Καὶ τὰ ἀνὰ χεῖρας σφίσιν, εἴτε λόγοι εἴτε ἀξιώματα, κἂν ἱερὰ τυγχάνῃ, πορισμὸν βίου καὶ τῆς παρ’ ἀνθρώπων δόξης ἀφορμὰς ποιοῦνται. Τίνι δὴ τούτων μέλει τῶν τοιούτων; Καὶ ταῦτα τῆς ἣν ὑμεῖς, ἅτε μὴ παρὰ τῆς ἀληθείας ἔχοντες τὸ δύνασθαι, τῆς ἑαυτῶν συμμορίας προεστήσασθε ὄνομά τε δυναστείας καὶ συρφετὸν πλούτου περιβεβλημένης, καὶ κατὰ τὸν Σιρὰχ ἑτοίμης οὔσης «ἀνθιστάναι τὴν ὁλκήν», καὶ μάλιστα κατὰ τὸν τῆς πολιτικῆς συγχύσεως καιρόν, ὃν ὡς ἕρμαιον ὑμεῖς εὕρεσθε, καθάπερ οἱ τὰ Σεβήρου ποτὲ τοῦ δυσσεβοῦς καὶ Εὐτυχοῦς τοῦ δυστυχοῦς νοσοῦντες. Οὗτοι γὰρ ἐπαναστάντος Ζήνωνι Βασιλίσκου τοῦ τῆς πενθερᾶς αὐτῷ Βερίνης ἀδελφοῦ, καὶ τῶν πραγμάτων ἐς τὰ μάλιστα συγκεχυμένων, ἅτε τοῦ βασιλέως τηνικαῦτα τῆς ἀρχῆς ὑπεκστάντος τῷ τυράννῳ σχεδὸν ἀκονιτί, καιροῦ λαβόμενοι, τὴν ἐν Χαλκηδόνι θείαν σύνοδον ἀνασκευάζουσι καὶ πρόγραμμα γενέσθαι πείθουσιν, ἐγκελευόμενον μεθ’ ὅτι πλείστης ἐξουσίας ἀναθεματίζεσθαι μὲν τὸν Τόμον τοῦ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐν ἁγίοις Λέοντος, ὃν ὡς κανόνα εὐσεβείας ἥ τε κατὰ Χαλκηδόνα καὶ ἡ πρὸ αὐτῆς ἐν Ἐφέσῳ σύνοδος ἐδέξατο, ἀμφότεραι οὖσαι τῶν ἑπτά, καὶ ἡ μὲν τὸν τῆς τριάδος, ἡ δὲ τὸν τῆς τετράδος ἐκπληροῦσα τόπον ἐν αὐταῖς, τά τε συγγεγραμμένα Κυρίλλῳ τῷ θείῳ καὶ δι’ αὐτῶν κεκυρωμένα περὶ τῶν κατ’ αὐτὰς κεκινημένων κατακαίεσθαι οὗ ἂν εὑρεθῶσιν.
Μετάφραση
Και όσα έχουν στα χέρια τους, είτε είναι λόγοι είτε αξιώματα, ακόμη και αν τυγχάνουν ιερά, τα κάνουν μέσο βιοπορισμού και αφορμές για ανθρώπινη δόξα. Ποιος άραγε από αυτούς ενδιαφέρεται για τέτοια πράγματα; Και αυτά συμβαίνουν ενώ εσείς, επειδή δεν αντλείτε τη δύναμή σας από την αλήθεια, ορίσατε ως προστάτιδα της συμμορίας σας κάποια που περιβάλλεται με τίτλο εξουσίας και πλήθος πλούτου, και σύμφωνα με τον Σειράχ είναι έτοιμη «να αντισταθεί στο βάρος», και μάλιστα κατά τον καιρό της πολιτικής σύγχυσης, τον οποίο εσείς βρήκατε ως ανέλπιστο εύρημα, όπως ακριβώς εκείνοι που κάποτε έπασχαν από τις πλάνες του ασεβούς Σεβήρου και του δυστυχούς Ευτυχούς. Διότι αυτοί, όταν επαναστάτησε εναντίον του Ζήνωνα ο Βασιλίσκος, ο αδελφός της πεθεράς του, της Βηρίνης, και τα πράγματα βρίσκονταν σε πολύ μεγάλη σύγχυση, επειδή ο βασιλιάς τότε παραχώρησε την εξουσία στον τύραννο σχεδόν αμαχητί, άδραξαν την ευκαιρία, επιχείρησαν να ανατρέψουν τη θεία σύνοδο της Χαλκηδόνας και έπεισαν να εκδοθεί διάταγμα, το οποίο πρόσταζε με τη μέγιστη δυνατή εξουσία, αφενός να αναθεματιστεί ο Τόμος του εν αγίοις Λέοντος της πρεσβυτέρας Ρώμης, τον οποίο δέχτηκαν ως κανόνα ευσέβειας και η σύνοδος της Χαλκηδόνας και η προηγούμενη από αυτήν σύνοδος της Εφέσου, οι οποίες και οι δύο συγκαταλέγονται στις επτά, κατέχοντας η μία την τρίτη και η άλλη την τέταρτη θέση ανάμεσά τους, και αφετέρου, τα συγγράμματα του θείου Κυρίλλου που κυρώθηκαν από αυτές σχετικά με τα ζητήματα που συζητήθηκαν, να ρίχνονται στη φωτιά όπου και αν βρεθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες