Οὐδὲν γάρ ἐστι φόβος, εἰ μὴ προδοσία τῶν ἀπὸ λογισμοῦ βοηθημάτων.» —«Ἐλεύσονται ἐν συλλογισμῷ ἁμαρτημάτων αὐτῶν δειλοὶ, καὶ ἐλέγξει αὐτοὺς ἐξ ἐναντίας τὰ διανοήματα αὐτῶν.» «Ἐν σείσματι κοσκίνου διαμένει κοπρία, οὕτως σκύβαλα ἀνθρώπου ἐν λογισμῷ αὐτοῦ.» —«Καρδία σκληρὰ βαρυνθήσεται πόνοις.» «Πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον, εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ, καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται. Τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος, ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. Ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροὶ, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαὶ, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Ταῦτά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον.» Ἀποστρεφομένη τὸ καλὸν ἡ ψυχὴ, πάντως τὰ ἐναντία λογίζεται. Παύσασθαι γὰρ καθόλου τοῦ κινεῖσθαι οὐ δύναται, τὴν φύσιν οὖσα εὐκίνητος.
Μετάφραση
«Διότι ο φόβος δεν είναι τίποτε άλλο, παρά προδοσία των βοηθημάτων της λογικής.» —«Θα προσέλθουν δειλιασμένοι κατά τον απολογισμό των αμαρτιών τους, και τα ίδια τους τα διανοήματα θα τους ελέγξουν κατά πρόσωπο.» «Στο σείσιμο του κοσκίνου παραμένει η κοπριά, έτσι και τα σκύβαλα του ανθρώπου παραμένουν στον λογισμό του.» —«Η σκληρή καρδιά θα καταβαρυνθεί με πόνους.» «Καθετί που εισέρχεται στο στόμα, προχωρά στην κοιλιά και αποβάλλεται στον αφεδρώνα. Ενώ εκείνα που εξέρχονται από το στόμα, προέρχονται από την καρδιά, και εκείνα μολύνουν τον άνθρωπο. Διότι από την καρδιά εξέρχονται πονηροί διαλογισμοί, φόνοι, μοιχείες, πορνείες, κλοπές, ψευδομαρτυρίες, βλασφημίες. Αυτά είναι που μολύνουν τον άνθρωπο.» Όταν η ψυχή αποστρέφεται το καλό, αναλογίζεται οπωσδήποτε τα αντίθετα. Διότι δεν δύναται να παύσει εντελώς να κινείται, όντας εκ φύσεως ευκίνητη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες