Πατερικές αναφορές στο ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ 8:1

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΤΙΣ δῴη σε, ἀδελφιδέ μου, θηλάζοντα μαστούς μητρός σου; εὑροῦσά σε ἔξω φιλήσω σε, καί γε οὐκ ἐξουδενώσουσί μοι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Ἅπαξ γὰρ ὁ Λόγος ἐγένετο σὰρξ, καὶ τετελείωκε τὸ ἔργον. Ἔστι δὲ ὅλον τὸ βιβλίον τοῦτο διαλόγων πλῆρες τοῦ παλαιοῦ πρὸς τὸν Λόγον, καὶ καθόλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους πρὸς τὸν Λόγον, καὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας πρὸς αὐτὸν, καὶ τοῦ Λόγου πάλιν πρὸς αὐτὴν καὶ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος· εἶτα τῶν ἐθνῶν πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ, καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ περὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν καὶ περὶ αὐτῆς διάλογος· εἶτα καὶ τῶν διακονούντων ἀγγέλων πρὸς τοὺς κληθέντας ἀνθρώπους τὸ κήρυγμα. Τοῦ μὲν οὖν παλαιοῦ λαοῦ ἀξιοῦντος αὐτὸν κατελθεῖν καὶ συναφθῆναι τῇ σαρκὶ ταῦτα· «Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ· ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον.» Καὶ πάλιν διὰ τούτων προτρέπεται· «Νέα πρὸς παλαιὰ ἐτήρησά σοι, ἀδελφιδέ μου.» Καὶ κοινῇ δὲ πάντων πρὸς τὸν Λόγον, ἵνα τὸ ἡμῶν ἀναλάβῃ σῶμα· «Τίς δῴη σε, ἀδελφιδέ μου, θηλάζοντα μαστοὺς μητρός μου; εὑροῦσά σε ἔξω, φιλήσω σε, καὶ οὐκ ἐξουδενήσουσί με. Παραλήψομαί σε, εἰσάξω σε εἰς οἶκον μητρός μου, καὶ εἰς τὸ ταμεῖον τῆς συλλαβούσης με.» Οὐ γὰρ ἔξωθεν, ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ἧς ἐγεννήθημεν μήτρας, ἀναλαβεῖν αὐτὸν ἠξίουν τὸ σῶμα, εἰ καὶ μὴ ὡς ἡμεῖς ἐξ ἀνδρὸς καὶ γυναικός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μία φορά ο Λόγος έγινε σάρκα και ολοκλήρωσε το έργο. Και είναι ολόκληρο αυτό το βιβλίο γεμάτο από διαλόγους: του παλαιού λαού προς τον Λόγο, και γενικά του ανθρώπινου γένους προς τον Λόγο, και της προερχόμενης από τα έθνη Εκκλησίας προς αυτόν, και πάλι του Λόγου προς αυτήν και προς το ανθρώπινο γένος· έπειτα, των εθνών προς την Ιερουσαλήμ, καθώς και διάλογος της Ιερουσαλήμ σχετικά με την εξ εθνών Εκκλησία και σχετικά με τον εαυτό της· έπειτα, (περιέχεται) και το κήρυγμα των διακονούντων αγγέλων προς τους ανθρώπους που κλήθηκαν. Καθώς λοιπόν ο παλαιός λαός τον παρακαλούσε να κατέλθει και να ενωθεί με τη σάρκα, έλεγε τα εξής: «Ας με φιλήσει με τα φιλιά του στόματός του· διότι οι μαστοί σου είναι καλύτεροι από το κρασί». Και πάλι με τα ακόλουθα λόγια τον προτρέπει: «Νέα μαζί με παλαιά φύλαξα για σένα, αδελφιδέ μου». Υπάρχει δε και η κοινή φωνή όλων προς τον Λόγο, προκειμένου να αναλάβει το δικό μας σώμα: «Ποιος θα μου σε έδινε, αδελφιδέ μου, να θηλάζεις τους μαστούς της μητέρας μου; Βρίσκοντάς σε έξω θα σε φιλήσω, και δεν θα με περιφρονήσουν. Θα σε παραλάβω, θα σε εισαγάγω στον οίκο της μητέρας μου και στο ταμείο εκείνης που με συνέλαβε». Διότι αξίωναν να αναλάβει το σώμα όχι από έξω, αλλά από τη μήτρα από την οποία γεννηθήκαμε, έστω κι αν όχι όπως εμείς, από άνδρα και γυναίκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Ἁγιάζεται τοίνυν ἡ τροφὴ τῆς νύμφης, συνευωχουμένου Χριστοῦ. Ἤγουν εὔχεται τὴν ἐπιδημίαν τοῦ Σωτῆρος εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἡ Ἐκκλησία γενέσθαι, κατὰ πρόνοιαν τοῦ διδόντος αὐτὸν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα θηλάσῃ τὴν Θεοτόκον. <Εὑροῦσά σε.> Ἤγουν ἔξω Ἱερουσαλὴμ ὅπου ἐσταυρώθη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αγιάζεται, λοιπόν, η τροφή της νύμφης, καθώς συνεστιάται μαζί της ο Χριστός. Δηλαδή, η Εκκλησία εύχεται να λάβει χώρα η έλευση του Σωτήρος στην Ιουδαία, κατά την πρόνοια Εκείνου που τον προσφέρει στους ανθρώπους, ώστε να θηλάσει τη Θεοτόκο. <Βρίσκοντάς σε.> Δηλαδή έξω από την Ιερουσαλήμ, όπου σταυρώθηκε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων ἑρμηνεία
Τοῦ μὲν οὖν παλαιοῦ λαοῦ, ἀξιοῦντος αὐτὸν κατελθεῖν καὶ ἑνωθῆναι τῇ σαρκὶ, ταῦτα· “Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ, ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον.„ Καὶ πάλιν διὰ τούτων προτρέπεται· “Νέα πρὸς παλαιὰ, ἀδελφιδέ μου, συ- „νετήρησα σοί.„ Καὶ κοινὴ δὲ πάντων [φωνὴ] πρὸς τὸν Λόγον, ἵνα τὸ ἡμῶν ἀναλάβῃ σῶμα· “Τίς δῴη σε, ἀδελφιδέ μου, θηλάζοντα „μαστοὺς μητρός μου; εὑροῦσά σε ἔξω, φιλή- “σω σε, κἄν γε οὐκ ἐξουδενώσεις με. Παρα- „λήψομαί σε, εἰσάξω σε εἰς οἶκον μητρός “μου, καὶ εἰς ταμιεῖον τῆς συλλαβούσης „με.„ Οὐ γὰρ ἔξωθεν, ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ἧς ἐγενήθη μὲν μήτρας ἀναλαβεῖν αὐτὸν ἠξίου τὸ σῶμα, εἰ καὶ μὴ ὡς ἡμεῖς ἐξ ἀνδρὸς καὶ γυναικός· ἐκ γὰρ μόνης Παρθένου ὡς ὁ πλάστης ἑαυτῷ ἔλαβε σῶμα, πλὴν ὅτι ἐξ ἀνθρώπου· ἄνθρωπος γὰρ ἡ θεοτόκος Μαρία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά λοιπόν είναι τα λόγια του παλαιού λαού, ο οποίος τον παρακαλούσε να κατέλθει και να ενωθεί με τη σάρκα: «Ας με φιλήσει με τα φιλιά του στόματός του, διότι οι μαστοί σου είναι ανώτεροι από τον οίνο». Και πάλι, με αυτά τα λόγια τον προτρέπει: «Νέα μαζί με τα παλαιά, αδελφιδέ μου, τα διαφύλαξα για σένα». Και είναι κοινή η φωνή όλων προς τον Λόγο, ώστε να αναλάβει το δικό μας σώμα: «Ποιος θα μου σε έδινε, αδελφιδέ μου, να θηλάζεις τους μαστούς της μητέρας μου; Βρίσκοντάς σε έξω, θα σε φιλήσω, και βεβαίως δεν θα με περιφρονήσεις. Θα σε παραλάβω, θα σε εισαγάγω στον οίκο της μητέρας μου και στο ιδιαίτερο δωμάτιο εκείνης που με συνέλαβε». Διότι παρακαλούσε να αναλάβει αυτός σώμα όχι από έξω, αλλά από τη μήτρα από την οποία γεννήθηκε, έστω κι αν δεν (το έλαβε) όπως εμείς από άνδρα και γυναίκα· διότι ως Πλάστης έλαβε σώμα για τον εαυτό του μόνο από την Παρθένο, πλην όμως από άνθρωπο· διότι η Θεοτόκος Μαρία ήταν άνθρωπος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Ἐκεῖ δώσω τοὺς μαστούς μου σοί. Οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμὴν καὶ ἐπὶ θύραις ἡμῶν πάντα τὰ ἀκρόδρυα, νέα πρὸς παλαιά, ἀδελφιδέ μου, ἐτήρησά σοι. Τίς δῴη σοι, ἀδελφιδέ μου, θηλάζοντα μαστοὺς μητρός σου;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκεί θα σου δώσω τους μαστούς μου. Οι μανδραγόρες έδωσαν άρωμα και στις θύρες μας υπάρχουν όλα τα ακρόδρυα, νέα και παλαιά, αδελφιδέ μου, που φύλαξα για σένα. Ποιος θα σου έδινε, αδελφιδέ μου, να θηλάζεις τους μαστούς της μητέρας σου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Εὑροῦσά σε ἔξω φιλήσω σε, καί γε οὐκ ἐξουδενώσῃ με. Παραλήψομαί σε, εἰσάξω σε εἰς οἶκον μητρός μου, καὶ εἰς ταμεῖον τῆς συλλαβούσης με· ποτιῶ σε ἀπὸ οἴνου τοῦ μυρεψικοῦ, ἀπὸ νάματος ῥοῶν μου. Εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν σε βρω έξω θα σε φιλήσω, και βέβαια δεν θα με περιφρονήσεις. Θα σε παραλάβω, θα σε εισαγάγω στον οίκο της μητέρας μου και στο εσωτερικό δωμάτιο εκείνης που με συνέλαβε. Θα σε ποτίσω με οίνο αρωματικό, από τον χυμό των ροδιών μου. Το αριστερό του χέρι βρίσκεται κάτω από το κεφάλι μου, και το δεξί του θα με αγκαλιάσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες