Οὕτως ἄνθρωπος νηστεύων ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ, καὶ πάλιν πορευόμενος, καὶ τὰ αὐτὰ ποιῶν, τῆς προσευχῆς αὐτοῦ τίς εἰσακούσεται;» Καὶ πάλιν· «Ἐπανάγων, φησίν, ἀπὸ δικαιοσύνης ἐπὶ ἁμαρτίαν, ὁ Κύριος ἑτοιμάσει ῥομφαίαν αὐτῷ.» Καί· «Ὥσπερ κύων ἂν ἐπανέλθῃ ἐπὶ τὸν ἐμετὸν αὐτοῦ καὶ μισητὸς γένηται, οὕτως ἄφρων [τῇ ἑαυτοῦ κακίᾳ] ἐπιστρέψας ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν.» Μὴ τοίνυν ὡς κατηγορῶν σαυτοῦ μόνον τὴν ἁμαρτίαν ἐκπόμπευε, ἀλλὰ καὶ ὡς δικαιωθῆναι ὀφείλων διὰ τοῦ τρόπου τῆς μετανοίας· οὕτω γὰρ δυνήσῃ καὶ τὴν ἐξομολογουμένην ἐντρέψαι ψυχὴν καὶ μηκέτι τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν. Τὸ μὲν γὰρ σφόδρα καταδικάζειν ἑαυτοὺς καὶ ἁμαρτωλοὺς καλεῖν, κοινὸν ὡς εἰπεῖν καὶ τοῖς ἀπίστοις ἐστί. Πολλοὶ γοῦν καὶ τῶν ἀπὸ τῆς σκηνῆς καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες, οἱ μάλιστα ἀναισχυντίαν μεμελετηκότες, ταλανίζουσιν ἑαυτούς, ἀλλὰ οὐ μετὰ σκοποῦ τοῦ προσήκοντος.
Μετάφραση
«Έτσι και ο άνθρωπος που νηστεύει απέχοντας από τις αμαρτίες του, και πηγαίνει πάλι και κάνει τα ίδια, ποιος θα εισακούσει την προσευχή του;» Και πάλι: «Για όποιον», λέει, «επιστρέφει από τη δικαιοσύνη στην αμαρτία, ο Κύριος θα του ετοιμάσει ρομφαία». Και: «Όπως ο σκύλος που επιστρέφει στον εμετό του και γίνεται μισητός, έτσι είναι και ο άφρονας [λόγω της δικής του κακίας] που επιστρέφει στη δική του αμαρτία». Επομένως, μην φανερώνεις την αμαρτία σου έχοντας μόνο τον ρόλο του κατήγορου του εαυτού σου, αλλά και με την πεποίθηση ότι οφείλεις να δικαιωθείς μέσω του τρόπου της μετάνοιας· διότι έτσι θα μπορέσεις να φέρεις σε ιερή ντροπή την ψυχή που εξομολογείται, ώστε να μην περιπέσει πλέον στα ίδια σφάλματα. Επειδή το να καταδικάζουμε σφοδρά τον εαυτό μας και να τον αποκαλούμε αμαρτωλό, είναι, θα λέγαμε, γνώρισμα κοινό ακόμη και στους απίστους. Πολλοί, για παράδειγμα, από τους ανθρώπους του θεάτρου, και άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι μάλιστα έχουν εξασκηθεί στην αναισχυντία, οικτίρουν τους εαυτούς τους, αλλά όχι με τον προσήκοντα σκοπό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες