Διὰ τοῦτό φησι, Κάμψον ἐκ νεότητος τὸν τράχηλον αὐτοῦ, ὅτε εὐκολωτέρα γένοιτ᾽ ἂν ἡ παιδαγωγία. Οὐκ ἐπιτάττει δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς συνεφάπτεταί σοι τοῦ ἔργου. Καὶ πῶς, καὶ τίνι τρόπῳ; Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα, φησὶ, θανάτῳ τελευτάτω. Ὁρᾷς πόσον αὐτοῖς ἐπέστησε φόβον; πόσην ἐπετείχισεν ἀγωνίαν; πῶς δυνατήν σου τὴν ἀρχὴν ἐποίησε; Τίνα οὖν ἀπολογίαν ἔχοιμεν ἂν εἰπεῖν, ὅταν αὐτὸς μὲν, ἐπειδὰν ἡμεῖς ὑβριζώμεθα, μηδὲ τῆς ζωῆς αὐτῶν φείδηται· ἡμεῖς δὲ, ὑβριζομένου τοῦ Θεοῦ παρ᾽ αὐτῶν, μηδὲ ἀγανακτεῖν αὐτοῖς ὑπομένωμεν; Ἐγὼ, φησὶν, οὐδὲ ἀποκτεῖναι παραιτοῦμαι τὸν ὑβρίζοντά σε· σὺ δὲ οὐδὲ ῥήματι λυπεῖν ἀνέχῃ, φησὶ, τὸν τοὺς ἐμοὺς καταπατοῦντα νόμους. Καὶ ποῦ ταῦτα συγγνώμης ἄξια; Ὁρᾷς αὐτὸν ὑβρίζοντα εἰς τὸν πεποιηκότα, καὶ οὐ δυσχεραίνεις, εἰπέ μοι, οὐδὲ φοβεῖς καὶ ἐπιτιμᾷς, καὶ ταῦτα εἰδὼς, ὅτι καὶ τοῦτο αὐτὸς ὁ Θεὸς ἐκώλυσεν, οὐκ ἐπειδὴ βλάβη τις εἰς ὑβριζόμενον γίνεται (ἀνώλεθρον γὰρ τὸ Θεῖον), ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς ἐκείνου σωτηρίας; Ὁ γὰρ περὶ τὸν Θεὸν ἀγνώμων γενόμενος καὶ ἀναίσθητος, πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸν γεγεννηκότα, καὶ εἰς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἐμπαροινῆσαι δυνήσεται.
Μετάφραση
Γι' αυτό λέει: «Λύγισε τον τράχηλό του από τη νεότητά του», τότε που η διαπαιδαγώγηση θα είναι ευκολότερη. Και δεν δίνει απλώς την εντολή, αλλά και ο Ίδιος συνεργεί μαζί σου στο έργο αυτό. Και πώς, και με ποιον τρόπο; «Εκείνος που κακολογεί πατέρα ή μητέρα», λέει, «ας τιμωρείται με θάνατο». Βλέπεις πόσον φόβο τους επέβαλε; Πόση αγωνία ύψωσε σαν τείχος γύρω τους; Πώς κατέστησε ισχυρή την εξουσία σου; Ποια απολογία λοιπόν θα μπορούσαμε να προβάλουμε, όταν Αυτός, όποτε εμείς υβριζόμαστε, δεν λυπάται ούτε τη ζωή τους· ενώ εμείς, όταν ο Θεός υβρίζεται από αυτούς, δεν ανεχόμαστε ούτε καν να αγανακτήσουμε εναντίον τους; «Εγώ», λέει, «δεν διστάζω ούτε να θανατώσω αυτόν που σε υβρίζει· εσύ όμως δεν καταδέχεσαι ούτε με έναν λόγο να λυπήσεις», λέει, «αυτόν που καταπατά τους δικούς μου νόμους». Και πώς μπορούν αυτά να είναι άξια συγχώρησης; Τον βλέπεις να υβρίζει τον Πλάστη του, και δεν δυσανασχετείς, πες μου, ούτε τον φοβερίζεις και τον επιπλήττεις, και μάλιστα γνωρίζοντας ότι ο ίδιος ο Θεός το απαγόρευσε αυτό, όχι επειδή προκαλείται κάποια βλάβη σε Εκείνον που υβρίζεται (διότι το Θείο είναι άφθαρτο και ανώλεθρο), αλλά για χάρη της δικής του σωτηρίας; Διότι αυτός που έχει γίνει αχάριστος και αναίσθητος απέναντι στον Θεό, πολύ περισσότερο θα μπορέσει να συμπεριφερθεί υβριστικά προς εκείνον που τον γέννησε, καθώς και προς την ίδια του την ψυχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες