ΤΙΤΛ. Ηʹ. —Περὶ κάλλους σώματος, καὶ ὡραιότητος. «Δαβὶδ ἦν πυῤῥακίζων μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν, καὶ ἀγαθὸς ὁράσει Κυρίῳ.» «Ὡς Ἀβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ Ἰσραὴλ, ἀπὸ ἴχνους ποδὸς αὐτοῦ ἕως κορυφῆς.» «Ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑὸς, οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος.» «Μὴ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν κάλλει αὐτοῦ.» «Λύχνος ἐκλάμπων ἐπὶ λυχνίας ἁγίας, κάλλος προσώπου ἐν ἡλικίᾳ στασίμῃ.» «Κάλλος γυναικὸς ἱλαρύνει πρόσωπον αὐτῆς.» Ὁ σήμερον εὐθαλὴς τῷ σώματι, κατασεσαρκωμένος ἀπὸ τροφῆς, ἐπανθοῦσαν ἔχων τὴν εὔχροιαν ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν ἡλικίαν ἀκμῆς, σφριγῶν καὶ σύντονος, αὔριον αὐτὸς οὗτος ἐλεεινὸς, ἢ τῷ χρόνῳ μαρανθεὶς, ἢ νόσῳ ἀπομαραίνεται.
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ Η΄. Περί της ομορφιάς και της ωραιότητας του σώματος. «Ο Δαβίδ ήταν κοκκινωπός, με ωραία μάτια και με όμορφη όψη ενώπιον του Κυρίου.» «Δεν υπήρχε σε όλον τον Ισραήλ άνδρας σαν τον Αβεσσαλώμ, από το πέλμα του ποδιού του έως την κορυφή (του κεφαλιού του).» «Όπως το σκουλαρίκι στο ρύγχος του χοίρου, έτσι είναι η ομορφιά σε μια κακόμυαλη γυναίκα.» «Μην επαινέσεις άνδρα για την ομορφιά του.» «Λύχνος που λάμπει πάνω σε ιερό λυχνοστάτη, είναι η ομορφιά του προσώπου σε ώριμη ηλικία.» «Η ομορφιά της γυναίκας φαιδρύνει το πρόσωπό της.» Εκείνος που σήμερα είναι θαλερός στο σώμα, καλοθρεμμένος από την τροφή, με το ωραίο του χρώμα να ανθίζει χάρη στην ακμή της ηλικίας του, σφριγηλός και ρωμαλέος, αύριο ο ίδιος αυτός γίνεται αξιοθρήνητος, είτε επειδή μαράθηκε από τον χρόνο, είτε επειδή μαραζώνει από κάποια αρρώστια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες