Πατερικές αναφορές στο ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ 5:8

Είναι δυνατόν να βρούμε και κάποια άλλη έννοια στα προκείμενα, η οποία δεν διαφωνεί καθόλου με όσα έχουν εξεταστεί· διότι η ψυχή, η οποία εξήλθε σύμφωνα με τον λόγο του και αναζητά εκείνον που δεν ανευρίσκεται, και επικαλείται εκείνον που είναι ανέφικτος στη σημασία των ονομάτων, διδάσκεται από τους φύλακες ότι ερωτεύεται τον ανέφικτο και επιθυμεί τον ακατάληπτο. Μέσα από αυτά, κατά κάποιον τρόπο, πλήττεται και τραυματίζεται από την απελπισία της μη απόκτησης του ποθουμένου, νομίζοντας ότι η επιθυμία της για το καλό είναι ατελής και χωρίς απόλαυση. Αφαιρείται όμως το πέπλο της λύπης, επειδή μαθαίνει ότι η διαρκής πρόοδος στην αναζήτηση και το να μην παύει ποτέ η άνοδος, αυτή ακριβώς είναι η αληθινή απόλαυση του ποθουμένου, καθώς η επιθυμία που πάντοτε εκπληρώνεται γεννά μια άλλη επιθυμία για εκείνο που βρίσκεται ψηλότερα. Καθώς λοιπόν αφαιρέθηκε το πέπλο της απελπισίας και είδε το αόριστο και απερίγραπτο κάλλος του αγαπωμένου, το οποίο σε όλη την αϊδιότητα των αιώνων πάντοτε ανακαλύπτεται ως ανώτερο, κατατείνεται με σφοδρότερο πόθο και μηνύει στον αγαπώμενο, μέσω των θυγατέρων της Ιερουσαλήμ, τη διάθεση της καρδιάς της: ότι, αφού δέχθηκε μέσα της το εκλεκτό βέλος του Θεού, έχει πληγεί στην καρδιά από την αιχμή της πίστεως, έχοντας δεχθεί στο πιο καίριο σημείο της τη βολή της αγάπης. Ο Θεός όμως είναι αγάπη, σύμφωνα με τη φωνή του Ιωάννη, στον οποίο πρέπει η δόξα και το κράτος στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Λόγος ΙΓ΄ Σας όρκισα, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, στις δυνάμεις και στην ισχύ του αγρού, εάν βρείτε τον αγαπημένο μου, να του αναγγείλετε ότι εγώ είμαι πληγωμένη από την αγάπη. Τι είναι ο αγαπημένος σου, ω ωραία μεταξύ των γυναικών; Σε τι διαφέρει ο αγαπημένος σου από κάθε άλλον αγαπημένο, ώστε να μας ορκίσεις κατ' αυτόν τον τρόπο;

Εάν, λοιπόν, μεταξύ των ονομάτων που χρησιμοποιούνται στους όρκους απαγορεύεται να συμπεριλαμβάνεται ο θρόνος του βασιλιά, απαγορεύεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκονται τα ανάκτορα, και απαγορεύεται ομοίως να χρησιμοποιείται η ίδια η κεφαλή για τη λήψη του όρκου, αλλά επιτρέπεται μόνο το «ναι» και το «όχι», εφόσον η αλήθεια αναγνωρίζεται εξίσου και στα δύο έχοντας ως γνώμονα το «ναι», καθίσταται φανερό ότι και τώρα ο όρκος που επιβάλλεται στις νεάνιδες από τη νύμφη περιστρέφεται γύρω από το νόημα του «ναι», όπου πρέπει να είναι σταθερά θεμελιωμένη η συγκατάθεση της ψυχής μας. Το δε κείμενο έχει ως εξής: «Σας όρκισα, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, στις δυνάμεις και στις ισχύες του αγρού, εάν βρείτε τον αγαπημένο μου, να του αναγγείλετε ότι εγώ είμαι πληγωμένη από την αγάπη».

Σας όρκισα, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, στις δυνάμεις και στις ισχύες του αγρού, εάν βρείτε τον αγαπημένο μου, τι να του αναγγείλετε; Ότι εγώ είμαι πληγωμένη από την αγάπη. Ερώτηση <των θυγατέρων της Ιερουσαλήμ>: Τι είναι ο αγαπημένος σου, η ωραία μεταξύ των γυναικών;

«Μήπως είδατε αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου;» Γι' αυτό, «όταν τους προσπέρασα για λίγο, βρήκα αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου». Διότι μας συνάντησε λέγοντας πρώτος το «χαίρετε». «Τον κράτησα» με την πίστη και την προαίρεση «και δεν τον άφησα». Ήθελα όμως και με παρρησία να τον κρατήσω και να καταφιλήσω τα άγια πόδια του. Εμποδίστηκα όμως, ακούγοντας από αυτόν το «μην με αγγίζεις», «αλλά πήγαινε στους αδελφούς μου και πες τους» τα τάδε και τα τάδε. «Σας όρκισα, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, στις δυνάμεις» των ασωμάτων δυνάμεων, «και στις ισχύες του αγρού», του κόσμου των αγίων του Θεού. «Εάν βρείτε τον αγαπημένο μου, τι να του αναγγείλετε; Ότι είμαι πληγωμένη από την αγάπη». «Τι περισσότερο έχει ο αγαπημένος σου», ρωτούν ανταποδίδοντας οι θυγατέρες της άνω Ιερουσαλήμ, οι ψυχές των αγίων, «τι περισσότερο έχει ο αγαπημένος σου, ω ωραία ανάμεσα στις γυναίκες, που μας όρκισες κατ' αυτόν τον τρόπο;»

«Θα σηκωθώ, λοιπόν, και θα περιέλθω την πόλη, στις πλατείες και στις αγορές, και θα αναζητήσω αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου», «διότι είμαι πληγωμένη από αγάπη»· «τον αναζήτησα και δεν τον βρήκα. Με βρήκαν οι φρουροί που περιπολούν στην πόλη. Μήπως είδατε αυτόν που αγάπησε η ψυχή μου;» «Σας εξορκίζω, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, στις δυνάμεις και τις ισχύες του αγρού· εάν βρείτε τον αγαπημένο μου, τι θα του αναγγείλετε; Ότι είμαι πληγωμένη από αγάπη. Τι ξεχωριστό έχει ο αγαπημένος σου, ω ωραιοτάτη μεταξύ των γυναικών, τι ξεχωριστό έχει ο αγαπημένος σου, ώστε να μας ορκίζεις κατ' αυτόν τον τρόπο; Ο αγαπημένος μου είναι λευκός και ρόδινος· το κεφάλι του είναι χρυσό σαν καθαρό χρυσάφι, οι βόστρυχοί του κυματιστοί, τα μάτια του είναι σαν περιστέρια λουσμένα στο γάλα, που κάθονται δίπλα σε άφθονα νερά, τα μάγουλά του σαν φιάλες αρώματος που αναδίδουν μύρα, τα χείλη του σαν κρίνα που στάζουν άφθονο μύρο, τα χέρια του χρυσά τορνευτά, γεμάτα με λίθους της Θαρσίς, η κοιλιά του σαν ελεφάντινη πυξίδα πάνω σε πέτρες ζαφειριού, διαλεχτός ανάμεσα σε μυριάδες».