Καθὰ καὶ ὁ τῶν εἰκονομάχων ὑλακτισμός· ὅτι ποτὲ μὲν τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. εἴδωλον πλάνης βλασφήμως ἀποκαλοίη, ποτὲ δὲ οὔ φασιν. ἀλλ’ ὅτι καλὸν ἡ ἱστορία, ἐξηγήσεως καὶ ἀναμνήσεως λόγον ἔχουσα, οὐ μὴν προσκυνήσεως· καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐν ὑψηλοῖς χώραν αὐτῇ ἀπονέμουσι, δεδοικότες μή πως ἐν τοῖς χαμηλοτέροις καθιεμένη, καὶ προσκυνήσεως ἀφορμὴν λαμβάνουσα, εἰδωλολατρίας αὐτοῖς εἴη αἴτιον. Ὧν πῶς οὐκ ἄν τις ἀγάσαιτο τὴν σύνεσιν, μὴ συνιοῦσαν, ὅτι αὐτὸ τὸ δεδοικέναι τὴν κατωφερῆ αὐτῆς στάσιν τε καὶ προσκύνησιν, εἰδωλικῆς ἐμφάσεως ἔχειν αἴτιον; οὐκ ἀρκετὸν αὐτοῖς εἰς ἀπλανῆ δόξαν ἡ τῶν ὑποπεζίων ὑφαίρεσις, τῶν ἐφ’ ὕψους εἰκονισμάτων ἐναφιεμένων· ὅτι μηδὲ εὐηρεστηκέναι Θεῷ γέγραπται ἐν ταῖς Βασιλείαις ἄλλον, πλὴν Δαυῒδ καὶ Ἐζεκίου καὶ Ἰωσίου, τῶν ἅμα τοῖς ὑποπεζίοις καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀφῃρηκότων. Ὥστε εἴπερ ἕλοιντο ὅσον τὸ κατ’ αὐτοὺς τελείως εὐηρεστηκέναι Θεῷ, μᾶλλον δὲ τελείως ἐν τῇ τοιαύτῃ ὑπολήψει ἀσεβεῖν· μὴ ἐᾶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἱερὸν οἶκον, ὃν οὐκ ἀποκοσμήσοιεν, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς θεῖα ἀναθήματα ὄντα ἐξ ἱστοριῶν, ἃ οὐ καταπρήσοιεν. Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων εἴρηταί μοι ἱκανῶς, ἐφ’ ὅσον ἐφικτὸν τῇ ὀλιγονοίᾳ μου, λελυκότι τὰς ἀλόγους ἐνστάσεις τε καὶ ἀντιθέσεις αὐτῶν.
Μετάφραση
Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις υλακές των εικονομάχων. Διότι άλλοτε μεν αποκαλούν βλάσφημα την εικόνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είδωλο πλάνης, άλλοτε πάλι όχι, αλλά ισχυρίζονται ότι η εικονογράφηση είναι καλή, επειδή έχει τον χαρακτήρα εξήγησης και ανάμνησης, αλλά όχι προσκύνησης. Και για αυτόν τον λόγο της απονέμουν θέση στα ψηλά σημεία, επειδή φοβούνται μήπως, εάν τοποθετηθεί στα χαμηλότερα και δώσει αφορμή για προσκύνηση, τους γίνει αιτία ειδωλολατρίας. Πώς να μην θαυμάσει κανείς τη σύνεσή τους, η οποία δεν κατανοεί ότι το να φοβούνται οι ίδιοι την τοποθέτησή της στα χαμηλά και την προσκύνησή της προκαλεί την εντύπωση ότι πρόκειται για είδωλο; Δεν τους αρκεί, για να έχουν απλανή γνώμη, η αφαίρεση των εικόνων που βρίσκονται χαμηλά, όταν αφήνουν αυτές που είναι στα ψηλά; Διότι, έχει γραφτεί στα βιβλία των Βασιλειών ότι κανείς άλλος δεν ευαρέστησε τον Θεό παρά μόνο ο Δαβίδ, ο Εζεκίας και ο Ιωσίας, οι οποίοι κατέστρεψαν μαζί με τα χαμηλά και τα ψηλά. Επομένως, εάν επέλεγαν να ευαρεστήσουν τελείως τον Θεό κατά την άποψή τους - ή μάλλον να ασεβήσουν τελείως με μια τέτοια αντίληψη - δεν θα άφηναν κάτω από τον ουρανό ιερό οίκο τον οποίο να μην απογυμνώσουν από τον διάκοσμό του, και δεν θα άφηναν ιερά αναθήματα μέσα σε αυτούς που αποτελούνται από εικονογραφήσεις, χωρίς να τα κατακάψουν. Αλλά για αυτά έχω μιλήσει επαρκώς, όσο μου επέτρεπε η περιορισμένη μου νόηση, έχοντας ανασκευάσει τις παράλογες ενστάσεις και αντιρρήσεις τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες