Οὔτε γὰρ αὐτοῦ εἶναι τὸ πᾶν ἠθέλησεν ὁ Θεὸς, ἵνα μὴ δόξῃ εἰκῆ στεφανοῦν ἡμᾶς· οὔτε ἡμῶν πάλιν, ἵνα μὴ εἰς ἀπόνοιαν ἐκπέσωμεν. Εἰ γὰρ τὸ ἔλαττον μέρος ἔχοντες μεγάλα φρονοῦμεν, τί, εἰ τοῦ ὅλου κύριοι ἦμεν; πολλὰ γὰρ ὁ Θεὸς ἐποίησεν ὑπὲρ τοῦ τὴν ἀλαζονείαν ἡμῶν ἐκκόψαι. Καὶ ἔτι ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑψηλὴ, φησί. Πόσοις ἡμᾶς πάθεσι περιέβαλεν, ὥστε ἐκκόψαι ἡμῶν τὸ φρόνημα; πόσοις ἐκύκλωσε θηρίοις; Καὶ γὰρ ὅταν λέγωσί τινες, Τί τοῦτο; εἰς τί τοῦτο; παρὰ τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν ταῦτά φασιν.
Μετάφραση
Διότι ο Θεός ούτε δικό Του θέλησε να είναι το παν, για να μη φανεί ότι μας στεφανώνει άσκοπα· ούτε πάλι δικό μας, για να μην εκπέσουμε στην έπαρση. Διότι, εάν έχοντας το μικρότερο μερίδιο υπερηφανευόμαστε, τι θα συνέβαινε, εάν ήμασταν κύριοι του παντός; Επειδή πολλά έπραξε ο Θεός για να αποκόψει την αλαζονεία μας. Και ακόμη το χέρι Του είναι υψωμένο, λέγει. Με πόσα πάθη μάς περιέβαλε, ώστε να αποκόψει το φρόνημά μας; Με πόσα θηρία μάς περικύκλωσε; Διότι, όταν λέγουν μερικοί: «Τι είναι τούτο;» και «Προς τι τούτο;», τα λέγουν αυτά αντίθετα προς το θέλημα του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες