Ἀδελφέ, σπεῦσον βαδίζειν ἑκουσίως ἐν τῇ στενῇ ὁδῷ καὶ τεθλιμμένῃ, πρὶν βαδίσῃς ἀκουσίως ταύτην τὴν στενοτέραν. Καύχημα ἀνδρὶ κοσμικῷ ἐν τῷ προϊέναι, τῷ δὲ μοναχῷ ἐν τῷ μὴ ὑπερβαίνειν τὴν φλιὰν τοῦ κελλίου ἑαυτοῦ ἐν τῷ λογισμῷ. Ἄκουε, ἀγαπητέ· ἀθλητὴς ἀγωνιζόμενος τὸ στόμα αὐτοῦ σφίγγει, καὶ σὺ σφίγγε τὸ στόμα ἀπὸ τῶν περισσῶν, καὶ ἕξεις ἀνάπαυσιν. Ὡς μέγας, φησίν, ὁ εὑρὼν σοφίαν, ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν ὑπὲρ τὸν φοβούμενον τὸν Κύριον. Ὡς μέγας ὁ ἐναρξάμενος, ἀλλ᾽ οὐχ ὡς ὁ ὑπομείνας. Ὡς μέγας ὁ πρῶτος, ἀλλ᾽ οὐχ ὡς ὁ τελέσας.
Μετάφραση
Αδελφέ, σπεύσε να βαδίσεις εκούσια στη στενή και τεθλιμμένη οδό, προτού βαδίσεις ακούσια σε αυτήν την πιο στενή. Καύχημα για τον κοσμικό άνθρωπο είναι να προβάλλεται, για τον μοναχό όμως είναι να μην υπερβαίνει το κατώφλι του κελιού του με τον λογισμό του. Άκου, αγαπητέ· ο αθλητής που αγωνίζεται σφίγγει το στόμα του, κι εσύ σφίγγε το στόμα σου από τα περιττά, και θα βρεις ανάπαυση. Πόσο μεγάλος, λέει, είναι αυτός που βρήκε τη σοφία, αλλά δεν είναι ανώτερος από αυτόν που φοβάται τον Κύριο. Πόσο μεγάλος είναι αυτός που έκανε την αρχή, αλλά όχι όσο αυτός που υπέμεινε. Πόσο μεγάλος είναι ο πρώτος, αλλά όχι όσο αυτός που έφτασε στο τέλος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες