αισχύνη θα ξεχάσεις, και τον ονειδισμό της χηρείας σου δεν πρόκειται να θυμηθείς πια.» «Μην αποστραφείς μετά βδελυγμίας άνθρωπο, και μην τον ονειδίσεις μπροστά του.» «Εκείνος που ονειδίζει φίλο, διαλύει τη φιλία.» «Μην ονειδίζεις άνθρωπο που αποστρέφεται την αμαρτία.»

Διότι έτσι, εμφανιζόμενος αμέσως ενώπιον του προσώπου του Θεού, θα τύγχανα ενός μικρού ελέους. Εγώ, όμως, προς το παρόν, έχοντας αποτύχει στις μέγιστες ελπίδες, σύρω έναν βίο οδυνηρό και άχαρο. Ω, πριν από πόσα χρόνια ασχολούμουν με αυτήν τη σκέψη, πόσες φορές ικέτευσα το θείο για αυτό, λέγοντας: «Κύριε και Θεέ της ζωής μου, όπως γνωρίζεις, χάρισέ μου το να ζω εν σοι, και όπως δύνασαι, δυνάμωσέ με για να πεθάνω υπέρ σου. Ή, τουλάχιστον, πάρε από εμένα την ψυχή μου, διότι δεν είμαι άξιος ζωής». Ω, μακάριοι λογισμοί, τους οποίους κατά τη νύχτα εκείνη ανέλυα μέσα μου, προσδοκώντας τον θάνατο. Ω, ανεκφράστου χαράς και αγαθών ενθυμήσεων! Διότι, έλεγα, αύριο θα παραστώ ενώπιον του Χριστού. Αύριο θα δω το αθέατο κάλλος. Ήδη, τώρα σε λίγο, θα σωθώ. Τώρα θα πω στον Κύριο: «Ιδού, για τον δικό σου νόμο έλαβα και εγώ πείρα θανάτου». Αλλά, με άρρητα κρίματα, απέτυχα μεν να τύχω ενός τέτοιου τέλους, όμως με τη χάρη του Χριστού, διόλου δεν στερήθηκα τον μισθό της προαιρέσεως. Διότι παντού και η πρόθεση, όπως θεωρούν οι άγιοι, όταν είναι ολοκληρωμένη, λαμβάνει ολόκληρο τον στέφανο.