Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ (Σωσάννα) 1:15

Οι πρεσβύτεροι δε και οι κριτές του λαού, οι οποίοι θεωρούνταν ότι κυβερνούν τον λαό, αφού νικήθηκαν από αυτό το πάθος, πέθαναν λιθοβολημένοι, και ταυτόχρονα άφησαν για τον εαυτό τους κακό όνομα στις μεταγενέστερες γενιές. Δεν γνωρίζεις, Διάβολε, ότι εάν ένα θηρίο συνηθίσει να τρώει σάρκες, επιστρέφει συχνότερα στο πάθος αυτό; Και εσύ μου υποβάλλεις τον λογισμό, λέγοντας, ότι εάν εκπληρώσεις την επιθυμία σου έστω μια φορά, δεν θα ενοχληθείς πλέον. Ο Κύριος που έδωσε στους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα Του, θα σε επιτιμήσει, διότι στήνεις ενέδρα, σαν λιοντάρι, θέλοντας να καταπιείς την ψυχή μου μέσω της αμαρτίας. Αλλά ο Σωτήρας μας Χριστός δεν θα σου δώσει τόπο, διότι είναι φιλάνθρωπος και παντοδύναμος και ελεήμων. Ο Πονηρός υποβάλλει: Το πράγμα δεν είναι απολύτως τίποτα· και γιατί θλίβεσαι τώρα; Ο αδελφός λέει: Θλίβομαι διότι εξαπατάς τους ανθρώπους· διότι το γλυκό σου είναι πικρό· και η διδασκαλία σου είναι λάκκος κακών· και τα δώρα σου είναι γεμάτα θάνατο και απώλεια· διότι μου υποβάλλεις να αθετήσω τη χάρη του Κυρίου και να λυπήσω το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο σφραγίστηκα για την ημέρα της απολυτρώσεως· και μου λέγεις ότι δεν είναι τίποτα η πράξη αυτή· και μου υποβάλλεις να κάνω τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης· και μου υποβάλλεις να χάσω μέσα σε μια στιγμή αθάνατο πλούτο· και μου λέγεις να αθετήσω τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δει τον Κύριο.

Διότι είναι πράγματι δυνατόν να κατανοηθεί το λεχθέν, ότι πάντοτε οι δύο λαοί, υποκινούμενοι από τον σατανά που ενεργεί μέσα τους, σχεδιάζουν να εγείρουν διωγμούς και θλίψεις κατά της Εκκλησίας, επιδιώκοντας να την καταστρέψουν, αν και οι ίδιοι δεν συμφωνούν μεταξύ τους. «Και είπε ο ένας στον άλλον: Ας πάμε, λοιπόν, στο σπίτι, διότι είναι ώρα για φαγητό. Και βγαίνοντας, χωρίστηκαν ο ένας από τον άλλον. Και επιστρέφοντας, ήλθαν στο ίδιο μέρος». Το να χωριστούν, λοιπόν, αυτοί μεταξύ τους την ώρα του γεύματος και να επιστρέψουν στο ίδιο μέρος, αυτό σημαίνει ότι, όσον αφορά τις επίγειες τροφές, οι Ιουδαίοι δεν συμφωνούν με τα έθνη, αλλά στις θεωρίες και σε κάθε κοσμικό πράγμα συμμετέχουν συναναστρεφόμενοι με αυτούς. Λέει λοιπόν η Γραφή: «Και εξετάζοντας ο ένας τον άλλον για την αιτία, ομολόγησαν την επιθυμία τους», προφητεύοντας οι ίδιοι για τον εαυτό τους ότι πρόκειται να εξεταστούν από αγγέλους και να δώσουν λόγο στον Θεό για κάθε αμαρτία που έπραξαν, όπως λέει ο Σολομών: «ο έλεγχος θα καταστρέψει τους ασεβείς». Διότι αυτοί κυριεύονται από την εξέταση της κακίας. «Και συνέβη, ενώ αυτοί παρατηρούσαν για να βρουν την κατάλληλη ημέρα, εισήλθε κάποτε όπως χθες και προχθές με δύο μόνο κορίτσια και επιθύμησε να λουστεί στον κήπο, διότι έκανε ζέστη». «Συνέβη, λοιπόν, ενώ αυτοί παρατηρούσαν για την κατάλληλη ημέρα».

Ποια δε κατάλληλη ημέρα εννοεί η Γραφή, παρά εκείνη του Πάσχα, κατά την οποία το λουτρό στον παράδεισο ετοιμάζεται για εκείνους που φλέγονται και η Εκκλησία, αφού λουστεί όπως η Σωσάννα, παρίσταται ως καθαρή νύμφη ενώπιον του Θεού; Το να λέει λοιπόν η Γραφή «εισήλθε όπως χθες και προχθές με δύο μόνο κοράσια και επιθύμησε να λουστεί μέσα στον παράδεισο» φανερώνει το εξής: ότι, όταν η Εκκλησία επιθυμεί να λάβει το συνηθισμένο πνευματικό λουτρό, πρέπει κατ' ανάγκην να την ακολουθούν δύο υπηρέτριες. Διότι, μέσω της πίστεως προς τον Χριστό και μέσω της αγάπης προς τον Θεό, λαμβάνει το λουτρό η Εκκλησία ομολογώντας... Και δύο υπηρέτριες, ως αυτές που την ακολουθούν, δηλαδή η πίστη και η αγάπη, ετοιμάζουν το έλαιο και τα σμήγματα για εκείνους που λούζονται. Ποια ήταν, όμως, τα σμήγματα, παρά οι εντολές του Λόγου; Και τι ήταν το έλαιο, παρά η δύναμη του Αγίου Πνεύματος, με την οποία οι πιστοί, μετά το λουτρό, χρίονται ως με μύρο; Αυτά προτυπώνονταν στο παρελθόν μέσω της μακαρίας Σωσάννας για χάρη μας, ώστε εμείς σήμερα, που πιστεύουμε στον Θεό, να μην θεωρήσουμε ως ξένα αυτά που τελούνται τώρα μέσα στην Εκκλησία, αλλά να πιστέψουμε ότι αυτά έχουν προτυπωθεί από παλιά μέσω των πατριαρχών, όπως ακριβώς λέει και ο απόστολος: «Αυτά δε συνέβαιναν σε εκείνους τυπικώς, και γράφτηκαν για τη δική μας νουθεσία, σε εμάς στους οποίους έφτασαν τα τέλη των αιώνων».

Ακούγοντας λοιπόν αυτά τα λόγια, η μακαρία Σωσάννα ένιωσε βαθιά συντριβή στην καρδιά της και προφύλαξε το σώμα της, μη θέλοντας να μιανθεί από παράνομους πρεσβυτέρους. Είναι δε δυνατόν να κατανοήσουμε αληθινά αυτό που συνέβη στη Σωσάννα. Διότι αυτό θα έβρισκες να εκπληρώνεται τώρα και στην Εκκλησία. Επειδή, όταν οι δύο λαοί συμφωνήσουν να διαφθείρουν τις ψυχές των αγίων, παραμονεύουν για «εύθετη ημέρα» και, εισβάλλοντας στον οίκο του Θεού, ενώ όλοι προσεύχονται εκεί και ανυμνούν τον Θεό, αρπάζουν και σέρνουν μερικούς, κρατώντας τους και λέγοντας: Ελάτε, συναινέστε με εμάς και λατρέψτε τους θεούς μας. «Ειδάλλως, θα καταμαρτυρήσουμε» εναντίον σας. Και καθώς εκείνοι αρνούνται, τους οδηγούν στους βικαρίους, τους κατηγορούν ότι ενεργούν αντίθετα προς το διάταγμα του Καίσαρα, και καταδικάζονται σε θάνατο. Τότε, αναστενάζοντας, η Σωσάννα είπε: «Στενάχωρα είναι τα πράγματα για μένα από παντού· διότι, αν πράξω αυτό τώρα, θα βρω τον θάνατο, ενώ αν δεν το πράξω, δεν θα ξεφύγω από τα χέρια σας. Είναι προτιμότερο όμως για μένα να πέσω στα χέρια σας χωρίς να το πράξω, παρά να αμαρτήσω ενώπιον του Κυρίου». Δείτε τα λόγια μιας σώφρονος γυναίκας, που αποτελεί μέλημα του Θεού: «Στενάχωρα είναι τα πράγματα για μένα», λέει, «από παντού».