Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 30:7

Αυτό δε που λέει σημαίνει το εξής: Σας τα επιτάσσω αυτά, όχι επειδή δεν σας λυπάμαι, αλλά επειδή σας σπλαχνίζομαι πάρα πολύ. Διότι όποιος λυπάται το παιδί του, το καταστρέφει· ενώ όποιος δεν το λυπάται, το διασώζει. Αυτό έλεγε και κάποιος σοφός, ότι: «Εάν χτυπήσεις τον υιό σου με τη ράβδο, δεν πρόκειται να πεθάνει· τουναντίον, θα λυτρώσεις την ψυχή του από τον θάνατο». Και πάλι: «Εκείνος που περιποιείται υπερβολικά τον υιό του, θα αναγκαστεί να επιδέσει τα τραύματά του». Αυτό συμβαίνει και στο στρατόπεδο.

Εάν οι πατέρες διαπαιδαγωγούσαν τα παιδιά τους με προσοχή και επιμέλεια, δεν θα υπήρχε ανάγκη ούτε από νόμους, ούτε από δικαστήρια, ούτε από τιμωρίες και ποινές και δημόσιες εκτελέσεις. Διότι, όπως λέει, για τον δίκαιο δεν θεσπίζεται νόμος. Επειδή όμως τα παραμελούμε, για αυτόν τον λόγο τα περιβάλλουμε με μεγαλύτερα δεινά, τα παραδίδουμε στα χέρια των δημίων και τα ωθούμε συνεχώς στα βάραθρα. Διότι, λέει η Γραφή, εκείνος που παραχαϊδεύει τον γιο του, θα χρειαστεί να επιδέσει τα τραύματά του. Τι σημαίνει «εκείνος που παραχαϊδεύει»; Εκείνος που τον σπλαχνίζεται, εκείνος που τον κολακεύει, εκείνος που τον περιποιείται πέρα από το μέτρο. Διότι αυτός έχει ανάγκη από αυστηρότητα, επιμέλεια και φόβο. Αυτά τα λέω, όχι για να είμαστε υπερβολικά σκληροί με τα παιδιά, αλλά για να μη φαινόμαστε σε αυτά ευκαταφρόνητοι. Διότι, εάν η γυναίκα οφείλει να σέβεται με φόβο τον άνδρα της, πολύ περισσότερο οφείλει το παιδί τον πατέρα του. Και μη μου λες ότι είναι αδύνατον να επιβληθεί κανείς στη νεότητα. Διότι, εάν ο Παύλος απαιτεί αυτήν την πρόνοια από μία χήρα γυναίκα, πολύ περισσότερο την απαιτεί από τους άνδρες· εάν ήταν αδύνατο, δεν θα το διέταζε.