Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ (Σωσάννα) 1:27

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἡνίκα δὲ εἶπαν οἱ πρεσβῦται τοὺς λόγους αὐτῶν, κατῃσχύνθησαν οἱ δοῦλοι σφόδρα, ὅτι πώποτε οὐκ ἐρρήθη λόγος τοιοῦτος περὶ Σωσάννης.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Οἱ πρεσβύτεροι δὲ καὶ οἱ κριταὶ τοῦ λαοῦ, οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν, τῷ πάθει τούτῳ ἡττηθέντες, λιθοβοληθέντες ἀπέθανον, ἅμα δὲ καὶ κατέλιπον ἑαυτοῖς ὄνομα οὐκ ἀγαθὸν εἰς τὰς μετὰ ταῦτα γενεάς. Οὐκ οἶδας, Διάβολε, ὅτι ἐὰν ἐθίσῃ θηρίον σαρκοφαγεῖν, πυκνότερον ἀποκαθίσταται πρὸς τὸ πάθος; Καὶ σὺ ὑποβάλλεις μοι, λέγων, ὅτι ἐὰν ποιήσῃς σου ἅπαξ τὴν ἐπιθυμίαν, οὐκέτι ἐνοχληθήσῃ. Κύριος ὁ δοὺς ἀνθρώποις τὸ Πνεῦμα αὑτοῦ τὸ Ἅγιον, ἐπιτιμήσει σοι, ὅτι ἐνεδρεύεις, ὥσπερ λέων, καταπιεῖν τὴν ψυχήν μου βουλόμενος, διὰ τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλ᾽ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν Χριστὸς οὐ μὴ δώσει σοι τόπον, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ δυνάστης καὶ ἐλεήμων ὑπάρχων. Ὁ Πονηρὸς ὑποβάλλει· τὸ πρᾶγμά ἐστιν ὅλως οὐδέν· καὶ τί θλίβῃ ἄρτι; Ὁ ἀδελφὸς λέγει· θλίβομαι ὅτι ἀπατᾷς τοὺς ἀνθρώπους· τὸ γὰρ γλυκύ σου πικρόν ἐστι· καὶ τὸ δόγμα σου βόθυνός ἐστι κακῶν· καὶ τὰ χαρίσματά σου θανάτου καὶ ἀπωλείας πεπλήρωνται· ὅτι ὑποβάλλεις μοι ἀθετῆσαι τὴν χάριν τοῦ Κυρίου καὶ λυπῆσαι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ἐν ᾧ ἐσφραγίσθην εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως· καὶ λέγεις μοι, οὐδέν ἐστι τὸ πρᾶγμα· καὶ ὑποβάλλεις μοι, ὅπως τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη· καὶ ὑποβάλλεις μοι, ἵνα ἐν μιᾷ ῥοπῇ ἀπολέσω πλοῦτον ἀθάνατον· καὶ λέγεις μοι τὸν ἁγιασμὸν ἀθετῆσαι, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι πρεσβύτεροι δε και οι κριτές του λαού, οι οποίοι θεωρούνταν ότι κυβερνούν τον λαό, αφού νικήθηκαν από αυτό το πάθος, πέθαναν λιθοβολημένοι, και ταυτόχρονα άφησαν για τον εαυτό τους κακό όνομα στις μεταγενέστερες γενιές. Δεν γνωρίζεις, Διάβολε, ότι εάν ένα θηρίο συνηθίσει να τρώει σάρκες, επιστρέφει συχνότερα στο πάθος αυτό; Και εσύ μου υποβάλλεις τον λογισμό, λέγοντας, ότι εάν εκπληρώσεις την επιθυμία σου έστω μια φορά, δεν θα ενοχληθείς πλέον. Ο Κύριος που έδωσε στους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα Του, θα σε επιτιμήσει, διότι στήνεις ενέδρα, σαν λιοντάρι, θέλοντας να καταπιείς την ψυχή μου μέσω της αμαρτίας. Αλλά ο Σωτήρας μας Χριστός δεν θα σου δώσει τόπο, διότι είναι φιλάνθρωπος και παντοδύναμος και ελεήμων. Ο Πονηρός υποβάλλει: Το πράγμα δεν είναι απολύτως τίποτα· και γιατί θλίβεσαι τώρα; Ο αδελφός λέει: Θλίβομαι διότι εξαπατάς τους ανθρώπους· διότι το γλυκό σου είναι πικρό· και η διδασκαλία σου είναι λάκκος κακών· και τα δώρα σου είναι γεμάτα θάνατο και απώλεια· διότι μου υποβάλλεις να αθετήσω τη χάρη του Κυρίου και να λυπήσω το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο σφραγίστηκα για την ημέρα της απολυτρώσεως· και μου λέγεις ότι δεν είναι τίποτα η πράξη αυτή· και μου υποβάλλεις να κάνω τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης· και μου υποβάλλεις να χάσω μέσα σε μια στιγμή αθάνατο πλούτο· και μου λέγεις να αθετήσω τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δει τον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
Καὶ οἱ δοῦλοι ἀκούσαντες τὴν φωνὴν τῆς Σουσάννης εἰσεπορεύθησαν. οὗτοι δὲ τὸ ἐναντίον ἐποίησαν, ἀνοίξαντες τὰς <πλατείας> θύρας, ἀφορμήν τινα θανάτου κατ’ αὐτῆς τεχναζόμενοι. „ὡς δὲ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι τοὺς λόγους αὐτῶν κατῃσχύνθησαν οἱ δοῦλοι σφόδρα, ὅτι πώποτε οὐκ ἐγενήθη λόγος περὶ Σουσάννης <πονηρός>“. ὡς τὸ ἐκ παιδὸς σωφρόνως βιοῦν, ἀγαπητοί, ἔπαινον παρέχει ἀνθρώποις ἄχρι θανάτου· τὸ ὅμοιον γὰρ ἐπὶ τῇ Σουσάννῃ <συνέβη, ἥτις ἀκριβ>ῶς ἐκ νηπιό<τητος> „τὸν νόμον <Μ>ωϋσέ<ως>“ μ<ελετή>σασα καὶ σεμνῶς <καὶ> σωφρόνως βιώσα<σα ἄπι>στον ἐποίησεν τὸ ῥῆμα <διὰ> τῶν πρεσβυτέρων κατ’ αὐτῆς λελαλημένον. <οὕτ>ως καὶ πᾶς πιστὸς ἢ πιστή, ἐὰν μὲν τὴν πίστιν ἣν παρέλαβεν τηρήσῃ φοβούμενος τὸν θεόν, οὐχ ἁμαρτήσει. ἐὰν δὲ λέγηται μὲν πιστός, ἀπίστου δὲ ἔργα ποιῇ, ὁ τοιοῦτος λήψεται παρὰ θεοῦ δισσὸν τὸ κρῖμα, εἰ καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ δοκεῖ διαλανθάνειν. „Καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον ὡς συνῆλθεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς Ἰωακείμ, ἦλθον καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι πλήρεις τῆς ἀνόμου ἐννοίας κατὰ Σουσάννης τοῦ θανατῶσαι αὐτὴν καὶ εἶπαν ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ· ἐξαποστείλατε δὴ ἐπὶ Σουσάνναν θυγατέρα Χελκίου, ἥ ἐστιν γυνὴ <Ἰω>ακείμ. οἱ δὲ ἀπέστειλαν καὶ ἦλθεν αὐτὴ καὶ οἱ γονεῖς αὐτῆς <καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς> καὶ πάντες <οἱ συ>γγενεῖς αὐτῆς“.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και οι δούλοι, ακούγοντας τη φωνή της Σωσάννας, μπήκαν μέσα. Αυτοί όμως (οι πρεσβύτεροι) έκαναν το αντίθετο, ανοίγοντας τις κεντρικές θύρες, μηχανευόμενοι κάποια αφορμή θανάτου εναντίον της. «Και όταν οι πρεσβύτεροι είπαν τα λόγια τους, οι δούλοι ντράπηκαν πάρα πολύ, διότι ποτέ δεν είχε ακουστεί κακός λόγος για τη Σωσάννα». Πόσο το να ζει κανείς σώφρονα από την παιδική του ηλικία, αγαπητοί, παρέχει έπαινο στους ανθρώπους μέχρι τον θάνατο· το ίδιο συνέβη και με τη Σωσάννα, η οποία έχοντας μελετήσει με ακρίβεια τον νόμο του Μωυσή από τη νηπιακή της ηλικία και έχοντας ζήσει με σεμνότητα και σωφροσύνη, έκανε τα λόγια που ειπώθηκαν εναντίον της από τους πρεσβυτέρους να φαίνονται απίστευτα. Έτσι και κάθε πιστός ή πιστή, αν τηρήσει την πίστη που παρέλαβε, φοβούμενος τον Θεό, δεν θα αμαρτήσει. Εάν όμως ονομάζεται μεν πιστός, αλλά κάνει έργα απίστου, αυτός θα λάβει από τον Θεό διπλή την καταδίκη, έστω κι αν τώρα σε αυτόν τον κόσμο φαίνεται να ξεφεύγει της προσοχής. «Και έγινε την επόμενη ημέρα, όταν συγκεντρώθηκε ο λαός προς τον άνδρα της Ιωακείμ, ήλθαν και οι δύο πρεσβύτεροι, γεμάτοι από την άνομη σκέψη εναντίον της Σωσάννας για να τη θανατώσουν και είπαν μπροστά στον λαό: Στείλτε να φέρουν τη Σωσάννα, τη θυγατέρα του Χελκία, η οποία είναι γυναίκα του Ιωακείμ. Και εκείνοι έστειλαν και ήλθε αυτή και οι γονείς της και τα παιδιά της και όλοι οι συγγενείς της».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Σωσάνναν
Ἡνίκα δὲ εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τοὺς λόγους κατὰ Σουσάννης, κατῃσχύνθησαν οἱ δοῦλοι σφόδρα, ὅτι οὐκ ἐῤῥήθη λόγος τοιοῦτος περὶ Σουσάννης ποτέ. Ἐγένετο δὲ τῇ ἐπαύριον συνέδριον μέγιστον· ἔτι γὰρ ἡ κρίσιμος πάλη, ἡ περὶ στεφάνου νίκη. Συνήχθη πᾶς ὁ λαὸς ἀνδρῶν, γυναικῶν, νηπίων· πάλιν συνηθροίσθη τὸ θέατρον· οἱ κάτω ἄνθρωποι οὐκ ᾔδεισαν τί ἐθεώρουν· οἱ δὲ ἐν οὐρανῷ ἄγγελοι ἐπεγίνωσκον τὸ πρᾶγμα. Ἦλθον οἱ πρεσβύτεροι γέμοντες τῆς ἀνομίας· καλοῦσι τὴν Σουσάνναν, ὡς μὲν ἐκεῖνοι ἐνόμιζον, πρὸς αἰσχύνην καὶ θάνατον· ὡς δὲ τῷ δικαίῳ κριτῇ προώριστο, πρὸς ζωὴν καὶ δόξαν αἰώνιον. Καί φασι πρὸς τὸν λαόν· Ἀποστείλατε πρὸς Σουσάνναν θυγατέρα Χελκίου· οἱ δὲ ἀπέστειλαν. Ἦλθεν αὐτὴ, καὶ οἱ γονεῖς αὐτῆς, καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς. Καὶ ἦλθεν ἡ Σουσάννα ὡς θανεῖν ὀφείλουσα διὰ σωφροσύνην, μετὰ πολλῆς εὐλαβείας στενάζουσα, θλιβομένη, οὐχ ὅτι ἤμελλεν ἀποθνήσκειν, ἀλλ᾽ ὅτι ὄνομα κακὸν κατελίμπανε τοῖς γονεῦσιν, ὅτι ἤμελλεν ὀνειδισμὸν τῷ γένει καταλιπεῖν· οὐδένα γὰρ εἶχε μάρτυρα τοῦ γεγονότος πράγματος ἐν τῷ παραδείσῳ. Πολλοὶ ἦσαν οἱ δακρύοντες ὑπὲρ αὐτῆς, οἱ φίλοι, οἱ συγγενεῖς, οἱ γονεῖς, οἱ γείτονες· ὁ ἀνὴρ ἐπένθει, ὁ οἶκος αὐτῆς ἐθρήνει· κἀκείνη αὐτὴ κατώδυνος, σκυθρωπὴ, δακρύουσα, θλιβομένη, ἐν πολλῇ ταπεινότητι καρδίας ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ. Πάνδημος ἦν ἡ θέα, Θεοῦ, ἀγγέλων, ἀνθρώπων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε οι πρεσβύτεροι είπαν αυτά τα λόγια εναντίον της Σωσάννας, οι δούλοι ντράπηκαν πάρα πολύ, διότι ποτέ δεν είχε ειπωθεί τέτοιος λόγος για τη Σωσάννα. Την επόμενη ημέρα συγκροτήθηκε μέγιστο συνέδριο· διότι συνεχιζόταν η κρίσιμη πάλη, η νίκη για τον στέφανο. Συγκεντρώθηκε όλος ο λαός, αποτελούμενος από άνδρες, γυναίκες και νήπια· πάλι συναθροίστηκε το πλήθος για το θέαμα· οι άνθρωποι κάτω στη γη δεν γνώριζαν τι έβλεπαν· οι άγγελοι όμως στον ουρανό αντιλαμβάνονταν τι συνέβαινε. Ήλθαν οι πρεσβύτεροι γεμάτοι ανομία· καλούν τη Σωσάννα, όπως μεν εκείνοι νόμιζαν, για αισχύνη και θάνατο· όπως όμως είχε προοριστεί από τον δίκαιο Κριτή, για ζωή και αιώνια δόξα. Και λένε προς τον λαό: «Στείλτε να φέρουν τη Σωσάννα, τη θυγατέρα του Χελκία»· και εκείνοι έστειλαν. Ήλθε αυτή, και οι γονείς της, και ο άνδρας της, και τα τέκνα της. Και προσήλθε η Σωσάννα, έτοιμη να πεθάνει εξαιτίας της σωφροσύνης της, στενάζοντας με πολλή ευσέβεια και θλιμμένη, όχι επειδή επρόκειτο να πεθάνει, αλλά επειδή άφηνε κακό όνομα στους γονείς της, επειδή επρόκειτο να αφήσει όνειδος στο γένος της· διότι δεν είχε κανέναν μάρτυρα για το γεγονός που συνέβη μέσα στον κήπο. Πολλοί ήταν εκείνοι που έκλαιγαν για αυτήν, οι φίλοι, οι συγγενείς, οι γονείς, οι γείτονες· ο άνδρας της πενθούσε, ο οίκος της θρηνούσε· και η ίδια, γεμάτη οδύνη, σκυθρωπή, δακρυσμένη και θλιμμένη, στέκεται στο μέσο με πολλή ταπείνωση καρδιάς. Πάνδημο ήταν το θέαμα, ενώπιον του Θεού, των αγγέλων και των ανθρώπων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες