Πατερικές αναφορές στο ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ 3:2

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις, καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Μέγας Αθανάσιος Σχόλια εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Ἐκάλεσα αὐτὸν, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. Ἀναστήσομαι καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει. Ἀθανασίου. Ἀναγνώσομαι τὸν νόμον, ἀναγνώσομαι τοὺς προφήτας, ἐρευνήσω τὰ Εὐαγγέλια. Ταῦτα δὲ κατανυγεῖσα τῷ θείῳ πόθῳ φησί· Ἐπὶ κοίτην μου ἐν νυξίν. Κοίτην ὀνομάζει τὴν τελειοτέραν τοῦ ἀγαθοῦ μετουσίαν, καὶ νύκτα λέγει τὸν τῆς κοίτης καιρόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τον κάλεσα, και δεν με εισάκουσε. Θα εγερθώ και θα περιέλθω την πόλη. Του Αθανασίου. Θα αναγνώσω τον νόμο, θα αναγνώσω τους προφήτες, θα ερευνήσω τα Ευαγγέλια. Αυτά δε τα λέγει κατανυγμένη από τον θείο πόθο: Στην κλίνη μου τις νύχτες. Κλίνη ονομάζει την τελειότερη μετουσία του αγαθού, και νύχτα αποκαλεί τον καιρό της κλίνης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Λόγος Ϛʹ Ἐπὶ κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν, ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. Ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου· ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. εὕροσάν με οἱ τηροῦντες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λόγος ΣΤ΄ Στην κλίνη μου τις νύχτες αναζήτησα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου· τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα, τον κάλεσα και δεν μου αποκρίθηκε. Θα σηκωθώ, λοιπόν, και θα περιέλθω την πόλη, στις αγορές και στις πλατείες, και θα αναζητήσω αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου· τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα. Με βρήκαν οι φύλακες που περιπολούν στην πόλη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Τὸ μὲν οὖν νόημα τὸ τῇ φιλοσοφίᾳ τοῦ νυμφικοῦ διηγήματος ἡμῖν δογματιζόμενον τοιοῦτον εἶναι νομίζομεν, καιρὸς δ᾽ ἂν εἴη πρῶτον μὲν αὐτῆς ἐπιμνησθῆναι τῆς λέξεως τῶν θεοπνεύστων λογίων, εἶθ᾽ οὕτως ἐφαρμόσαι τοῖς προθεωρηθεῖσι τὴν τοῖς ῥητοῖς ἐγκειμένην διάνοιαν. Ἐπὶ κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα, φησίν, ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν, ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. εὕροσάν με οἱ τηροῦντες, οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει. μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου εἴδετε; ὡς μικρὸν ὅτε παρῆλθον ἀπ᾽ αὐτῶν, ἕως οὗ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου· ἐκράτησα αὐτὸν καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν, ἕως οὗ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς οἶκον μητρός μου καὶ εἰς ταμιεῖον τῆς συλλαβούσης με.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θεωρούμε, λοιπόν, ότι το νόημα που μας διδάσκεται δογματικά μέσω της φιλοσοφίας της νυμφικής διήγησης είναι τέτοιο. Θα ήταν, όμως, καιρός, πρώτα να μνημονεύσουμε τα ίδια τα λόγια των θεόπνευστων κειμένων, και έπειτα να προσαρμόσουμε στα όσα εξετάσαμε προηγουμένως την έννοια που εμπεριέχεται σε αυτά τα ρητά. «Στην κλίνη μου μέσα στη νύχτα αναζήτησα», λέγει, «αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου· τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα, τον κάλεσα και δεν με άκουσε. Θα σηκωθώ, λοιπόν, και θα περιέλθω την πόλη, στις αγορές και στις πλατείες, και θα ζητήσω αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου. Τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα. Με βρήκαν οι φύλακες που περιπολούν στην πόλη. Μήπως είδατε αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου; Λίγο μόνο είχα απομακρυνθεί από αυτούς, όταν βρήκα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου. Τον κράτησα και δεν τον άφησα, μέχρι που τον εισήγαγα στον οίκο της μητέρας μου και στο ταμείο εκείνης που με συνέλαβε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Καιρὸς δ᾽ ἂν εἴη πάλιν ἐπ᾽ αὐτῆς τῆς λέξεως παραθέσθαι τὰς θείας φωνάς, ὥστε τοῖς θεωρηθεῖσιν ἐφαρμοσθῆναι τὰ ῥήματα· Ἐπὶ κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν, ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. εὕροσάν με οἱ τηροῦντες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει. μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου εἴδετε; ὡς μικρὸν ὅτε παρῆλθον ἀπ᾽ αὐτῶν, ἕως οὗ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐκράτησα αὐτὸν καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν, ἕως οὗ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς οἶκον μητρός μου καὶ εἰς ταμιεῖον τῆς συλλαβούσης με.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα ήταν καιρός, λοιπόν, να παραθέσουμε και πάλι αυτολεξεί τα θεία λόγια, ώστε να προσαρμοστούν οι λέξεις στα νοήματα που αναλύσαμε: Στην κλίνη μου, μέσα στις νύχτες, αναζήτησα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου· τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα, τον κάλεσα και δεν με άκουσε. Θα σηκωθώ, λοιπόν, και θα περιέλθω την πόλη, στις αγορές και στις πλατείες, και θα αναζητήσω αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου. Τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα. Με βρήκαν οι φύλακες που περιπολούν στην πόλη. Μήπως είδατε αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου; Λίγο μόλις τους προσπέρασα, ώσπου βρήκα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου. Τον κράτησα και δεν τον άφησα, μέχρι που τον εισήγαγα στον οίκο της μητέρας μου και στο εσώτερο δωμάτιο εκείνης που με συνέλαβε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων (παράφρασις)
Λέγει μοι· Ἐλθέ, πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου〉. Θυρίδας δὲ καὶ δίκτυα τοὺς προφήτας καλεῖ, ἐξ ὧν διακύπτων ὁ λόγος κηρύσσεται Διὰ τούτων τῶν θυρίδων παρακύπτων λέγει μοι· Ἐλθέ, ἡ πλησίον μου. Διὰ πάντων γὰρ τῶν προφητῶν προσκαλεῖται ταύτην, καθὼς καὶ ὁ προφήτης λέγει· «Θυρίδες ἠνεῴχθησαν ἐν τῷ οὐρανῷ». 〈Ἐν νυξί, φησίν, ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου· ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. Εὗρόν με οἱ φρουροῦντες τὴν πόλιν. Μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου εἴδετε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μου λέει: Έλα πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου. Παράθυρα και δίχτυα ονομάζει τους προφήτες, μέσα από τους οποίους προβάλλοντας ο Λόγος κηρύσσεται. Προβάλλοντας μέσα από αυτά τα παράθυρα μου λέει: Έλα πλησίον μου. Διότι μέσω όλων των προφητών την προσκαλεί, όπως λέει και ο προφήτης: «Παράθυρα ανοίχτηκαν στον ουρανό». «Τις νύχτες», λέει, «αναζήτησα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου· τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα. Με βρήκαν οι φύλακες της πόλης. Μήπως είδατε αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Σὺ δὲ ἀδελφιδέ μου, «ὡς μῆλον ἀνὰ μέσον τοῦ δρυμοῦ, οὕτως ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν» τοῦ δήμου τῶν Ἰουδαίων, ἐν τῇ σκιᾷ τοῦ σταυροῦ σου «ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα»· «καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ», ὁ κρεμασθεὶς ἐν αὐτῷ ἑκουσίως, «γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου». «Εὐώνυμος αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με»· «ἐπὶ κοίτην μου ἐν νυξὶ» τῶν παθῶν. «Ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν». Οὐ γὰρ εἴωθεν ἐπὶ κοίτης παθῶν ἐν νυξὶ ζητεῖσθαι καὶ εὑρίσκεσθαι. «Ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου». Ἐκέκραξαν γὰρ οἱ ἐμπαθεῖς καὶ οὐκ ἦν ὁ εἰσακούων. «Δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου», τὴν σωτήριον σάρκωσιν, ὡς τῷ Μωϋσῇ φάσκοντι· «εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου· ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν· γνωστῶς ἴδω σε» «καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου», τὴν βασιλείαν σου, κηρύττουσαν ὅτι ἡ φωνή σου λίαν ἡδύλαλος, ὡς τὰ τοῦ Πατρὸς τοῦ σοῦ ἐντάλματα ἐκκαλύπτουσα. «Καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία», ὑπεραίρουσα πᾶν κάλλος τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων. «Ἀναστήσομαι δὴ» ἀπὸ τῆς δειλίας καὶ τῶν δαιμόνων καὶ τῆς τῶν παθῶν τυραννίδος «καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς πλατείαις καὶ ἐν ταῖς ἀγοραῖς, καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου». Καὶ δὴ ἐζήτησα αὐτὸν ἐγὼ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ σὺν ταῖς λοιπαῖς γυναιξὶ καὶ οὐχ εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ. «Εὕροσάν με οἱ τηροῦντες, οἱ κυκλοῦντες τὴν πόλιν» καὶ τὸν τάφον στρατιῶται. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσύ όμως, αδελφιδέ μου, «όπως η μηλιά ανάμεσα στα δέντρα του δάσους, έτσι βρίσκεσαι ανάμεσα στους υιούς» του ιουδαϊκού λαού, στη σκιά του σταυρού σου «επιθύμησα και κάθισα»· «και ο καρπός του», δηλαδή αυτός που κρεμάστηκε πάνω του εκουσίως, είναι «γλυκός στον λάρυγγά μου». «Το αριστερό του χέρι είναι κάτω από το κεφάλι μου και το δεξί του θα με αγκαλιάσει»· «στο κρεβάτι μου, μέσα στη νύχτα» των παθών. «Αναζήτησα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου, τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα». Διότι δεν συνηθίζεται να αναζητείται και να βρίσκεται κανείς στο κρεβάτι των παθών μέσα στη νύχτα. «Τον κάλεσα και δεν με εισάκουσε». Διότι φώναξαν δυνατά οι εμπαθείς και δεν υπήρχε κάποιος για να τους εισακούσει. «Δείξε μου την όψη σου», τη σωτήρια σάρκωση, όπως στον Μωυσή που έλεγε: «εάν βρήκα χάρη ενώπιόν σου, φανέρωσέ μου τον εαυτό σου, ώστε να σε δω συνειδητά» «και κάνε με να ακούσω τη φωνή σου», τη βασιλεία σου, να κηρύττει ότι η φωνή σου είναι γλυκύτατη, καθώς αποκαλύπτει τις εντολές του Πατέρα σου. «Και η όψη σου είναι ωραία», ξεπερνώντας κάθε ομορφιά των υιών των ανθρώπων. «Θα σηκωθώ, λοιπόν,» από τη δειλία και τους δαίμονες και την τυραννία των παθών «και θα περιέλθω την πόλη, στις πλατείες και στις αγορές, και θα αναζητήσω αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου». Και πράγματι, τον αναζήτησα εγώ, η Μαρία η Μαγδαληνή, μαζί με τις υπόλοιπες γυναίκες, και δεν τον βρήκα στον τάφο. «Με βρήκαν οι φύλακες, αυτοί που περιπολούν στην πόλη» και οι στρατιώτες στον τάφο. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πεντήκοντα κεφάλαια
Ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς πλατείαις καὶ ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου», «ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ»· «ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. Εὕροσάν με οἱ τηροῦντες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει. Μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου εἴδετε;» «Ὥρκισα ὑμᾶς, θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, ἐν ταῖς δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ· ἐὰν εὕρητε τὸν ἀδελφιδόν μου, τί ἀπαγγείλητε αὐτῷ; ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ. Τί ἀδελφιδός σου, ὦ καλὴ ἐν γυναιξί, τί ἀδελφιδός σου, ὅτι οὕτως ὥρκισας ἡμᾶς; Ἀδελφιδός μου λευκὸς καὶ πυρρός· κεφαλὴ αὐτοῦ χρυσέα ὡς φάτζ, βόστρυχοι αὐτοῦ ἐλαταί, ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ περιστεραὶ λελουμέναι ἐν γάλακτι καθήμεναι ἐπὶ πληρωμάτων ὑδάτων, σιαγόνες αὐτοῦ φιάλαι τοῦ ἀρώματος φύουσαι μυρεψικά, χείλη αὐτοῦ κρίνα στάζοντα σμύρναν πλήρη, χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ χρυσαῖ πεπληρωμέναι Θαρσίς, κοιλία αὐτοῦ πυξίον ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθων σαπφείρου, ἐκλελοχισμένος ἀπὸ μυριάδων».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Θα σηκωθώ, λοιπόν, και θα περιέλθω την πόλη, στις πλατείες και στις αγορές, και θα αναζητήσω αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου», «διότι είμαι πληγωμένη από αγάπη»· «τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα. Με βρήκαν οι φρουροί που περιπολούν στην πόλη. Μήπως είδατε αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου;» «Σας εξορκίζω, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, στις δυνάμεις και τις ισχύες του αγρού· εάν βρείτε τον αγαπημένο μου, τι θα του αναγγείλετε; Ότι είμαι πληγωμένη από αγάπη. Τι ξεχωριστό έχει ο αγαπημένος σου, ω ωραιοτάτη μεταξύ των γυναικών, τι ξεχωριστό έχει ο αγαπημένος σου, ώστε να μας ορκίζεις κατ' αυτόν τον τρόπο; Ο αγαπημένος μου είναι λευκός και ρόδινος· το κεφάλι του είναι χρυσό σαν καθαρό χρυσάφι, οι βόστρυχοί του κυματιστοί, τα μάτια του είναι σαν περιστέρια λουσμένα στο γάλα, που κάθονται δίπλα σε άφθονα νερά, τα μάγουλά του σαν φιάλες αρώματος που αναδίδουν μύρα, τα χείλη του σαν κρίνα που στάζουν άφθονο μύρο, τα χέρια του χρυσά τορνευτά, γεμάτα με λίθους της Θαρσίς, η κοιλιά του σαν ελεφάντινη πυξίδα πάνω σε πέτρες ζαφειριού, διαλεχτός ανάμεσα σε μυριάδες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες