Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 34:22

Αλίμονο σε εκείνους που ρωτούν τα πνεύματα της πλάνης, και πηγαίνουν σε μάντεις, και δίνουν προσοχή σε διδασκαλίες δαιμόνων, διότι μαζί τους θα καταδικαστούν στον μέλλοντα αιώνα. Αλίμονο σε εκείνους που γράφουν αδικία. Αλίμονο σε εκείνους που πράττουν τα μαγικά, γητείες και μαντείες και παιδοφθορίες και τα παρόμοια με αυτά. Αλίμονο σε εκείνους που αποστερούν τον μισθό του μισθωτού, διότι αυτός που αποστερεί τον μισθό είναι σαν αυτόν που χύνει αίμα. Αλίμονο σε εκείνους που δικάζουν άδικα· σε αυτούς που δικαιώνουν τον ασεβή και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο. Αλίμονο σε εκείνους που μολύνουν την αγία πίστη με αιρέσεις, ή σε αυτούς που συγκαταβαίνουν στους αιρετικούς. Αλίμονο σε εκείνους που νοσούν από το ανίατο πάθος, δηλαδή τον φθόνο και τη βασκανία. Και γιατί πολυλογώ και δεν συντομεύω γρήγορα τον λόγο; Αλίμονο σε όλους εκείνους που θα βρεθούν στα αριστερά κατά την φοβερή εκείνη ημέρα, διότι θα σκοτιστούν και θα δακρύσουν πικρά, όταν ακούσουν την οδυνηρή εκείνη απόφαση, το «πηγαίνετε μακριά από εμένα οι καταραμένοι». Άλλοι πάλι θα ακούσουν τη λυπηρή εκείνη απόφαση, το «θα επιστρέψουν οι αμαρτωλοί στον άδη». Άλλοι θα ακούσουν το «αμήν αμήν σας λέω, δεν σας γνωρίζω· αποχωρήστε από εμένα, εργάτες της αδικίας». Άλλοι θα ακούσουν, δηλαδή οι φθονεροί, το «πάρε το δικό σου και πήγαινε».

Αυτά λέγω, και δεν θα παύσω να τα λέγω, όχι για να σας παρακινήσω σε φόνο, ούτε προτρέποντάς σας να φθάσετε σε αυτό θεωρώντας το μικρότερο κακό από εκείνο, αλλά για να μην επαναπαύεσθε με την ιδέα ότι δεν πρόκειται να λογοδοτήσετε. Διότι εκείνος που αφαιρεί, λέγει, από τον πλησίον του τα προς το ζην και τον άρτο, τον φονεύει.

Αυτά λέγω, και δεν θα παύσω να τα λέγω, όχι για να σας εξωθήσω σε φόνο, ούτε προτρέποντάς σας να προχωρήσετε σε μικρότερο κακό από εκείνο, αλλά για να μην τρέφετε τη βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να τιμωρηθείτε. Διότι, όπως λέγει, φονεύει τον πλησίον του εκείνος που του αφαιρεί τα προς το ζην. Ας συγκρατήσουμε κάποτε τα χέρια μας· ή μάλλον ας μην τα συγκρατήσουμε, αλλά ας τα εκτείνουμε με καλό σκοπό, όχι προς την πλεονεξία, αλλά προς την ελεημοσύνη. Ας μην αφήνουμε το χέρι μας άκαρπο, ούτε ξηρό· διότι το μεν χέρι που δεν κάνει ελεημοσύνη είναι ξηρό, το δε χέρι που πλεονεκτεί, είναι μιαρό και ακάθαρτο.

ΤΙΤΛ. ΙΒʹ. — Περί των μεταβατών και όσων μετακινούνται από τόπο σε τόπο. «Σε εκείνον που αναχωρεί και σε εκείνον που εισέρχεται δεν υπάρχει ειρήνη εξαιτίας της θλίψης.» «Είναι κακή ζωή να περιφέρεται κανείς από σπίτι σε σπίτι· και όπου κι αν μείνει ως ξένος, δεν θα ανοίξει το στόμα του.» ΤΙΤΛ. ΙΓʹ. — Περί του μισθωτού και εκείνων που αποστερούν τον μισθό. «Ο μισθός του μισθωτού δεν θα παραμείνει σε εσένα τη νύχτα μέχρι το πρωί.» «Δεν θα αδικήσεις τον μισθό του φτωχού και του ενδεούς από τους αδελφούς σου, ή από τους προσήλυτους· την ίδια μέρα θα του αποδώσεις τον μισθό του. Δεν θα δύσει ο ήλιος με αυτόν (απλήρωτο), επειδή είναι φτωχός και σε αυτόν έχει στηρίξει την ελπίδα του, για να μην καταβοήσει εναντίον σου προς τον Κύριο, και σου καταλογιστεί ως αμαρτία.» «Εκείνος που οικοδομεί τον οίκο του χωρίς δικαιοσύνη, και τα ανώγειά του χωρίς δίκαιη κρίση, αναγκάζει τον πλησίον του να εργάζεται δωρεάν, και δεν πρόκειται να του αποδώσει τον μισθό.» «Σαν να χύνει αίμα είναι εκείνος που αποστερεί τον μισθό του μισθωτού του.» «Μην κακομεταχειριστείς τον υπηρέτη που εργάζεται πιστά, ούτε τον μισθωτό που προσφέρει την ψυχή του.» «Σε εκείνον που εργάζεται, ο μισθός δεν λογίζεται ως χάρη, αλλά ως οφειλή.» «Ιδού, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, τον οποίο εσείς αποστερήσατε, κραυγάζει, και οι φωνές των θεριστών έχουν εισέλθει στα αυτιά του Κυρίου Σαβαώθ.» ΤΙΤΛ. ΙΔʹ. — Περί όσων ματαιοπονούν. «Κοπίασε για πλούτο κενό και μάταιο, από τον οποίο δεν θα γευθεί.» «Όμως μάταια ταράζεται κάθε ζωντανός άνθρωπος.» «