Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 3:11

Είναι γεγραμμένο: όποιος τιμά τον πατέρα του θα ευφρανθεί από τα τέκνα του, και κατά την ημέρα της προσευχής του θα εισακουστεί. Όποιος δοξάζει τον πατέρα του θα μακροημερεύσει, και κατά την ημέρα του θανάτου του θα βρει χάρη. Με λόγια και με έργα να τιμάς τον πατέρα σου, για να έλθει σε σένα ευλογία από αυτόν. Μην καυχάσαι για την ατίμωση του πατέρα σου· διότι δεν αποτελεί δόξα για σένα η ατίμωσή του. Διότι η δόξα του ανθρώπου πηγάζει από την τιμή του πατέρα του, και είναι όνειδος για τα τέκνα η μητέρα που βρίσκεται σε ατιμία.

Να θυμάσαι ότι όλοι μας βρισκόμαστε υπό επιτίμια.» «Αποτελεί όνειδος για τα τέκνα, το να βρίσκεται η μητέρα σε ατιμία.» «Μην περιγελάσεις άνθρωπο που βρίσκεται σε πικρία ψυχής. Διότι υπάρχει Εκείνος που ταπεινώνει και υψώνει.» «Βαριά είναι αυτά για τον άνθρωπο που διαθέτει φρόνηση: η επίπληξη από την οικογένεια και ο ονειδισμός του δανειστή.» Μία είναι η ασφάλεια: το να μην ονειδίζεις τις τύχες. Διότι η τύχη είναι κοινή, και το μέλλον αόρατο.

«Εκείνος που απορρίπτει τον πατέρα ή τη μητέρα του, και νομίζει ότι δεν αμαρτάνει, αυτός είναι συμμέτοχος του ασεβούς ανθρώπου.» Σαν βλάσφημος είναι αυτός που εγκαταλείπει τον πατέρα του, και καταραμένος από τον Κύριο εκείνος που εξοργίζει τη μητέρα του. «Μην καυχάσαι με την ατιμία του πατέρα σου. Διότι η δόξα των ανθρώπων προέρχεται από την τιμή προς τον πατέρα τους.» Είναι αξιοθρήνητο, αντί για καλούς καρπούς, να παράγει κανείς αγκάθια, και αντί για αγαθές ελπίδες να γεννά λύπες· δηλαδή, αντί για δόξα και τιμή να ανταποδίδει στους γονείς του ύβρη και ατιμία, και να οικειοποιείται τη φωνή του προφήτη που λέει: «Περίμενα το αμπέλι μου να κάνει σταφύλια, αυτό όμως έκανε αγκάθια.»

2. Αλλά επειδή είναι ένα χρέος για εμένα, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, εντελώς δίκαιο, οφείλοντας μαζί με τα άλλα και για τον ίδιο τον λόγο που, έστω και με κάποιον τρόπο, μου δόθηκε χάρη στους δικούς του κόπους και φροντίδες, να αφιερώσω στον Πατέρα αυτόν τον λόγο ως μια κάποια ανταμοιβή, αν και αντιλαμβάνομαι ότι ο έπαινος του πατέρα αναφέρεται προς δόξαν του γιου, σύμφωνα με τον σοφό που είπε «η δόξα του ανθρώπου προέρχεται από την τιμή του πατέρα του». Ωστόσο, δεν τον επαινώ γι' αυτόν τον λόγο, όπως θα μπορούσε κάποιος να νομίσει, γνωρίζοντας πάλι ότι ο καθένας, αν έχει από μόνος του και από τον εαυτό του την καλή φήμη, θα ήταν πιο ένδοξος προσποριζόμενος και τη δόξα από τον πατέρα. Αν όμως όχι, σε τίποτα δεν ωφελεί το πατρικό γέρας τον άδοξο και ατιμημένο, όπως εγώ φαίνομαι. Αλλά επειδή δεν είναι όσιο να τον θέσω κάτω από το μόδιο της σιωπής, σαν ένα αείφωτο λυχνάρι που ακτινοβολεί, τολμώ να πω, όχι σε αυτόν ή σε εκείνον, αλλά σχεδόν σε όλους μέσα στην Εκκλησία του Θεού. Επειδή, λοιπόν, ο λόγος αποδείχθηκε για εμάς επωφελής και οφειλόμενος απέναντί του, έχοντας μαζί με την αλήθεια και τόσο μεγάλη χρησιμότητα, ας αρχίσουμε τα εγκώμια από εκεί που είναι και το πιο ταιριαστό.