ἀλλὰ 〈καὶ ἐξανθήσει〉 φησὶ νεαρὰ βλαστήματα καὶ ‹ἄνθη› ὡραῖα, περὶ ὧν εἴρηται ἐν Ἄισματι τῶν Ἀισμάτων· «τὰ 〈ἄνθη〉 ὤφθη ἐν τῇ γῇ», «οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμήν».⌝ ποίαν δὲ 〈ἔρημον〉 ἱστορεῖ, διασαφεῖ λέγων· 〈καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα ⌜τοῦ Ἰορδάνου〉, τὴν εὐαγγελικὴν γραφὴν παρίστησιν· «ἐν» γὰρ «τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ» πρῶτος Ἰωάννης ἐκήρυσσε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καὶ μηκέτ᾽ ἐνεργούσης ἐν τῇ Ἰερουσαλὴμ τῆς κατὰ τὸν Μωσέως νόμον ἐπιτελουμένης λατρείας ‹βάπτισμα μετανοίας› καὶ ‹τὸ τῆς παλιγγενεσίας λουτρὸν› «ἐν» αὐτῷ «τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ» ὁ αὐτὸς παρεδίδου προφήτης· ὅτε σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ ἐπεσφραγίσατο τὸ Ἰωάννου κήρυγμα ‹ἐν τῷ Ἰορδάνῃ βαπτισθεὶς› ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ βεβαιώσας δι᾽ ἑαυτοῦ τὸ τῆς παλιγγενεσίας μυστήριον.⌝ καὶ ἡ πάλαι δὲ 〈ἔρημος〉 καὶ ἄνυδρος καὶ ἄκαρπος, λέγω δὲ ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ διὰ τῆς καθάρσεως ‹τοῦ τῆς παλιγγενεσίας λουτροῦ› τὴν τοῦ Ἰορδάνου διεπράττετο βαπτίζων ἅμα καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν. τοῦτο καθ᾽ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἥ ποτε τοῦ θεοῦ 〈ἔρημος〉 ἐκκλησία φυλάττει. διὸ 〈εὐφραίνεσθαι〉 αὐτὴν καὶ 〈ἀγαλλιᾶν〉 ὁ λόγος παρακελεύεται, δίκην τε 〈κρίνου〉 εὐώδους 〈ἐξανθεῖν〉.
Μετάφραση
Αλλά «και θα ανθίσει», λέει, «νεαρά βλαστάρια και ωραία άνθη», για τα οποία έχει ειπωθεί στο Άσμα Ασμάτων: «Τα άνθη φάνηκαν στη γη», «οι μανδραγόρες έδωσαν τη μυρωδιά τους». Και το ποια «έρημο» εξιστορεί, το διευκρινίζει λέγοντας: «Και θα αγαλλιάσουν τα έρημα του Ιορδάνη», παραθέτοντας έτσι το ευαγγελικό κείμενο. Διότι «στον Ιορδάνη ποταμό» πρώτος ο Ιωάννης κήρυττε τη βασιλεία των ουρανών, και καθώς δεν τελούνταν πλέον στην Ιερουσαλήμ η λατρεία που γινόταν σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή, «βάπτισμα μετανοίας» και «το λουτρό της παλιγγενεσίας» «στον ίδιο τον Ιορδάνη ποταμό» παρέδιδε ο ίδιος ο προφήτης. Τότε ο Σωτήρας και Κύριός μας Ιησούς, ο Χριστός του Θεού, επισφράγισε το κήρυγμα του Ιωάννη, βαπτιζόμενος «στον Ιορδάνη» από αυτόν και βεβαιώνοντας στο πρόσωπό Του το μυστήριο της παλιγγενεσίας. Έτσι και η παλαιά «έρημος», που ήταν άνυδρη και άκαρπη, εννοώ η Εκκλησία του Θεού, μέσω της κάθαρσης «του λουτρού της παλιγγενεσίας», επιτελούσε το έργο του Ιορδάνη, βαπτίζοντας συγχρόνως και κηρύσσοντας τη βασιλεία του Θεού. Αυτό διαφυλάσσει σε όλη την οικουμένη η άλλοτε «έρημη» Εκκλησία του Θεού. Γι' αυτό ο λόγος την προτρέπει «να ευφραίνεται» και «να αγαλλιά», καθώς και «να ανθίζει» σαν ευωδιαστό «κρίνο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες