Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ (Σωσάννα) 1:7

Οι πρεσβύτεροι δε και οι κριτές του λαού, οι οποίοι θεωρούνταν ότι κυβερνούν τον λαό, αφού νικήθηκαν από αυτό το πάθος, πέθαναν λιθοβολημένοι, και ταυτόχρονα άφησαν για τον εαυτό τους κακό όνομα στις μεταγενέστερες γενιές. Δεν γνωρίζεις, Διάβολε, ότι εάν ένα θηρίο συνηθίσει να τρώει σάρκες, επιστρέφει συχνότερα στο πάθος αυτό; Και εσύ μου υποβάλλεις τον λογισμό, λέγοντας, ότι εάν εκπληρώσεις την επιθυμία σου έστω μια φορά, δεν θα ενοχληθείς πλέον. Ο Κύριος που έδωσε στους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα Του, θα σε επιτιμήσει, διότι στήνεις ενέδρα, σαν λιοντάρι, θέλοντας να καταπιείς την ψυχή μου μέσω της αμαρτίας. Αλλά ο Σωτήρας μας Χριστός δεν θα σου δώσει τόπο, διότι είναι φιλάνθρωπος και παντοδύναμος και ελεήμων. Ο Πονηρός υποβάλλει: Το πράγμα δεν είναι απολύτως τίποτα· και γιατί θλίβεσαι τώρα; Ο αδελφός λέει: Θλίβομαι διότι εξαπατάς τους ανθρώπους· διότι το γλυκό σου είναι πικρό· και η διδασκαλία σου είναι λάκκος κακών· και τα δώρα σου είναι γεμάτα θάνατο και απώλεια· διότι μου υποβάλλεις να αθετήσω τη χάρη του Κυρίου και να λυπήσω το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο σφραγίστηκα για την ημέρα της απολυτρώσεως· και μου λέγεις ότι δεν είναι τίποτα η πράξη αυτή· και μου υποβάλλεις να κάνω τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης· και μου υποβάλλεις να χάσω μέσα σε μια στιγμή αθάνατο πλούτο· και μου λέγεις να αθετήσω τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δει τον Κύριο.

Σε αυτόν «υπήρχε ένας παράδεισος που γειτόνευε με την οικία του». «Και συνέβη, όταν ο λαός αποχωρούσε το μεσημέρι, η Σωσάννα εισερχόταν και περιπατούσε στον παράδεισο του ανδρός της, και την έβλεπαν οι δύο πρεσβύτεροι καθημερινά και την επιθύμησαν». Αυτά, λοιπόν, οι άρχοντες των Ιουδαίων θέλουν τώρα να τα περικόψουν από τη Βίβλο, ισχυριζόμενοι ότι δεν συνέβησαν στη Βαβυλώνα, επειδή ντρέπονται για τα όσα έπραξαν οι πρεσβύτεροι εκείνον τον καιρό, αγνοώντας την οικονομία του Πνεύματος. Ότι, δηλαδή, οι θείες Γραφές απροσωπόληπτα και με παρρησία φανερώνουν τα πάντα, όχι μόνο τα δίκαια έργα των ανθρώπων, κάνοντας τα οποία δικαιώθηκαν, αλλά και τις δεινές πράξεις που έγιναν από κάποιους, στις οποίες αυτοί εμπλακέντες βρίσκουν το τέλος τους, έτσι ώστε αφενός όσοι έχουν τον φόβο του Θεού να μιμούνται τους δικαίους, βαδίζοντας με αυτόν τον τρόπο εν δικαιοσύνη, και αφετέρου όσοι πράττουν τα αντίθετα να έχουν προ οφθαλμών τη μέλλουσα κρίση που θα υποστούν από τον Θεό. Διότι όσα έγιναν εκεί από τους πρεσβυτέρους εις βάρος της Σωσάννας, αυτά ακριβώς διαπράττονται παρομοίως και τώρα από τους άρχοντες της σημερινής Βαβυλώνας. Επειδή η Σωσάννα αποτελούσε προτύπωση της Εκκλησίας, και ο Ιωακείμ, ο σύζυγός της, του Χριστού. Ο δε παράδεισος ήταν η κλήση των αγίων, ως καρποφόρων δέντρων φυτεμένων μέσα στην Εκκλησία.

Αρδεύει δε και ποτίζει όλους όσους πιστεύουν σε αυτόν, όπως λέει ο προφήτης: «ποταμοί θα ρεύσουν από την κοιλία του». Επομένως, στον μεν παράδεισο παρουσιαζόταν το δέντρο της γνώσεως και το «δέντρο της ζωής», όπως τώρα στην Εκκλησία ο νόμος και ο λόγος παρουσιάζονται ως δύο φυτεμένα δέντρα. Διότι «μέσω του νόμου γίνεται η επίγνωση της αμαρτίας», ενώ μέσω του λόγου δίδεται ζωή και άφεση «των παραπτωμάτων». Διότι και τότε ο Αδάμ, επειδή παράκουσε τον Θεό και γεύτηκε από το δέντρο της γνώσεως, εκδιώχθηκε από τον παράδεισο, έχοντας ληφθεί από τη γη και έχοντας αναλυθεί πάλι στη γη. Ομοίως πάλι, εκείνος που έχει πιστέψει αλλά δεν έχει φυλάξει τις εντολές απογυμνώνεται από το Άγιο Πνεύμα, γίνεται εξόριστος από την Εκκλησία και, μην έχοντας πλέον λάβει τη χάρη, αλλά γενόμενος γη επιστρέφει στον «παλαιό» του «άνθρωπο». Όταν, λοιπόν, λέει η Γραφή «εισερχόταν η Σωσάννα και περιπατούσε στον παράδεισο του συζύγου της», σημαίνει ότι όλοι οι βασιλείς και οι κατέχοντες αξιώματα φυτεύουν για τους εαυτούς τους παραδείσους για τρυφή στις πόλεις και στις χώρες, όπως έπραξε και ο Ιωακείμ στη Βαβυλώνα. Διότι «υπήρχε παράδεισος που γειτόνευε με τον οίκο του», στον οποίο εισερχόμενη η Σωσάννα «περιπατούσε», καρτερώντας στην προσευχή και ψάλλοντας ύμνους και ωδές προς τον Θεό. Η οποία απέστειλε τις δύο υπηρέτριες «να φέρουν τα προσταγμένα», προκειμένου να λουστεί.