Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ (Σωσάννα) 1:40

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ταύτης δὲ ἐπιλαβόμενοι ἐπηρωτῶμεν τίς ἦν ὁ νεανίσκος,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Εἶτα, ἐπειδὴ τῆς Αἰγύπτου κυριεύσας τοὺς ἀδελφοὺς οὐκ ἐδούλωσεν οὐδὲ τοὺς εἰς δουλείαν αὐτὸν πωλήσαντας εἰς δουλείαν ἤγαγε, λέγει· 〈Εἰ ἀνταπέδωκα τοῖς ἀνταποδιδοῦσί μοι κακά;〉 Ὅθεν, ὅτε εἶπον οἱ ἀδελφοί· 〈Μήποτε μνησικακήσῃ ἡμῖν Ἰωσὴφ περὶ πάντων τῶν κακῶν ὧν ἐνεδειξάμεθα αὐτῷ,〉 λέγει αὐτοῖς· 〈Μὴ φοβεῖσθε· τοῦ γὰρ θεοῦ εἰμι ἐγώ. Ὑμεῖς ἐβουλεύσασθε περὶ ἐμοῦ εἰς κακά· ὁ δὲ θεὸς ἐβουλεύσατο περὶ ἐμοῦ εἰς ἀγαθά. Εἰ ἀνταπέδωκα τοῖς ἀνταποδιδοῦσί μοι κακά;〉 Τοῦτο ἔλεγε καὶ ἡ μακαρία Σουσάννα, ἡ τοῦ Ἰωσὴφ τὴν σωφροσύνην φορέσασα καὶ τὰ νεωτερικὰ σκιρτήματα τῶν γερόντων ἀπογυμνώσασα. Ὅτε γὰρ πολιὰ κατὰ τῆς νεότητος ὡπλίζετο καὶ οἱ λύκοι κατὰ τῆς ἀμνάδος θάνατον ἠρεύγοντο λέγοντες· 〈Περιπατούντων ἡμῶν ἐν τῷ παραδείσῳ μόνων, εἰσῆλθεν αὕτη μετὰ δύο παιδισκῶν καὶ ἀπέκλεισε τὰς θύρας τοῦ παραδείσου, καὶ ἀπέστειλε τὰ κοράσια. Καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὴν νεανίσκος, ὃς ἦν κεκρυμμένος, καὶ ἀνέπεσε μετ᾽ αὐτῆς. Ἡμεῖς δὲ ἐδράμομεν ἐπ᾽ αὐτούς· καὶ ἰδόντες αὐτοὺς ὁμοῦ, ἐκεῖνον μὲν οὐκ ἠδυνήθημεν κρατῆσαι, διὰ τὸ ἀνοίξαντα αὐτὸν τὰς θύρας ἐκπεπηδηκέναι, ταύτης δὲ ἐπιλαβόμενοι, ἐπηρωτῶμεν τίς ἦν ὁ νεανίσκος, καὶ οὐκ εἶπεν ἡμῖν. Ταῦτα μαρτυροῦμεν·〉 εὐθέως ἡ Σουσάννα· 〈Κύριε ὁ θεός μου, εἰ ἐποίησα τοῦτο;〉 Εἰ ἀληθεύει πολιὰ καὶ νεότης σφάλλεται;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, επειδή, αφού κυρίευσε την Αίγυπτο, δεν υποδούλωσε τους αδελφούς του, ούτε αυτούς που τον πούλησαν για δούλο τους οδήγησε στη δουλεία, λέει: «Μήπως ανταπέδωσα κακό σε αυτούς που μου ανταπέδωσαν κακά;» Γι' αυτό, όταν οι αδελφοί είπαν: «Μήπως ο Ιωσήφ μάς κρατήσει κακία για όλα τα κακά που του δείξαμε;», τους λέει: «Μη φοβάστε· διότι εγώ ανήκω στον Θεό. Εσείς σκεφτήκατε για εμένα κακά· ο Θεός όμως σκέφτηκε για εμένα αγαθά. Μήπως ανταπέδωσα κακό σε αυτούς που μου ανταπέδωσαν κακά;» Αυτό έλεγε και η μακαρία Σωσάννα, η οποία ενδύθηκε τη σωφροσύνη του Ιωσήφ και ξεσκέπασε τα νεανικά σκιρτήματα των γερόντων. Διότι, όταν τα λευκά μαλλιά οπλίζονταν κατά της νεότητας και οι λύκοι ξερνούσαν θάνατο κατά της αμνάδας λέγοντας: «Ενώ εμείς περπατούσαμε μόνοι στον κήπο, εισήλθε αυτή με δύο υπηρέτριες και έκλεισε τις θύρες του κήπου, και έστειλε μακριά τα κορίτσια. Και ήλθε σε αυτήν ένας νεαρός, ο οποίος ήταν κρυμμένος, και πλάγιασε μαζί της. Εμείς τότε τρέξαμε καταπάνω τους· και βλέποντάς τους μαζί, εκείνον μεν δεν μπορέσαμε να τον κρατήσουμε, διότι ανοίγοντας τις θύρες πήδηξε έξω, πιάνοντας όμως αυτήν, τη ρωτούσαμε ποιος ήταν ο νεαρός, και δεν μας είπε. Αυτά μαρτυρούμε»· αμέσως η Σωσάννα αποκρίθηκε: «Κύριε ο Θεός μου, μήπως εγώ το έπραξα αυτό;» Άραγε αληθεύουν τα γηρατειά και σφάλλει η νεότητα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Οἱ πρεσβύτεροι δὲ καὶ οἱ κριταὶ τοῦ λαοῦ, οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν, τῷ πάθει τούτῳ ἡττηθέντες, λιθοβοληθέντες ἀπέθανον, ἅμα δὲ καὶ κατέλιπον ἑαυτοῖς ὄνομα οὐκ ἀγαθὸν εἰς τὰς μετὰ ταῦτα γενεάς. Οὐκ οἶδας, Διάβολε, ὅτι ἐὰν ἐθίσῃ θηρίον σαρκοφαγεῖν, πυκνότερον ἀποκαθίσταται πρὸς τὸ πάθος; Καὶ σὺ ὑποβάλλεις μοι, λέγων, ὅτι ἐὰν ποιήσῃς σου ἅπαξ τὴν ἐπιθυμίαν, οὐκέτι ἐνοχληθήσῃ. Κύριος ὁ δοὺς ἀνθρώποις τὸ Πνεῦμα αὑτοῦ τὸ Ἅγιον, ἐπιτιμήσει σοι, ὅτι ἐνεδρεύεις, ὥσπερ λέων, καταπιεῖν τὴν ψυχήν μου βουλόμενος, διὰ τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλ᾽ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν Χριστὸς οὐ μὴ δώσει σοι τόπον, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ δυνάστης καὶ ἐλεήμων ὑπάρχων. Ὁ Πονηρὸς ὑποβάλλει· τὸ πρᾶγμά ἐστιν ὅλως οὐδέν· καὶ τί θλίβῃ ἄρτι; Ὁ ἀδελφὸς λέγει· θλίβομαι ὅτι ἀπατᾷς τοὺς ἀνθρώπους· τὸ γὰρ γλυκύ σου πικρόν ἐστι· καὶ τὸ δόγμα σου βόθυνός ἐστι κακῶν· καὶ τὰ χαρίσματά σου θανάτου καὶ ἀπωλείας πεπλήρωνται· ὅτι ὑποβάλλεις μοι ἀθετῆσαι τὴν χάριν τοῦ Κυρίου καὶ λυπῆσαι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ἐν ᾧ ἐσφραγίσθην εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως· καὶ λέγεις μοι, οὐδέν ἐστι τὸ πρᾶγμα· καὶ ὑποβάλλεις μοι, ὅπως τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη· καὶ ὑποβάλλεις μοι, ἵνα ἐν μιᾷ ῥοπῇ ἀπολέσω πλοῦτον ἀθάνατον· καὶ λέγεις μοι τὸν ἁγιασμὸν ἀθετῆσαι, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι πρεσβύτεροι δε και οι κριτές του λαού, οι οποίοι θεωρούνταν ότι κυβερνούν τον λαό, αφού νικήθηκαν από αυτό το πάθος, πέθαναν λιθοβολημένοι, και ταυτόχρονα άφησαν για τον εαυτό τους κακό όνομα στις μεταγενέστερες γενιές. Δεν γνωρίζεις, Διάβολε, ότι εάν ένα θηρίο συνηθίσει να τρώει σάρκες, επιστρέφει συχνότερα στο πάθος αυτό; Και εσύ μου υποβάλλεις τον λογισμό, λέγοντας, ότι εάν εκπληρώσεις την επιθυμία σου έστω μια φορά, δεν θα ενοχληθείς πλέον. Ο Κύριος που έδωσε στους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα Του, θα σε επιτιμήσει, διότι στήνεις ενέδρα, σαν λιοντάρι, θέλοντας να καταπιείς την ψυχή μου μέσω της αμαρτίας. Αλλά ο Σωτήρας μας Χριστός δεν θα σου δώσει τόπο, διότι είναι φιλάνθρωπος και παντοδύναμος και ελεήμων. Ο Πονηρός υποβάλλει: Το πράγμα δεν είναι απολύτως τίποτα· και γιατί θλίβεσαι τώρα; Ο αδελφός λέει: Θλίβομαι διότι εξαπατάς τους ανθρώπους· διότι το γλυκό σου είναι πικρό· και η διδασκαλία σου είναι λάκκος κακών· και τα δώρα σου είναι γεμάτα θάνατο και απώλεια· διότι μου υποβάλλεις να αθετήσω τη χάρη του Κυρίου και να λυπήσω το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο σφραγίστηκα για την ημέρα της απολυτρώσεως· και μου λέγεις ότι δεν είναι τίποτα η πράξη αυτή· και μου υποβάλλεις να κάνω τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης· και μου υποβάλλεις να χάσω μέσα σε μια στιγμή αθάνατο πλούτο· και μου λέγεις να αθετήσω τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δει τον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
διὰ γὰρ τῶν δακρύων ἐφείλκετο τὸν ἀπ’ οὐρανῶν λόγον, τὸν μέλλοντα διὰ δακρύων ἐγείρειν τὸν Λάζαρον τεθνηκότα. „Εἶπον δὲ οἱ πρεσβύτεροι· περιπατούντων ἡμῶν ἐν τῷ παραδείσῳ μόνων, εἰσῆλθεν αὕτη μετὰ δύο παιδισκῶν καὶ ἀπέκλεισεν τὰς θύρας τοῦ παραδείσου καὶ ἀπέλυσεν τὰς παιδίσκας καὶ ἦλθεν πρὸς αὐτὴν νεανίσκος ὃς ἦν κεκρυμμένος καὶ ἀνέπεσεν μετ’ αὐτῆς. ἡμεῖς δὲ ὄντες ἐν τῇ γωνίᾳ τοῦ παραδείσου ἰδόντες τὴν ἀνομίαν, ἐδράμομεν ἐπ’ αὐτούς· <καὶ ἰδόντες συγγινομένους αὐτοὺς> ἐκείνου μὲν οὐκ ἠδυνήθημεν ἐγκρα<τεῖς γενέσθαι> διὰ τὸ ἰσχύ<ειν αὐτὸν ὑπὲρ> ἡμᾶς καὶ ἀν<οίξαντα τὰς θύρας ἐκπ>ε<πηδηκέναι>, ταύτης <δ>ὲ <ἐπι>λαβόμ<ενοι ἐπηρωτῶ>μεν, <τίς> ἦν <ὁ> νεανίσκος, καὶ οὐκ ἠ<θέ>λησεν ἀ<ναγγεῖλαι ἡμῖν.> ταῦτα μαρτυροῦ<μεν>. καὶ ἐπίστευσαν αὐτοῖς ὡς πρεσβυτέροις τοῦ λ<αοῦ> καὶ <κ>ρ<ι>ταῖς καὶ κατέκριναν αὐτὴν ἀποθανεῖν“. δεῖ οὖν ἡμᾶς ἐν παντὶ πράγματι ἑδραίους γινομένους μὴ λόγοις ψευδέσι προσέχειν μηδὲ προσώποις ἀρχόντων εὐκόλως συναρπαζομένους πείθεσθαι, γινώσκοντας ὅτι λόγον ἔχομεν δοῦναι τῷ θεῷ, ἀλλὰ τῆς ἀληθείας τυχόντας καὶ τὸ ἀκριβὲς τῆς πίστεως ἐπιζητοῦντας εὐαρέστους εἶναι τῷ θεῷ. οἱ γὰρ υἱοὶ Ἰσραὴλ πάλαι εὐκόλως τοῖς ἄρχουσιν πεισθέντες καὶ τὸ ἀληθὲς μὴ ἀνακρίναντες, φόνου αἴτιοι ἐγένοντο, ἀδίκως τὴν Σουσάνναν κατακρίναντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι με τα δάκρυά της προσείλκυε τον Λόγο από τους ουρανούς, αυτόν που επρόκειτο με δάκρυα να αναστήσει τον νεκρό Λάζαρο. «Είπαν δε οι πρεσβύτεροι: Καθώς περπατούσαμε στον κήπο μόνοι μας, μπήκε αυτή με δύο υπηρέτριες, έκλεισε τις πόρτες του κήπου και έδιωξε τις υπηρέτριες, και ήρθε σε αυτήν ένας νεαρός που ήταν κρυμμένος και πλάγιασε μαζί της. Εμείς, όντας στη γωνία του κήπου και βλέποντας την ανομία, τρέξαμε εναντίον τους. Και βλέποντάς τους να συνευρίσκονται, εκείνον δεν μπορέσαμε να τον συλλάβουμε, επειδή ήταν πιο δυνατός από εμάς και, ανοίγοντας τις πόρτες, διέφυγε, αυτήν όμως, αφού την πιάσαμε, τη ρωτούσαμε ποιος ήταν ο νεαρός, και δεν θέλησε να μας φανερώσει. Αυτά μαρτυρούμε». Και τους πίστεψαν ως πρεσβυτέρους του λαού και κριτές, και την καταδίκασαν σε θάνατο. Πρέπει λοιπόν εμείς σε κάθε ζήτημα να στεκόμαστε σταθεροί και να μην δίνουμε προσοχή σε λόγια ψευδή ούτε να πειθόμαστε παρασυρόμενοι εύκολα από τα πρόσωπα των αρχόντων, γνωρίζοντας ότι έχουμε να δώσουμε λόγο στον Θεό, αλλά, επιτυγχάνοντας την αλήθεια και αναζητώντας την ακρίβεια της πίστεως, να είμαστε ευάρεστοι στον Θεό. Διότι οι γιοι του Ισραήλ παλαιότερα, αφού πείστηκαν εύκολα στους άρχοντες και δεν ανέκριναν για το αληθές, έγιναν αίτιοι φόνου, καταδικάζοντας άδικα τη Σωσάννα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἡ δὲ κλαίουσα ἀνέβλεψεν εἰς τὸν οὐρανόν. Εἶπαν δὲ οἱ πρεσβύτεροι· Περιπατούντων ἡμῶν ἐν τῷ παραδείσῳ μόνων, εἰσῆλθεν αὕτη μετὰ δύο παιδισκῶν, καὶ ἀπέλυσεν τὰς παιδίσκας, καὶ ἀπέκλεισεν τὰς θύρας τοῦ παραδείσου. Καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὴν νεανίσκος, ὃς ἦν κεκρυμμένος, καὶ ἀνέπεσεν μετ᾽ αὐτῆς. Καὶ ἐπίστευσεν ἡ συναγωγὴ τοῖς πρεσβυτέροις τοῦ λαοῦ καὶ κριταῖς, καὶ κατέκρινον αὐτὴν ἀποθανεῖν. Ἀνεβόησε δὲ Σουσάννα φωνῇ μεγάλῃ, καὶ εἶπεν· Ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος, ὁ τῶν κρυπτῶν γνώστης, σὺ ἐπίστασαι ὅτι ψευδῆ μου κατεμαρτύρησαν.» «Μὴ ἀροτρία ψεῦδος ἐπ᾽ ἀδελφῷ σου· μὴ φίλῳ τὸ ὅμοιον ποίει. Μὴ θέλε ψεύδεσθαι πᾶν ψεῦδος· ὁ γὰρ ἐνδελεχισμὸς αὐτοῦ οὐκ εἰς ἀγαθόν.» «Μῶμος πονηρὸς ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος.» «Ἀπὸ ἀκαθάρτου τί καθαρισθήσεται; καὶ ἀπὸ ψευδοῦς τί ἀληθεύσει;» «Αἱρετὸν κλέπτης, ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει· ἀμφότεροι ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν.» «Ἀνήρ τις Ἀνανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησαν κτῆμα, καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίας καὶ τῆς γυναικός.» «Πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστιν.» «Ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν.» Οὔτε ἐν δικαστηρίοις, οὔτε ἐν ταῖς ἄλλαις πράξεσιν ἐπιτήδειον τὸ ψεῦδος τοῖς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν καὶ ἀληθῆ προελομένοις τοῦ βίου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνη δε, κλαίγοντας, ύψωσε το βλέμμα της στον ουρανό. Και είπαν οι πρεσβύτεροι: «Ενώ εμείς περπατούσαμε μόνοι μας στον παράδεισο (κήπο), εισήλθε αυτή μαζί με δύο υπηρέτριες, έδιωξε τις υπηρέτριες, και κλείδωσε τις θύρες του παραδείσου. Και ήλθε προς αυτήν ένας νεαρός, ο οποίος ήταν κρυμμένος, και πλάγιασε μαζί της. Και η συναγωγή πίστεψε τους πρεσβυτέρους του λαού και κριτές, και την καταδίκασαν σε θάνατο. Αναβόησε τότε η Σωσάννα με δυνατή φωνή και είπε: Θεέ αιώνιε, που γνωρίζεις τα κρυπτά, εσύ γνωρίζεις ότι κατέθεσαν ψευδείς μαρτυρίες εναντίον μου.» «Μη μηχανεύεσαι ψέμα εις βάρος του αδελφού σου· μη κάνεις το ίδιο στον φίλο. Μην επιθυμείς να λες κανένα απολύτως ψέμα· διότι η συνεχής επανάληψή του δεν οδηγεί σε καλό.» «Πονηρό ψεγάδι στον άνθρωπο είναι το ψέμα.» «Από κάτι ακάθαρτο τι μπορεί να καθαριστεί; Και από το ψέμα τι μπορεί να προκύψει αληθινό;» «Προτιμότερος είναι ο κλέφτης παρά εκείνος που εμμένει στο ψέμα· και οι δύο όμως θα κληρονομήσουν την απώλεια.» «Κάποιος άνδρας ονόματι Ανανίας, μαζί με τη Σαπφείρα τη γυναίκα του, πούλησε ένα κτήμα, και υπεξαίρεσε μέρος από το αντίτιμο, εν γνώσει και της γυναίκας του.» «Κανένα ψέμα δεν προέρχεται από την αλήθεια.» «Έγινα εχθρός σας, λέγοντάς σας την αλήθεια.» Ούτε στα δικαστήρια, ούτε στις άλλες πράξεις αρμόζει το ψέμα σε όσους έχουν επιλέξει την ορθή και αληθινή οδό του βίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες