Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 34:20

Άκουσε τη Γραφή που λέει: Όπως εκείνος που σκοτώνει τον υιό μπροστά στον πατέρα του, έτσι είναι και αυτός που προσφέρει θυσία από τα χρήματα των φτωχών. Αφού, λοιπόν, χαράξουμε αυτή την απειλή στη διάνοιά μας, ας αναχωρήσουμε· αυτήν ας γράψουμε στους τοίχους, αυτήν στα χέρια, αυτήν στη συνείδηση, αυτήν παντού· ώστε τουλάχιστον αυτός ο φόβος, παραμένοντας ακμαίος στη διάνοιά μας, να συγκρατεί τα χέρια μας από τους καθημερινούς φόνους.

Αυτά λέει ο Κύριος: «Εσύ είσαι η γη που δεν βρέχεται, ούτε έπεσε βροχή πάνω σου σε ημέρα οργής. Οι άρχοντες στο μέσο της είναι σαν λιοντάρια που ωρύονται, αρπάζοντας λάφυρα, καταβροχθίζοντας ψυχές με την εξουσία τους.» «Το μάτι του πλεονέκτη δεν χορταίνει με το μερίδιό του.» —«Θα συντρίψει ο Κύριος την οσφύ των ανελεήμονων.» —«Μην χαίρεσαι για άδικα πλούτη. Διότι σε τίποτα δεν θα σε ωφελήσουν την ημέρα της τιμωρίας.» —«Δεν θα ξεφύγει ο αμαρτωλός με τα κλοπιμαία του.» —«Εκείνος που χτίζει το σπίτι του με χρήματα άλλου, είναι σαν αυτόν που μαζεύει τις πέτρες του μέσα στον χείμαρρο.» —«Το λιοντάρι στήνει ενέδρα για το θήραμα, έτσι και η αμαρτία σε όσους πράττουν την αδικία.» —«Εκείνος που προσφέρει θυσία από άδικα κέρδη, η θυσία του είναι μιασμένη.» —«Τα χρήματα των αδίκων θα στερέψουν όπως οι ποταμοί, και θα ηχήσουν σαν δυνατή βροντή μέσα στη βροχή.» — «Σαν να θυσιάζει τον γιο μπροστά στον πατέρα του, είναι αυτός που προσφέρει θυσία από τα χρήματα των φτωχών.» —«Δεν θα υπάρξουν αγαθά για εκείνον που επιμένει στα κακά, και σε εκείνον που δεν προσφέρει ελεημοσύνη.» —«Το ψωμί όσων έχουν ανάγκη είναι η ζωή των φτωχών· εκείνος που τους το στερεί, είναι άνθρωπος αιμάτων.» —«Καλός είναι ο πλούτος στον οποίο δεν υπάρχει αμαρτία.» «Η αγρυπνία για τον πλούτο λιώνει τις σάρκες, και η μέριμνα γι' αυτόν διώχνει τον ύπνο. Εκείνος που αγαπά το χρυσάφι, δεν θα δικαιωθεί.»

Το να χαίρεται κανείς για τις ατυχίες των εχθρών, έστω κι αν κάποτε φαίνεται δίκαιο, δεν είναι εντούτοις ανθρώπινο. ΤΙΤΛΟΣ ΙΕ΄. — Περί ευεργεσίας ή προσφοράς που γίνεται από άδικα κέρδη. «Είπε ο Δαβίδ στον Ορνά: Δώσε μου τον τόπο του αλωνιού, για να οικοδομήσω σε αυτόν θυσιαστήριο στον Κύριο· δώσε μου τον έναντι αργυρίου, για να σταματήσει η πληγή από τον λαό. Και είπε ο Ορνά προς τον Δαβίδ: Πάρε τον για τον εαυτό σου, και ας κάνει ο κύριός μου ο βασιλιάς αυτό που είναι καλό ενώπιόν του. Και είπε ο βασιλιάς: Όχι, αλλά θα τον αγοράσω στην αξία του σε αργύριο, διότι δεν πρόκειται να πάρω τα δικά σου για να τα προσφέρω στον Κύριο ούτε να προσφέρω δωρεάν ολοκαύτωμα στον Κύριο τον Θεό. Και έδωσε ο Δαβίδ στον Ορνά για τον τόπο αυτόν εξακόσιους σίκλους χρυσού σε βάρος.» «Όποιος προσφέρει θυσία από άδικα κέρδη, προσφέρει θυσία εμπαιγμού, και δεν γίνονται ευάρεστα τα δώρα των ανόμων. Σαν να θυσιάζει κανείς τον γιο μπροστά στον πατέρα του, έτσι είναι και αυτός που προσφέρει θυσία από τα χρήματα των φτωχών. Ο ένας χτίζει και ο άλλος γκρεμίζει· ποιο άλλο είναι το όφελος παρά μόνο κόπος; Ο ένας προσεύχεται και ο άλλος καταριέται· ποιανού τη φωνή θα εισακούσει ο Δεσπότης;» Εκείνος που παίρνει τα αγαθά του ενός και τα δίνει σε άλλον, δεν έδειξε έλεος, αλλά διέπραξε την έσχατη αδικία. Διότι, εάν κάνεις ελεημοσύνη με όσα αποκτάς μέσω αδικίας, ελέησε καλύτερα αυτούς που αδικείς.