Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 40:28

Αυτό είναι αναίδεια. Δεν βλέπεις γέροντες ανάπηρους; Αλλά, ω της ανοησίας! Ο τάδε, λέει, δανείζει τόσα χρυσά νομίσματα· και ο δείνα τόσα, και όμως επαιτεί. Μύθους μικρών παιδιών διηγείστε και ανοησίες· διότι και εκείνα τέτοιους μύθους ακούνε πάντοτε από την παραμάνα τους. Δεν πείθομαι, δεν το πιστεύω, μη γένοιτο. Δανείζει κάποιος, και, ενώ βρίσκεται σε αφθονία, ζητιανεύει; Για ποιον λόγο, πες μου; Και τι είναι πιο επονείδιστο από την επαιτεία; Είναι προτιμότερο να πεθάνει κανείς, παρά να επαιτεί. Μέχρι πότε θα είμαστε άσπλαχνοι; Τι λοιπόν; Όλοι δανείζουν; Όλοι είναι απατεώνες; Κανένας δεν είναι πραγματικά φτωχός; Ναι, απαντά, και μάλιστα πολλοί. Γιατί λοιπόν δεν βοηθάς εκείνους, αφού είσαι τόσο ακριβής εξεταστής της ζωής τους; Αυτά είναι προσχήματα και προφάσεις. Να δίνεις σε καθέναν που σου ζητά, και να μην αποστρέφεσαι αυτόν που θέλει να δανειστεί από εσένα· άπλωσε το χέρι σου, ας μην είναι συμμαζεμένο.

ΤΙΤΛ. ΜΔʹ. — Περί αδελφών. «Δεν θα μισήσεις τον αδελφό σου στη διάνοιά σου.» «Ιδού, τι καλό ή τι ευχάριστο υπάρχει, παρά το να κατοικούν οι αδελφοί μαζί ενωμένοι.» «Οι αδελφοί σε καιρό ανάγκης ας είναι χρήσιμοι.» «Αδελφός που βοηθείται από αδελφό είναι σαν πόλη ισχυρή και ψηλή. Και είναι δυνατός σαν καλοθεμελιωμένο βασίλειο.» «Καθένας που μισεί τον φτωχό αδελφό του, βρίσκεται μακριά από τη φιλία.» «Καλύτερα φίλος που βρίσκεται κοντά, παρά αδελφός που κατοικεί μακριά.» «Αδελφοί και βοήθεια σε καιρό θλίψης.» «Μην ανταλλάξεις τον γνήσιο αδελφό με χρυσάφι του Σουφίρ.» ΤΙΤΛ. ΜΕʹ. — Περί αυτών που ζητούν, δηλαδή των προσαιτών. «Παιδί μου, μη ζήσεις ζωή επαιτείας. Διότι είναι καλύτερο να πεθάνεις παρά να επαιτείς. Στο στόμα του αναιδούς ανθρώπου η ελεημοσύνη της επαιτείας θα φανεί γλυκιά, αλλά μέσα στην κοιλιά του θα καεί σαν φωτιά.» ΤΙΤΛ. ΜΣΤʹ. — Περί αισχρολογίας. «Οι κακές συναναστροφές φθείρουν τα χρηστά ήθη.» «Κανένας σάπιος λόγος ας μην βγαίνει από το στόμα σας, αλλά μόνο όποιος είναι αγαθός για την οικοδομή της όποιας ανάγκης, ώστε να μεταδώσει χάρη σε εκείνους που ακούν.» «Η αισχρότητα και η μωρολογία ή η ευτραπελία, τα οποία δεν αρμόζουν, ούτε καν να αναφέρονται μεταξύ σας, όπως ταιριάζει σε αγίους.» «Αισχρολογία ας μη βγαίνει από το στόμα σας.» Η συνήθεια των λόγων είναι ο δρόμος που οδηγεί στις πράξεις.