Οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου μυριοπλάσιον ἡλίου φωτεινότεροι, ἐπιβλέποντες πάσας τὰς ὁδοὺς τῶν ἀνθρώπων.» «Ἔγνω Κύριος ὁ ὕψιστος πᾶσαν συνείδησιν, καὶ ἐπέβλεψεν εἰς σημεῖον αἰῶνος, ἀπαγγέλλων τὰ παρελθόντα, καὶ τὰ ἐσόμενα, καὶ ἀποκαλύπτων ἴχνη ἀποκρύφων. Οὐ παρῆλθεν αὐτὸν πᾶν διανόημα· οὐκ ἐκρύβη ὑπ᾽ αὐτοῦ εἷς λόγος. Τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ τῆς σοφίας τῆς κοσμικῆς ἐκόσμησεν, ὅς ἐστι πρὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. Οὐ προσετέθη, οὔτε ἠλαττώθη.» «Ἔργα πάσης σαρκὸς ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστι κρυβῆναί τι ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.» «Ὡς πηλὸς κεραμέως ἐν χειρὶ αὐτοῦ, κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ, οὕτως ἄνθρωπος ἐν χειρὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν, ἀποδοῦναι αὐτῷ κατὰ κρίσιν.» «Πολλὴ ἡ σοφία αὐτοῦ· ἰσχυρὸς ἐν δυναστείᾳ, βλέπων τὰ πάντα, καὶ αὐτὸς ἐπιγνώσεται πᾶν ἔργον ἀνθρώπου.» «Ζῶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνεργὴς, τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον, καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καρδίας. Καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ· πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ, πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος.» Οὐδὲν ἀπρονόητον, οὐδὲν ἀμέλητον παρὰ τῷ Θεῷ.
Μετάφραση
«Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι μυριοπλάσια φωτεινότεροι από τον ήλιο, και επιβλέπουν όλους τους δρόμους των ανθρώπων». «Ο Ύψιστος Κύριος γνώρισε κάθε συνείδηση, και επέβλεψε στα σημεία του αιώνα, αναγγέλλοντας τα παρελθόντα και τα μελλοντικά, και αποκαλύπτοντας τα ίχνη των απόκρυφων πραγμάτων. Δεν του διέφυγε κανένας διαλογισμός· δεν κρύφτηκε από αυτόν κανένας λόγος. Εκόσμησε τα μεγαλεία της κοσμικής σοφίας, αυτός που υπάρχει πριν από τον αιώνα και εις τον αιώνα. Τίποτα δεν του προστέθηκε, ούτε αφαιρέθηκε». «Τα έργα κάθε σάρκας είναι ενώπιόν του, και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κρυφτεί από τα μάτια του». «Όπως ο πηλός του κεραμέα βρίσκεται στο χέρι του, για να τον πλάσει κατά την αρέσκειά του, έτσι και ο άνθρωπος βρίσκεται στο χέρι Εκείνου που τον δημιούργησε, για να τον ανταμείψει σύμφωνα με την κρίση του». «Πολλή είναι η σοφία του· είναι ισχυρός στην εξουσία, βλέπει τα πάντα, και ο ίδιος γνωρίζει καλά κάθε έργο του ανθρώπου». «Διότι ζωντανός είναι ο λόγος του Θεού και δραστικός, και πιο κοφτερός από κάθε δίκοπο σπαθί, και διεισδύει μέχρι τον διαχωρισμό της ψυχής και του πνεύματος, των αρθρώσεων και των μυελών, και μπορεί να κρίνει τις σκέψεις και τις προθέσεις της καρδιάς. Και δεν υπάρχει κτίσμα αόρατο ενώπιόν του· αλλά τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στα μάτια του, προς τον οποίο οφείλουμε να δώσουμε λόγο». Τίποτα δεν μένει εκτός της θείας πρόνοιας, τίποτα δεν παραμελείται από τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες