Δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξέληται αὐτὸν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ· καὶ ἀνομία ἀσεβοῦς οὐ μὴ κακώσῃ αὐτὸν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστραφῇ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ. Ἕκαστον ἐν ταῖς ὁδοῖς ὑμῶν κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος Ἰσραήλ.» «Βαπτιζόμενος ἀπὸ νεκροῦ, καὶ πάλιν ἁπτόμενος αὐτοῦ, τί ὠφέλησεν ἐν τῷ λουτρῷ αὐτοῦ; Οὕτως ὁ ἄνθρωπος νηστεύων ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ, καὶ πάλιν πορευόμενος, καὶ τὰ αὐτὰ ποιῶν, τῆς προσευχῆς αὐτοῦ, τίς εἰσακούσεται; καὶ τί ὠφέλησεν ἐν τῷ ταπεινωθῆναι αὐτόν;» «Μὴ προσκόψῃς ἐν λιθώδεσι.» «Ἐπανάγων ἀπὸ δικαιοσύνης εἰς ἁμαρτίαν, ὁ Κύριος ἑτοιμάσει εἰς ῥομφαῖαν αὐτόν.» «Οὐδεὶς ἐπιβαλὼν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄροτρον, καὶ βλέπων εἰς τὰ ὀπίσω, οὐκ εὔθετός ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.» «Εἰ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τούτῳ δὲ πάλιν ἐμπλακέντες. ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων. Κρεῖσσον γὰρ αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, ἢ ἐπιγνοῦσιν ὑποστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς τῆς ἁγίας ἐντολῆς. Συμβέβηκε γὰρ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας· κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέρασμα, καὶ ὗς λουσάμενος εἰς κύλισμα βορβόρου.»
Μετάφραση
«Η δικαιοσύνη του δικαίου δεν θα τον σώσει την ημέρα που θα πλανηθεί· και η ανομία του ασεβούς δεν θα τον βλάψει την ημέρα που θα αποστραφεί από την ανομία του. Τον καθένα θα τον κρίνω σύμφωνα με τους δρόμους σας, οίκε του Ισραήλ.» «Εκείνος που πλένεται ύστερα από επαφή με νεκρό, και πάλι τον αγγίξει, σε τι ωφελήθηκε από το λουτρό του; Έτσι και ο άνθρωπος που νηστεύει για τις αμαρτίες του, και πάλι πηγαίνει και κάνει τα ίδια, ποιος θα εισακούσει την προσευχή του; Και σε τι ωφελήθηκε με το να ταπεινωθεί;» «Να μην σκοντάψεις σε πετρώδη μέρη.» «Εκείνον που επιστρέφει από τη δικαιοσύνη στην αμαρτία, ο Κύριος θα τον ετοιμάσει για τη ρομφαία.» «Κανείς που έβαλε το χέρι του στο άροτρο και κοιτάζει προς τα πίσω δεν είναι κατάλληλος για τη βασιλεία του Θεού.» «Διότι εάν, αφού απέφυγαν τα μιάσματα του κόσμου μέσω της επίγνωσης του Κυρίου μας και Σωτήρα Ιησού Χριστού, εμπλακούν όμως πάλι σε αυτά και νικηθούν, η τελική τους κατάσταση έγινε χειρότερη από την πρώτη. Διότι θα ήταν καλύτερο γι' αυτούς να μην είχαν γνωρίσει την οδό της δικαιοσύνης, παρά, αφού τη γνώρισαν, να στραφούν πίσω εγκαταλείποντας την αγία εντολή που τους παραδόθηκε. Τους συνέβη αυτό που λέει η αληθινή παροιμία: Ο σκύλος επέστρεψε στο δικό του ξέρασμα, και ο χοίρος, αφού λούστηκε, πήγε να κυλιστεί στον βούρκο.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες