οὗτος ἅμα Ἔσδρα τῷ γραμματεῖ καὶ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδὲκ ἀνέρχεται εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα κατὰ κέλευσιν Κύρου τοῦ Πέρσου· καὶ οὕτως καθαρὸν τὸ γένος τῶν πατέρων διέμεινεν ἕως τῆς γεννήσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. „Ἦσαν δέ“, φησίν, „οἱ γονεῖς αὐτῆς δίκαιοι καὶ ἐδίδαξαν τὴν θυγατέρα αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως“. „ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ“ τοῦ ἐξ αὐτῶν προβληθέντος εὐκόλως καὶ „τὸ δένδρον γινώσκεται“. ἄνδρες γὰρ εὐλαβεῖς καὶ „ζηλωταὶ τοῦ νόμου“ γεγενημένοι ἄξια θεοῦ τέκνα ἐν κόσμῳ προήγαγον, τὸν μὲν προφήτην καὶ μάρτυρα Χριστοῦ γεγενημένον, τὴν δὲ σώφρονα καὶ πιστὴν ἐν Βαβυλῶνι εὑρημένην, ἧς τὸ σεμνὸν καὶ σῶφρον τὸν μακάριον Δανιὴλ προφήτην ἀπέδειξεν. „ἦν δέ“, φησίν, „Ἰωακεὶμ πλούσιος σφόδρα, καὶ ἦν αὐτῷ παράδεισος γειτνιῶν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πρὸς αὐτὸν συνήγοντο οἱ Ἰουδαῖοι διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐνδοξότερον πάντων. καὶ ἀπεδείχθησαν δύο πρεσβύτεροι ἐκ τοῦ λαοῦ κριταὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ, περὶ ὧν ἐλάλησεν ὁ δεσπότης, ὅτι ἐξῆλθεν ἀνομία ἐκ Βαβυλῶνος ἐκ πρεσβυτέρων κριτῶν, οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν· οὗτοι προσεκαρτέρουν τῇ οἰκίᾳ Ἰωακεὶμ καὶ εἰσήρχοντο πρὸς αὐτοὺς πάντες οἱ κρινόμενοι“. δεῖ οὖν ἐπιζητῆσαι τὸ αἴτιον. πῶς γὰρ οὗτοι αἰχμάλωτοι ὑπάρχοντες καὶ ὑπόδουλοι Βαβυλωνίοις γεγενημένοι ἠδύναντο συνέρχεσθαι ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς αὐτεξούσιοι;
Μετάφραση
Αυτός, μαζί με τον γραμματέα Έσδρα και τον Ιησού, γιο του Ιωσεδέκ, ανεβαίνει στα Ιεροσόλυμα με διαταγή του Κύρου του Πέρση· και έτσι το γένος των πατέρων παρέμεινε καθαρό έως τη γέννηση του Ιησού Χριστού. «Ήταν δε», αναφέρει, «οι γονείς της δίκαιοι και δίδαξαν την κόρη τους σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή». Διότι «από τον καρπό» που προήλθε από αυτούς εύκολα «αναγνωρίζεται και το δέντρο». Επειδή, όντας άνθρωποι ευλαβείς και «ζηλωτές του νόμου», έφεραν στον κόσμο τέκνα άξια του Θεού, τον μεν που έγινε προφήτης και μάρτυρας του Χριστού, τη δε που βρέθηκε σώφρων και πιστή στη Βαβυλώνα, της οποίας το σεμνό και σώφρον ήθος ανέδειξε τον μακάριο Δανιήλ σε προφήτη. «Ήταν δε», λέει, «ο Ιωακείμ πάρα πολύ πλούσιος, και είχε έναν κήπο που γειτόνευε με το σπίτι του, και σε αυτόν συγκεντρώνονταν οι Ιουδαίοι επειδή αυτός ήταν ο πιο ένδοξος από όλους. Και αναδείχθηκαν δύο πρεσβύτεροι από τον λαό ως κριτές εκείνο το έτος, για τους οποίους μίλησε ο Δεσπότης, ότι προήλθε ανομία από τη Βαβυλώνα από πρεσβυτέρους κριτές, οι οποίοι θεωρούνταν ότι κυβερνούν τον λαό· αυτοί παρέμεναν συνεχώς στην οικία του Ιωακείμ και προσέρχονταν σε αυτούς όλοι όσοι δικάζονταν». Πρέπει λοιπόν να αναζητήσουμε την αιτία. Πώς δηλαδή αυτοί, ενώ ήταν αιχμάλωτοι και υπόδουλοι στους Βαβυλωνίους, μπορούσαν να συγκεντρώνονται στο ίδιο μέρος ως αυτεξούσιοι;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες