Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 6:14

ΛΟΓΟΣ ΙΑ΄. Του ιδίου, προς τον Γρηγόριο Νύσσης, τον αδελφό του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος τον επισκέφθηκε μετά τη χειροτονία. Α΄. Για τον πιστό φίλο δεν υπάρχει κανένα απολύτως αντάλλαγμα στον κόσμο, ούτε υπάρχει μέτρο ικανό να ζυγίσει την ωραιότητά του. Ο πιστός φίλος είναι ισχυρή σκέπη και οχυρωμένο βασίλειο. Ο πιστός φίλος είναι έμψυχος θησαυρός.

Γι' αυτό, αποκρούοντας την υποψία, αναφέρει τους κινδύνους. Και πάλι, για να μη νομιστεί ότι για τον λόγο αυτό αναφέρει τους κινδύνους, επειδή δηλαδή κοπιάζει για χάρη τους και οφείλουν να τον τιμήσουν, γι' αυτό, αφού ανέφερε τους κινδύνους, πρόσθεσε: «Διότι γίνατε αγαπητοί σε εμάς»· φανερώνοντας ότι γι' αυτό τον λόγο με ευχαρίστηση θα σας δίναμε και τις ψυχές μας, επειδή δεθήκαμε πάρα πολύ μαζί σας. Το μεν Ευαγγέλιο, λοιπόν, επειδή το πρόσταξε ο Θεός, το κηρύττουμε· τόσο πολύ όμως σας αγαπούμε, ώστε, αν ήταν δυνατόν, και τις ψυχές μας θα δίναμε. Έτσι πρέπει να αγαπά αυτός που αγαπά, ώστε, αν του ζητηθεί ακόμη και η ψυχή του, και αν είναι δυνατό, να μην την αρνηθεί. Τι λέω, να του ζητηθεί; Αλλά να σπεύδει ο ίδιος σε μια τέτοια προσφορά. Διότι τίποτα, τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει πιο γλυκό από μια τέτοια αγάπη· κανένα λυπηρό γεγονός δεν πρόκειται να συμβεί εκεί. Όντως, ο πιστός φίλος είναι φάρμακο ζωής· όντως, ο πιστός φίλος είναι σκέπη κραταιά.

Ο πιστός φίλος είναι ισχυρό καταφύγιο· και εκείνος που τον βρήκε, βρήκε θησαυρό. Για τον πιστό φίλο δεν υπάρχει αντάλλαγμα, και δεν υπάρχει μέτρο ικανό να υπολογίσει την αξία του.

«Ο πιστός φίλος είναι φάρμακο ζωής, και όσοι φοβούνται τον Κύριο θα τον βρουν.» «Μην εγκαταλείψεις τον παλιό φίλο. Διότι ο πρόσφατος δεν είναι ισάξιός του. Είναι σαν το νέο κρασί· εάν όμως παλαιώσει, με ευφροσύνη θα το πιεις.» «Προτού πεθάνεις, κάνε καλό στον φίλο, και σύμφωνα με τη δύναμή σου άπλωσε το χέρι σου και δώσε του.» «Θυσίασε χρήματα για αδελφό και φίλο.» «Μην ξεχάσεις τον φίλο μέσα στην ψυχή σου.» «Δεν θα ντραπώ να προστατεύσω τον φίλο, και δεν θα κρυφτώ από το πρόσωπό του, ακόμη κι αν μου συμβούν κακά εξαιτίας του.» Για τον πιστό φίλο δεν υπάρχει απολύτως κανένα αντάλλαγμα στον κόσμο, ούτε υπάρχει μέτρο σύγκρισης για την ωραιότητά του. Ο πιστός φίλος είναι κραταιά σκέπη και οχυρωμένο βασίλειο· ο πιστός φίλος είναι έμψυχος θησαυρός. Ο πιστός φίλος είναι κήπος περίκλειστος, πηγή σφραγισμένη, που ανοίγονται και προσφέρονται για απόλαυση στον κατάλληλο καιρό.

Διότι μία είναι αυτή η ακρόπολη, απόρθητη από τους εχθρούς· και η αληθινή φιλία προς τους ομοφύλους αποτελεί εκ φύσεως το πιο θεϊκό και το πιο τέλειο από όλα τα αποκτήματα. Όμως, αναφορικά με το πώς πρέπει να εφαρμόζουν τη φιλία όσοι φέρουν το όνομα του Χριστού, ο θείος Χρυσόστομος το αναπτύσσει ρητώς, λέγοντας: «Έτσι πρέπει να αγαπά κανείς τον φίλο του, ώστε ακόμη και αν του ζητήσει τη ζωή του, εφόσον είναι δυνατόν, να μην του την αρνηθεί· και τι λέω να του ζητηθεί; Ο ίδιος πρέπει να σπεύδει σε μια τέτοια προσφορά· διότι τίποτα, απολύτως τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει γλυκύτερο από αυτή την αγάπη· διότι τίποτα το λυπηρό δεν πρόκειται να συμβεί εκεί· όντως ο πιστός φίλος είναι φάρμακο ζωής· όντως ο πιστός φίλος είναι κραταιά σκέπη· διότι τι δεν θα μπορούσε να κατορθώσει ένας γνήσιος φίλος; Πόση χαρά δεν θα προκαλούσε; Πόση ωφέλεια; Πόση ασφάλεια; Ακόμη και αν αναφέρεις αμέτρητους θησαυρούς, δεν έχεις πει τίποτα αντάξιο».

ϞΘ΄. Ο πιστός φίλος αποτελεί κραταιά σκέπη, επειδή και όταν ο φίλος του ευημερεί, είναι γι' αυτόν αγαθός σύμβουλος και ομόψυχος συνεργάτης· αλλά και όταν κακοπαθεί, γίνεται γνησιότατος αντιλήπτορας και συμπονετικότατος υπέρμαχος.

Προς τον Γεώργιο Μιθανή. Ω, πόσο ωραία είναι η πλάση της ψυχής σου, φίλε καλέ και πιστέ, φίλε γνήσιε και φιλόθεε, φίλε συμμέτοχε στις θλίψεις και τις δοκιμασίες. Αληθινά έχει πει η Γραφή ότι αυτός που τον βρήκε, βρήκε θησαυρό, όχι από χρυσάφι, αλλά αυτόν που έχει εμπλουτιστεί δια του Αγίου Πνεύματος. Τέτοιος είσαι εσύ απέναντι σε εμάς τους ταπεινούς, τον έναν επισκέπτεσαι, τον άλλον υποδέχεσαι όταν φτάνει από ταξίδι, άλλον περιποιείσαι και άλλον παρηγορείς, ενώ για κάποιον άλλον που κρατείται γίνεσαι μέχρι και εγγυητής. Ξέρεις τι λέω. Διότι τι δεν κάνεις και δεν λες, από όσα ταιριάζει να πράττει ο φιλόθεος άνδρας και ο αγαθόκαρδος άνθρωπος; Και μάλιστα σε τούτες τις ημέρες, όπου ακόμη και η απλή προσφώνηση του φίλου είναι φυσικό να λογαριάζεται από εμάς ως μέγιστο απόκτημα.