οὐδὲ γὰρ τὸ ἐν τοῖς Ἄισμασιν εἰρημένον· «ἀνὴρ θήσει ἐν καρπῷ αὐτοῦ χιλίους ἀργυρίου[ς]», καὶ πάλιν· «οἱ χίλιοι τῷ Σολομὼν καὶ οἱ διακόσιοι τοῖς τηροῦσι τὸν καρπὸν αὐτοῦ» τὸν ἀριθμὸν τοῦτον ἐδήλωσεν, ἀλλὰ τὸ πλῆθος καὶ τὸ ἐν καρποφορίᾳ τέλειον, ὥσπερ κἀνταῦθα ἡ ἐν τελειότητι καρποφορία τῆς πίστεως, μεθ’ ἣν «ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀδικίας», ἐλεύσεται, «ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ’ εὐδοκήσαντες τῇ ἀδικίᾳ» κατὰ τὸν ἀπόστολον, καὶ κατὰ τὸ δεσποτικὸν λόγιον φῆσαν· «ἐγὼ ἐλήλυθα ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με· ἄλλος ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῷ οἰκείῳ ἐλεύσεται, καὶ ἐκεῖνον λήψεσθε». τότε τοίνυν, ὡς εἴρηται, λυόμενος ὁ σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ πλανήσει πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὸν Γὼγ καὶ Μαγὼγ κινήσει εἰς πόλεμον πρὸς τὴν τῆς οἰκουμένης ἐρήμωσιν. εἶναι δὲ ταῦτά τινες μὲν Σκυθικὰ ἔθνη νομίζουσιν ὑπερβόρεια, ἅπερ καλοῦμεν Οὐννικά, πάσης ἐπιγείου βασιλείας, ὡς ὁρῶμεν, πολυανθρωπότερά τε καὶ πολεμικώτερα, μόνῃ δὲ τῇ θείᾳ χειρὶ πρὸς τὸ κρατῆσαι τῆς οἰκουμένης πάσης ἐπεχόμεθα ἄχρι τῆς τοῦ διαβόλου λύσεως. τινὲς δὲ τὸν Γὼγ «ἀθροίζοντα» ἢ «ἄθροισμα» καὶ τὸν Μαγὼγ «ἐπηρμένον» ἐκ τῆς Ἑβραΐδος γλώττης ἑρμηνεύουσιν, ὡς διὰ τῶν ὀνομάτων ἢ τὸ ἄθροισμα τῶν ἐθνῶν ἢ τὸ ὑπερήφανον διασημαίνεσθαι.
Μετάφραση
Διότι ούτε αυτό που έχει λεχθεί στα Άσματα: «ο κάθε άνδρας θα δώσει για τον καρπό του χίλια αργύρια», και πάλι: «τα χίλια στον Σολομώντα και τα διακόσια σε όσους φυλάσσουν τον καρπό του», δεν δήλωσε αυτόν τον συγκεκριμένο αριθμό, αλλά το πλήθος και το τέλειο στην καρποφορία, όπως ακριβώς και εδώ υποδηλώνεται η τέλεια καρποφορία της πίστεως, μετά την οποία θα έλθει «ο υιός της απωλείας, ο άνθρωπος της αδικίας», «για να κριθούν όλοι όσοι δεν πίστεψαν στην αλήθεια, αλλά ευαρεστήθηκαν στην αδικία» σύμφωνα με τον απόστολο, και σύμφωνα με τον δεσποτικό λόγο που λέει: «εγώ ήλθα στο όνομα του Πατέρα μου, και δεν με δεχθήκατε· άλλος θα έλθει στο δικό του όνομα, και εκείνον θα τον δεχθείτε». Τότε, λοιπόν, όπως έχει ειπωθεί, όταν λυθεί ο σατανάς από τη φυλακή του, θα πλανήσει όλα τα έθνη και θα κινήσει τον Γωγ και τον Μαγώγ σε πόλεμο για την ερήμωση της οικουμένης. Ορισμένοι μεν νομίζουν ότι αυτά είναι υπερβόρεια σκυθικά έθνη, τα οποία ονομάζουμε Ουννικά, τα οποία, όπως βλέπουμε, είναι τα πιο πολυάριθμα σε ανθρώπους και τα πιο φιλοπόλεμα από κάθε άλλη επίγεια βασιλεία, και μόνο από το θείο χέρι εμποδίζονται από το να κυριεύσουν ολόκληρη την οικουμένη, μέχρι να λυθεί ο διάβολος. Άλλοι δε ερμηνεύουν από την εβραϊκή γλώσσα τον Γωγ ως «αυτόν που αθροίζει» ή «άθροισμα» και τον Μαγώγ ως «επηρμένο», ώστε μέσω των ονομάτων να υποδηλώνεται είτε η συνάθροιση των εθνών είτε η υπερηφάνεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες