Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 9:8

11 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀπόστρεψον ὀφθαλμὸν ἀπὸ γυναικὸς εὐμόρφου, καὶ μὴ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον· ἐν κάλλει γυναικὸς πολλοὶ ἐπλανήθησαν, καὶ ἐκ τούτου φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίεται.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–11 από 11

Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὰς παροιμίας
Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου δοκὸν οὐ κατανοεῖς; Ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου; Ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου. Καὶ πάντως εὑρήσεις χάριν ἐναντίον Κυρίου καὶ ἀνθρώπων. Μὴ ἀπόλυε σοὺς ὀφθαλμοὺς ῥέμβεσθαι, μηδὲ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον, μήποτε διὰ τῶν ὀφθαλμῶν σου καταβάλῃ σε ὁ ὑπεναντίος σου. Μὴ ζήλου τοὺς ἀμελεστέρους, ἀλλὰ τοὺς ἐν πάσῃ ἀρετῇ κεκοσμημένους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και γιατί βλέπεις το ξυλαράκι στο μάτι του αδελφού σου, ενώ το δοκάρι στο δικό σου μάτι δεν το αντιλαμβάνεσαι; Ή πώς θα πεις στον αδελφό σου, άφησέ με να βγάλω το ξυλαράκι από το μάτι σου, και ιδού, το δοκάρι βρίσκεται στο δικό σου μάτι; Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου, και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το ξυλαράκι που είναι στο μάτι του αδελφού σου. Και τότε οπωσδήποτε θα βρεις χάρη ενώπιον του Κυρίου και των ανθρώπων. Μην αφήνεις ελεύθερα τα μάτια σου να περιπλανώνται, ούτε να περιεργάζεσαι ξένη ομορφιά, μήπως μέσω των ματιών σου σε καταβάλει ο αντίπαλός σου. Μη μιμείσαι τους πιο αμελείς, αλλά εκείνους που είναι στολισμένοι με κάθε αρετή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Κατὰ τῶν πονηρῶν γυναικῶν
Πᾶς ὁ βλέψας γυναῖκα, φησί, πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτήν, ἤδη ἐμοίχευσεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. Ὄντως φοβερὸν τὸ παράγγελμα καὶ πολλῆς χρεία τῆς νήψεως. Τί γάρ ἐστι γυνή; Παγὶς κεκοσμημένη καὶ ἐξαπατῶσα τοὺς ἀνθρώπους ἐν ἡδοναῖς. Φαιδρῷ μὲν τῷ προσώπῳ, καὶ ὑψηλῷ τῷ τραχήλῳ, καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἀνανεύουσα, καὶ ταῖς παρειαῖς μειδιῶσα, μελῳδοῦσα δὲ τῇ γλώσσῃ, καὶ τῇ φωνῇ θέλγουσα, καὶ τοῖς λόγοις δελεάζουσα, καὶ τὸν χιτῶνα σύρουσα, καὶ τοῖς ποσὶ παίζουσα, καὶ τῷ σχήματι ἀρέσκουσα, καὶ τῷ σώματι ἐκπορνεύουσα, καὶ τοῖς ἔργοις φονεύουσα. Πολλοὺς γάρ, φησί, τρώσασα, καταβέβληκε· καὶ ἀναρίθμητοί εἰσιν οὓς πεφόνευκε. Διὸ καὶ λέγει· ἐν κάλλει γυναικὸς πολλοὶ ἐπλανήθησαν, καὶ ἐκ τούτου φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Καθένας που βλέπει γυναίκα», λέει, «για να την επιθυμήσει, έχει ήδη διαπράξει μοιχεία μέσα στην καρδιά του». Πράγματι φοβερό είναι το παράγγελμα και υπάρχει ανάγκη από πολλή νήψη. Διότι, τι είναι η γυναίκα; Μια στολισμένη παγίδα που εξαπατά τους ανθρώπους μέσα από τις ηδονές. Με χαρωπό το πρόσωπο και με υψωμένο τον αυχένα, γνέφοντας με τα μάτια και χαμογελώντας στα μάγουλα, χρησιμοποιώντας μελωδικά τη γλώσσα και μαγεύοντας με τη φωνή, δελεάζοντας με τα λόγια, σέρνοντας τον χιτώνα, κάνοντας παιχνιδίσματα με τα πόδια, προκαλώντας την αρέσκεια με το παρουσιαστικό της, εκπορνεύοντας με το σώμα και φονεύοντας με τις πράξεις της. Διότι πολλούς, λέει, αφού τους πλήγωσε τους κατέβαλε· και είναι αναρίθμητοι εκείνοι που έχει φονεύσει. Γι' αυτό και λέει: από την ομορφιά της γυναίκας πολλοί πλανήθηκαν, και εξαιτίας αυτού ο έρωτας ανάβει σαν φωτιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ἀσκητικαὶ ὁμιλίαι
Καλῶς ἄρ’ ἐλέγομεν, ὅτι προτερεύει καὶ προοίμιόν ἐστιν ἡ πρὸς τὰ κάλλη τῶν σωμάτων ἧττα τῶν αἰσχρῶν παθῶν· διὸ καὶ πατρικόν ἐστι παράγγελμα, κάλλος ἀλλοτρίων σωμάτων μὴ καταμανθάνειν καὶ ἐπὶ ἰδίῳ μὴ τέρπεσθαι. Πρὸ μέντοι τῆς ἐμπαθοῦς διανοίας, εἰ καὶ φυσικῶς ἐνθεωροῦνται τοῖς παισὶ τὰ πάθη, ἀλλ’ οὐ συνεργεῖ πρὸς ἁμαρτίαν, ἀλλὰ πρὸς τὴν τῆς φύσεως σύστασιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ορθώς, λοιπόν, λέγαμε ότι η υποταγή στην ομορφιά των σωμάτων προηγείται και αποτελεί προοίμιο των αισχρών παθών· γι' αυτό και αποτελεί πατερικό παράγγελμα να μην παρατηρούμε την ομορφιά των ξένων σωμάτων και να μην τερπόμαστε με τη δική μας. Πριν, ωστόσο, από την εμπαθή διάνοια, ακόμη και αν τα πάθη παρατηρούνται φυσιολογικά στα παιδιά, δεν συνεργούν προς την αμαρτία, αλλά προς τη σύσταση της φύσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
Περὶ δὲ ἐκείνων φημί, ὅτι κρείττων ἀσφάλεια φιλοτιμίας ἐπισφαλοῦς. Καὶ τὸ τοὺς θείους χρησμοὺς τῶν οἰκείων λογισμῶν προτιμοτέρους ἄγειν, καὶ εὐαγές, καὶ δικαιότατον. Εἰ δέ τις οὐ πείθεται, ἀκουέτω κἂν τοῦ παροιμιαστοῦ πρὸ τοῦ εὐαγγελικοῦ χρησμοῦ εἰρηκότος· «Μὴ ἐπιστήσῃς τὸ σὸν ὅμμα πρὸς αὐτήν, ἀλλὰ ἀποπήδησον, μὴ ἐγχρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ·» καὶ τοῦ παναρέτου συγγραφέως, ποτὲ μὲν λέγοντος· «Ἐν κάλλει γυναικὸς πολλοὶ ἐπλανήθησαν·» ποτὲ δέ· «Μὴ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον.» Οὐκ εἶπε, Μὴ ἴδῃς (συμβαίνει γὰρ ἀπὸ ταὐτομάτου γίνεσθαι τοῦτο), ἀλλά, Μὴ καταμάνθανε, τὴν ἐκ μελέτης κατανόησιν, τὴν περίεργον ὄψιν, τὴν μετ’ ἐπιθυμίας θεωρίαν ἀναιρῶν. «Φιλία γάρ, φησίν, ἐκ τούτου ὡς πῦρ ἀνακαίεται·» τοῦτ’ ἔστιν, ἔρως αἰσχρὸς ἐκ τούτου τίκτεται. Καὶ τοῖς ἔξωθεν δὲ ἀνθρώποις, μὴ πάνυ ταύτης τῆς ἀκριβείας πεφροντικόσι, τοῦτο καὶ εἰκὸς καὶ ἀληθὲς ἔδοξεν εἶναι Καὶ Σωκράτης δέ, λέξω γὰρ καὶ τὰ ἐκείνων, ἐπειδὴ πρὸς σωφροσύνην ἀλείφει, ἰδών τινα φιλήσαντα νέον εὔμορφον· «Οὗτος, ἔφη, ῥᾳδίως ἂν καὶ εἰς μαχαίρας κυβιστήσειεν, καὶ εἰς πῦρ ἁλοίη, ὁ τοσαύτην δηλονότι τολμήσας ἐν ἑαυτῷ ἀνάψαι διὰ τοῦ φιλήματος τὴν πυράν.» Διογένης δ’ ἰδὼν μειράκιον ἀσελγέστερον ἢ κατ’ ἄνδρα κεκοσμημένον, ἔφη· «Εἰ μὲν πρὸς ἄνδρας, ἀτυχεῖς· εἰ δὲ πρὸς γυναῖκας, ἀδικεῖς.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σχετικά με αυτούς λέω, ότι η ασφάλεια είναι προτιμότερη από την επισφαλή φιλοδοξία. Και το να θεωρεί κανείς τις θείες εντολές ανώτερες από τους δικούς του λογισμούς, είναι και ευσεβές και απόλυτα δίκαιο. Εάν όμως κάποιος δεν πείθεται, ας ακούσει τουλάχιστον τον συγγραφέα των Παροιμιών που έχει πει πριν από τη διδασκαλία του Ευαγγελίου: «Μην προσηλώνεις το βλέμμα σου σε αυτήν, αλλά απομακρύνσου γρήγορα, μην καθυστερείς στον τόπο (της)·» και τον πανάρετο συγγραφέα, που άλλοτε λέει: «Πολλοί πλανήθηκαν από την ομορφιά μιας γυναίκας·» και άλλοτε: «Μην περιεργάζεσαι ξένη ομορφιά.» Δεν είπε, «Μη δεις» (διότι αυτό συμβαίνει ακούσια), αλλά, «Μην περιεργάζεσαι», απορρίπτοντας έτσι την εσκεμμένη παρατήρηση, το περίεργο βλέμμα, και τη γεμάτη επιθυμία θέαση. «Διότι το πάθος», λέει, «εξαιτίας αυτού ανάβει σαν φωτιά·» δηλαδή, αισχρός έρωτας γεννιέται από αυτό. Ακόμη και στους εκτός της Εκκλησίας, οι οποίοι δεν φρόντισαν ιδιαίτερα για αυτή την ακρίβεια, αυτό φάνηκε να είναι και εύλογο και αληθινό. Και ο Σωκράτης, (διότι θα αναφέρω και τα δικά τους λόγια, επειδή προτρέπουν προς τη σωφροσύνη), βλέποντας κάποιον να φιλά έναν όμορφο νέο είπε: «Αυτός εύκολα θα έκανε ακροβατικά πάνω σε μαχαίρια, και θα πηδούσε στη φωτιά, αυτός δηλαδή που τόλμησε να ανάψει μέσα του τόσο μεγάλη πυρκαγιά μέσω αυτού του φιλιού.» Και ο Διογένης, βλέποντας ένα νεαρό αγόρι στολισμένο πιο προκλητικά από ό,τι ταιριάζει σε άνδρα, είπε: «Αν στολίζεσαι για άνδρες, ατυχείς· αν πάλι για γυναίκες, αδικείς.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Εἶδον τὸν Κύριον»
Ὅτι μὲν οὖν χαλεπὸν τὸ τραῦμα τὸ ὑπερηφανίας καὶ ἐκ τούτων, καὶ ἀλλαχόθεν πολλαχόθεν δῆλον. Εἰ δὲ βούλεσθε, καὶ τὴν αἰτίαν αὐτὴν μάθωμεν, ἀφ᾽ ἧς τὸ ἕλκος ἐγένετο. Καὶ γὰρ ἔθος τῇ Γραφῇ, ἐπειδὰν μέλλῃ τινὸς κατηγορεῖν, μὴ τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ λέγειν μόνον, ἀλλὰ καὶ αἰτίαν τῆς ἁμαρτίας διδάσκειν ἡμᾶς· ποιεῖ δὲ τοῦτο, τοὺς ὑγιαίνοντας ἀσφαλεστέρους κατασκευάζουσα πρὸς τὸ μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν. Οὕτω καὶ ἰατροί, πρὸς τοὺς κάμνοντας εἰσιόντες, καὶ πρὸ τῶν νοσημάτων ἀνιχνεύουσι τὰς πηγάς, ὥστε ἄνωθεν ἀναστεῖλαι τὸ κακόν· ὁ γάρ, τῆς ῥίζης μενούσης, τὰ βλαστήματα ἐκτέμνων μόνον, οὐδὲν ἕτερον ἢ ματαιοπονεῖ. Ποῦ οὖν ἡ Γραφὴ καὶ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἁμαρτίας εἶπεν; Κατηγορεῖ τῶν πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ γενομένων ἐπὶ ταῖς οὐ προσηκούσαις ἐπιμιξίαις· καὶ ἄκουσον πῶς τίθησι τὴν αἰτίαν· «Ἰδόντες οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον αὐτὰς ἑαυτοῖς εἰς γυναῖκας.» Τί οὖν, τὸ κάλλος τῆς ἁμαρτίας αἴτιον; Μὴ γένοιτο· τῆς γὰρ Θεοῦ σοφίας ἔργον ἐστίν· Θεοῦ δὲ ἔργον οὐκ ἄν ποτε γένοιτο πονηρίας αἴτιον. Ἀλλὰ τὸ ἰδεῖν; Οὐδὲ τοῦτο· καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τῆς φύσεως ἔργον ἐστίν. Ἀλλὰ τί; Τὸ κακῶς ἰδεῖν· τοῦτο γὰρ προαιρέσεως διεφθαρμένης ἐστίν. Διὰ τοῦτο καί τις σοφὸς παραινεῖ λέγων· «Μὴ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι, λοιπόν, είναι βαρύ το τραύμα της υπερηφάνειας, είναι φανερό και από αυτά, αλλά και από πολλά άλλα σημεία. Εάν όμως θέλετε, ας μάθουμε και την ίδια την αιτία από την οποία προκλήθηκε αυτή η πληγή. Διότι είναι συνήθεια στην Αγία Γραφή, όταν πρόκειται να κατηγορήσει κάποιον, να μην αναφέρει μόνο την αμαρτία του, αλλά να μας διδάσκει και την αιτία της αμαρτίας· και το κάνει αυτό, καθιστώντας όσους είναι πνευματικά υγιείς πιο ασφαλείς, ώστε να μην περιπέσουν στα ίδια σφάλματα. Έτσι και οι ιατροί, όταν επισκέπτονται τους ασθενείς, ανιχνεύουν τις πηγές πριν από τα ίδια τα νοσήματα, ώστε να ανακόψουν το κακό από την αρχή του· διότι όποιος αποκόπτει μόνο τα βλαστάρια, ενώ η ρίζα παραμένει, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ματαιοπονεί. Πού λοιπόν η Γραφή ανέφερε και την αμαρτία και την αιτία της αμαρτίας; Κατηγορεί εκείνους που έζησαν πριν από τον κατακλυσμό για τις ανάρμοστες επιμιξίες τους· και άκουσε πώς παραθέτει την αιτία: «Αφού είδαν οι υιοί του Θεού τις θυγατέρες των ανθρώπων ότι είναι ωραίες, τις πήραν για γυναίκες τους». Τι λοιπόν; Είναι η ομορφιά η αιτία της αμαρτίας; Μη γένοιτο! Διότι είναι έργο της σοφίας του Θεού· και ένα έργο του Θεού δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει αιτία πονηρίας. Αλλά μήπως η όραση; Ούτε αυτό· διότι και αυτό είναι έργο της φύσης. Αλλά τι τότε; Το να βλέπει κανείς με κακό τρόπο· διότι αυτό είναι γνώρισμα διεφθαρμένης προαίρεσης. Γι' αυτό και κάποιος σοφός προτρέπει λέγοντας: «Μην περιεργάζεσαι ξένη ομορφιά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Εἶδον τὸν Κύριον»
Οὐκ εἶπεν· Μὴ ἴδῃς· συμβαίνει γὰρ καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου τοῦτο γενέσθαι· ἀλλά «Μὴ καταμάνθανε», φησίν, τὴν ἐκ μελέτης κατανόησιν, τὴν περίεργον ὄψιν, τὴν μετὰ διατριβῆς θεωρίαν, τὴν ἀπὸ ψυχῆς διεφθαρμένης καὶ ἐπιθυμούσης ἀναιρῶν. Καὶ τί, φησίν, ἐκ τούτου γένοιτ᾽ ἂν βλάβος; «Ἐκ τούτου, φησί, φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίεται.» Καθάπερ γὰρ τὸ πῦρ, ἐπειδὰν χόρτου τινὸς ἢ καλάμης ἐπιλάβηται, οὐκ ἀναμένει χρόνον τινά, ἀλλ᾽ ὁμοῦ τε ἥψατο τῆς ὕλης, καὶ λαμπρὰν ἀνῆψε τὴν φλόγα· οὕτω καὶ τὸ πῦρ τῆς ἐπιθυμίας τῆς ἐν ἡμῖν, ἐπειδὰν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ὄψεως εὐειδοῦς καὶ λαμπρᾶς ἅψηται, εὐθέως τὰς τῶν ὁρώντων ἐμπίπρησι ψυχάς. Μὴ τοίνυν τὴν πρόσκαιρον ἴδῃς ἡδονήν, τὴν ἀπὸ τῆς θεωρίας, ἀλλὰ τὴν διηνεκῆ σκόπησον ὀδύνην, τὴν ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας. Ἡ μὲν γὰρ μέγα τραῦμα ἐνθεῖσα ἀπεπήδησε πολλάκις· τὸ δὲ τραῦμα οὐκ ἀποπηδᾷ, ἀλλὰ μένει καὶ ἀπόλλυσιν. Καὶ καθάπερ ἔλαφος δεξαμένη βέλος ἐν καιρίῳ τοῦ σώματος, κἂν ἐκφύγῃ τῶν θηρατῶν τὰς χεῖρας, οὐδὲν κερδαίνει λοιπόν, οὕτω καὶ ψυχὴ δεξαμένη βέλος ἐπιθυμίας ἐξ ἀκολάστου καὶ περιέργου θεωρίας, κἂν τὸ βέλος ἀφεῖσα ἀπέλθῃ, αὐτὴ διαφθείρεται καὶ ἀπόλλυται, πανταχοῦ τὸν πολέμιον ὁρῶσα καὶ ἑπόμενον ἔχουσα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είπε: «Μην δεις»· διότι αυτό συμβαίνει να γίνει και τυχαία. Αλλά «Μην περιεργάζεσαι», λέει, καταδικάζοντας την εσκεμμένη παρατήρηση, το περίεργο βλέμμα, την επίμονη θέαση, η οποία προέρχεται από ψυχή διεφθαρμένη που φλέγεται από επιθυμία. Και ποια βλάβη, λέει, θα μπορούσε να προκύψει από αυτό; «Από αυτό», λέει, «το πάθος ανάβει σαν φωτιά». Διότι, όπως ακριβώς η φωτιά, όταν πιάσει σε κάποιο χόρτο ή καλάμι, δεν καθυστερεί καθόλου, αλλά με το που αγγίζει την ύλη, ανάβει αμέσως λαμπρή φλόγα· έτσι και η φωτιά της επιθυμίας που υπάρχει μέσα μας, όταν μέσω των ματιών έρθει σε επαφή με μια όμορφη και λαμπρή όψη, αμέσως καταφλέγει τις ψυχές εκείνων που κοιτάζουν. Μην εστιάζεις, λοιπόν, στην πρόσκαιρη ηδονή που προέρχεται από τη θέαση, αλλά αναλογίσου τη διαρκή οδύνη που προέρχεται από την επιθυμία. Διότι η πρώτη, αφού προξενήσει μεγάλο τραύμα, πολλές φορές απομακρύνεται· το τραύμα όμως δεν φεύγει, αλλά παραμένει και προκαλεί την καταστροφή. Και όπως ακριβώς ένα ελάφι που δέχθηκε βέλος σε καίριο σημείο του σώματός του, ακόμη και αν ξεφύγει από τα χέρια των κυνηγών, δεν έχει πλέον κανένα όφελος, έτσι και η ψυχή που δέχθηκε το βέλος της επιθυμίας από την ακόλαστη και περίεργη θέαση, ακόμη και αν εκείνη που έριξε το βέλος απομακρυνθεί, η ίδια διαφθείρεται και χάνεται, βλέποντας παντού τον εχθρό και έχοντάς τον να την ακολουθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
βʹ. Τίνος οὖν ἕνεκεν οὐκ ἔθηκε διορισμὸν καὶ ἐνταῦθα; Μέγιστον μὲν οὖν, ἐὰν προσέχῃς, ὄψει καὶ ἐνταῦθα διορισμὸν ἐγκείμενον. Οὐ γὰρ ἁπλῶς εἶπεν, Ὃς ἂν ἐπιθυμήσῃ· ἐπεὶ ἔστι καὶ ἐν ὄρεσι καθήμενον ἐπιθυμεῖν· ἀλλ᾽, Ὃς ἂν ἐμβλέψῃ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι· τουτέστιν, ὁ ἑαυτῷ τὴν ἐπιθυμίαν συλλέγων, ὁ μηδενὸς ἀναγκάζοντος τὸ θηρίον ἐπεισάγων ἠρεμοῦντι τῷ λογισμῷ. Τοῦτο γὰρ οὐκέτι τῆς φύσεως γίνεται, ἀλλὰ τῆς ῥᾳθυμίας. Τοῦτο καὶ ἡ Παλαιὰ διορθοῦται ἄνωθεν λέγουσα· Μὴ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Β΄. Για ποιον λόγο, λοιπόν, δεν έθεσε περιορισμό και εδώ; Πολύ μεγάλο περιορισμό μάλιστα, εάν προσέξεις, θα δεις να υπάρχει και εδώ. Διότι δεν είπε απλώς: «Όποιος επιθυμήσει»· επειδή είναι δυνατόν και στα βουνά να κάθεται κανείς και να επιθυμεί· αλλά: «Όποιος κοιτάξει με σκοπό να επιθυμήσει»· δηλαδή, αυτός που προκαλεί στον εαυτό του την επιθυμία, αυτός που, χωρίς να τον αναγκάζει κανείς, εισάγει το θηρίο στον γαλήνιο λογισμό του. Διότι αυτό δεν αποτελεί πλέον έργο της φύσεως, αλλά της ραθυμίας. Αυτό άλλωστε και η Παλαιά Διαθήκη το διορθώνει εξ αρχής λέγοντας: «Μην παρατηρείς επίμονα ξένη ομορφιά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Δανιὴλ προφήτην
Μὴ καταμάνθανε γὰρ, φησὶ, κάλλος ἀλλότριον. Οὐχ ἁπλῶς εἶπε, Μὴ καταμάνθανε κάλλος, ἀλλὰ προσέθηκεν, Ἀλλότριον, ὡς τό γε οἰκείου ἀπολαύειν αἰνεῖ. Διὰ τί γὰρ οὐκ ἐξετραχήλισε τὸν Ἰωσὴφ, οὐδὲ βλᾶκα εἰργάσατο, οὐδὲ ἐνέπλησεν ἀπονοίας καὶ τύφου;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι μην περιεργάζεσαι», λέει, «ξένη ομορφιά». Δεν είπε απλώς, «μην περιεργάζεσαι την ομορφιά», αλλά πρόσθεσε το «ξένη», καθώς επαινεί την απόλαυση της δικής σου. Γιατί άλλωστε δεν παρέσυρε σε παρεκτροπές τον Ιωσήφ, ούτε τον έκανε μαλθακό, ούτε τον γέμισε με αλαζονεία και έπαρση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Διὰ τοῦτο παραινεῖ τις λέγων· Μὴ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον, καὶ μὴ ὑπάντα γυναικὶ ἑταιριζομένῃ. Μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης, ὃ πρὸς καιρὸν λιπαίνει σὸν φάρυγγα, ὕστερον δὲ πικρότερον χολῆς εὑρήσεις, καὶ ἠκονημένον μᾶλλον μαχαίρας διστόμου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο προτρέπει κάποιος λέγοντας: Μην περιεργάζεσαι ξένο κάλλος και μη συναναστρέφεσαι γυναίκα που πορνεύεται. Διότι μέλι στάζει από τα χείλη της πόρνης γυναίκας, το οποίο προσωρινά γλυκαίνει τον φάρυγγά σου, αργότερα όμως θα το βρεις πιο πικρό και από τη χολή, και πιο κοφτερό από δίκοπο μαχαίρι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Τί καταμανθάνεις κάλλος ἀλλότριον; τί περιεργάζῃ πρόσωπον οὐ σόν; τί φέρῃ κατὰ κρημνῶν; τί τοῖς δικτύοις ἐμβάλλεις σαυτόν; Τείχισόν σου τοὺς ὀφθαλμοὺς, περίφραξόν σου τὸ ὄμμα, τίθει νόμον τοῖς ὀφθαλμοῖς. Ἄκουσον ἀπειλοῦντος τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν ἀκόλαστον ὄψιν ἐν ἴσῳ μοιχείας κρίνοντος. Τί τῆς ἡδονῆς ὄφελος, ὅταν σκώληκα τίκτῃ; ὅταν διηνεκῆ φόβον; ὅταν ἀθάνατον τῷ δράσαντι τιμωρίαν; Πόσῳ βέλτιον μικρὸν ἀνασχόμενον τῆς βίας τῆς ἀπὸ τῶν ἡμετέρων λογισμῶν, διαπαντὸς ἐν ἀνέσει εἶναι, ἢ ὀλίγα χαρισάμενον ταῖς ἀτόποις ἐπιθυμίαις ἀθάνατα τιμωρεῖσθαι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί παρατηρείς επίμονα ένα ξένο κάλλος; Γιατί περιεργάζεσαι ένα πρόσωπο που δεν είναι δικό σου; Γιατί ρίχνεσαι στους γκρεμούς; Γιατί ρίχνεις τον εαυτό σου στα δίχτυα; Οχύρωσε τους οφθαλμούς σου, περίφραξε το βλέμμα σου, θέσε νόμο στα μάτια σου. Άκουσε τον Χριστό που απειλεί και κρίνει το ακόλαστο βλέμμα ως ισοδύναμο με τη μοιχεία. Ποιο είναι το όφελος της ηδονής, όταν γεννά τον σκώληκα; Όταν φέρνει αδιάκοπο φόβο; Όταν προκαλεί αιώνια τιμωρία σε εκείνον που την έπραξε; Πόσο προτιμότερο είναι να υπομείνει κανείς για λίγο τη βία των λογισμών μας και να βρίσκεται παντοτινά σε ανάπαυση, παρά να ικανοποιήσει για λίγο τις άτοπες επιθυμίες του και να τιμωρείται αιώνια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Παρθένον μὴ καταμάνθανε. Μὴ δῷς πόρνῃ τὴν ψυχήν σου. Ἀπόστρεψον τὸν ὀφθαλμόν σου ἀπὸ γυναικὸς εὐμόρφου. Μετὰ ὑπάνδρου γυναικὸς μὴ κάθου τὸ σύνολον. Ἐν κάλλει γὰρ γυναικὸς πολλοὶ ἐπλανήθησαν.» «Οἶνος καὶ γυναῖκες ἀποστήσουσι συνετούς.» «Πατέρα καὶ ἄνδρα καταισχύνει ἡ θρασεῖα, καὶ ὑπὸ ἀμφοτέρων ἀτιμασθήσεται.» «Γυνὴ καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα, καὶ παριστῶσα κληρονόμον ἐξ ἀλλοτρίων, πρῶτον ἐν νόμῳ Ὑψίστου ἠπείθησε, καὶ δεύτερον εἰς ἄνδρα αὐτῆς ἐπλημμέλησεν, καὶ τὸ τρίτον ἐν πορνείᾳ ἐμοιχεύθη, καὶ ἐξ ἀλλοτρίου ἀνδρὸς τέκνα παρέστησεν. Αὕτη εἰς ἐκκλησίαν ἐξαχθήσεται· οὐ διαδώσουσι τὰ τέκνα αὐτῆς ῥίζαν, καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς οὐκ οἴσουσι καρπόν· καταλείψει εἰς κατάραν τὸ μνημόσυνον αὐτῆς.» «Μὴ δῷς ὕδατι διέξοδον, μηδὲ γυναικὶ πονηρᾷ ἄνεσιν. Εἰ μὴ πορεύεται κατὰ χεῖρά σου, ἀπὸ τῶν σαρκῶν σου ἀπότεμε αὐτήν. Συνοικῆσαι λέοντι, καὶ δράκοντι εὐδόκησαι, ἢ συνοικῆσαι μετὰ γυναικὸς πονηρᾶς. Μικρὰ πᾶσα κακία πρὸς κακίαν γυναικός· κλῆρος ἁμαρτωλοῦ ἐπιπεσεῖ ἐπ᾽ αὐτήν. Ἀνάβασις ἀμμώδης ἐν ποσὶ πρεσβυτέρου, οὕτω γυνὴ γλωσσώδης ἀνδρὶ ἡσύχῳ. Ἀπὸ γυναικὸς ἀρχὴ ἁμαρτίας, καὶ δι᾽ αὐτῆς ἀποθνήσκομεν πάντες.» «Μὴ δῷς γυναικὶ πονηρᾷ παῤῥησίαν.» «Ὀργὴ μεγάλη γυνὴ μέθυσος. Πορνεία γυναικὸς ἐν μετεώροις ὀφθαλμῶν, καὶ ἐν τοῖς βλεφάροις αὐτῆς γνωσθήσεται.» «Κρείσσων πονηρία ἀνδρὸς, ἢ ἀγαθοποιὸς γυνή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Μην περιεργάζεσαι παρθένο. Μη δώσεις την ψυχή σου σε πόρνη. Απόστρεψε το βλέμμα σου από όμορφη γυναίκα. Με παντρεμένη γυναίκα μην κάθεσαι καθόλου. Διότι από την ομορφιά της γυναίκας πολλοί πλανήθηκαν.» «Το κρασί και οι γυναίκες εκτρέπουν τους συνετούς.» «Η θρασεία γυναίκα ντροπιάζει τον πατέρα και τον άνδρα της, και από τους δύο θα ατιμαστεί.» «Γυναίκα που εγκαταλείπει τον άνδρα της και παρουσιάζει κληρονόμο από άλλον, πρώτον απείθησε στον νόμο του Υψίστου, δεύτερον αμάρτησε απέναντι στον άνδρα της, και τρίτον διέπραξε μοιχεία μέσω πορνείας και έφερε στον κόσμο παιδιά από ξένον άνδρα. Αυτή θα οδηγηθεί ενώπιον της συνάξεως· τα παιδιά της δεν θα απλώσουν ρίζα, και τα κλαδιά της δεν θα φέρουν καρπό· θα αφήσει τη μνήμη της ως κατάρα.» «Μη δώσεις στο νερό διέξοδο, ούτε σε πονηρή γυναίκα ελευθερία. Εάν δεν πορεύεται σύμφωνα με τις υποδείξεις σου, απόκοψέ την από τις σάρκες σου. Προτίμησε να συγκατοικήσεις με λιοντάρι και με φίδι, παρά να συγκατοικήσεις με πονηρή γυναίκα. Κάθε κακία είναι μικρή μπροστά στην κακία της γυναίκας· η μοίρα του αμαρτωλού ας πέσει πάνω της. Όπως η ανηφόρα στην άμμο για τα πόδια ενός γέροντα, έτσι είναι η φλύαρη γυναίκα για τον ήσυχο άνδρα. Από τη γυναίκα ξεκίνησε η αμαρτία, και εξαιτίας της πεθαίνουμε όλοι.» «Μη δώσεις σε πονηρή γυναίκα παρρησία.» «Μεγάλη οργή είναι η μέθυση γυναίκα. Η πορνεία της γυναίκας βρίσκεται στο προκλητικό βλέμμα, και από τα βλέφαρά της θα γίνει γνωστή.» «Καλύτερη είναι η πονηρία του άνδρα, παρά η αγαθοποιός γυναίκα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες