Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ (Σωσάννα) 1:8

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐθεώρουν αὐτὴν οἱ δύο πρεσβύτεροι καθ᾿ ἡμέραν εἰσπορευομένην καὶ περιπατοῦσαν καὶ ἐγένοντο ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτῆς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Οἱ πρεσβύτεροι δὲ καὶ οἱ κριταὶ τοῦ λαοῦ, οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν, τῷ πάθει τούτῳ ἡττηθέντες, λιθοβοληθέντες ἀπέθανον, ἅμα δὲ καὶ κατέλιπον ἑαυτοῖς ὄνομα οὐκ ἀγαθὸν εἰς τὰς μετὰ ταῦτα γενεάς. Οὐκ οἶδας, Διάβολε, ὅτι ἐὰν ἐθίσῃ θηρίον σαρκοφαγεῖν, πυκνότερον ἀποκαθίσταται πρὸς τὸ πάθος; Καὶ σὺ ὑποβάλλεις μοι, λέγων, ὅτι ἐὰν ποιήσῃς σου ἅπαξ τὴν ἐπιθυμίαν, οὐκέτι ἐνοχληθήσῃ. Κύριος ὁ δοὺς ἀνθρώποις τὸ Πνεῦμα αὑτοῦ τὸ Ἅγιον, ἐπιτιμήσει σοι, ὅτι ἐνεδρεύεις, ὥσπερ λέων, καταπιεῖν τὴν ψυχήν μου βουλόμενος, διὰ τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλ᾽ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν Χριστὸς οὐ μὴ δώσει σοι τόπον, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ δυνάστης καὶ ἐλεήμων ὑπάρχων. Ὁ Πονηρὸς ὑποβάλλει· τὸ πρᾶγμά ἐστιν ὅλως οὐδέν· καὶ τί θλίβῃ ἄρτι; Ὁ ἀδελφὸς λέγει· θλίβομαι ὅτι ἀπατᾷς τοὺς ἀνθρώπους· τὸ γὰρ γλυκύ σου πικρόν ἐστι· καὶ τὸ δόγμα σου βόθυνός ἐστι κακῶν· καὶ τὰ χαρίσματά σου θανάτου καὶ ἀπωλείας πεπλήρωνται· ὅτι ὑποβάλλεις μοι ἀθετῆσαι τὴν χάριν τοῦ Κυρίου καὶ λυπῆσαι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ἐν ᾧ ἐσφραγίσθην εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως· καὶ λέγεις μοι, οὐδέν ἐστι τὸ πρᾶγμα· καὶ ὑποβάλλεις μοι, ὅπως τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη· καὶ ὑποβάλλεις μοι, ἵνα ἐν μιᾷ ῥοπῇ ἀπολέσω πλοῦτον ἀθάνατον· καὶ λέγεις μοι τὸν ἁγιασμὸν ἀθετῆσαι, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι πρεσβύτεροι δε και οι κριτές του λαού, οι οποίοι θεωρούνταν ότι κυβερνούν τον λαό, αφού νικήθηκαν από αυτό το πάθος, πέθαναν λιθοβολημένοι, και ταυτόχρονα άφησαν για τον εαυτό τους κακό όνομα στις μεταγενέστερες γενιές. Δεν γνωρίζεις, Διάβολε, ότι εάν ένα θηρίο συνηθίσει να τρώει σάρκες, επιστρέφει συχνότερα στο πάθος αυτό; Και εσύ μου υποβάλλεις τον λογισμό, λέγοντας, ότι εάν εκπληρώσεις την επιθυμία σου έστω μια φορά, δεν θα ενοχληθείς πλέον. Ο Κύριος που έδωσε στους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα Του, θα σε επιτιμήσει, διότι στήνεις ενέδρα, σαν λιοντάρι, θέλοντας να καταπιείς την ψυχή μου μέσω της αμαρτίας. Αλλά ο Σωτήρας μας Χριστός δεν θα σου δώσει τόπο, διότι είναι φιλάνθρωπος και παντοδύναμος και ελεήμων. Ο Πονηρός υποβάλλει: Το πράγμα δεν είναι απολύτως τίποτα· και γιατί θλίβεσαι τώρα; Ο αδελφός λέει: Θλίβομαι διότι εξαπατάς τους ανθρώπους· διότι το γλυκό σου είναι πικρό· και η διδασκαλία σου είναι λάκκος κακών· και τα δώρα σου είναι γεμάτα θάνατο και απώλεια· διότι μου υποβάλλεις να αθετήσω τη χάρη του Κυρίου και να λυπήσω το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο σφραγίστηκα για την ημέρα της απολυτρώσεως· και μου λέγεις ότι δεν είναι τίποτα η πράξη αυτή· και μου υποβάλλεις να κάνω τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης· και μου υποβάλλεις να χάσω μέσα σε μια στιγμή αθάνατο πλούτο· και μου λέγεις να αθετήσω τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δει τον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
Τούτῳ „ἦν παράδεισος γειτνιῶν τῷ οἴκῳ <αὐτοῦ“>. „καὶ <ἐγέν>ε<το> ὡς <ἀπέτρε>χεν <ὁ> λα<ὸς μέσον ἡμέρας> εἰσεπο<ρεύετο Σουσάννα> καὶ <περιεπάτει ἐν τῷ πα>ραδείσῳ <τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς> καὶ ἐθεώρουν αὐτὴν οἱ δύο πρεσβύτεροι καθ’ ἡμέραν καὶ ἐγένοντο ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτῆς“. ταῦτα μὲν οὖν οἱ τῶν Ἰουδαίων ἄρχοντες βούλονται νῦν περικόπτειν τῆς βίβλου, φάσκοντες μὴ γεγενῆσθαι ταῦτα ἐν Βαβυλῶνι, αἰσχυνόμενοι τὸ ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν γεγενημένον, ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ πνεύματος οἰκονομίαν. ὡς ἀπροσωπολήπτως αἱ θεῖαι γραφαὶ <καὶ μετὰ παρρησίας πάντα ἐπιδεικνύουσιν, οὐ μόν>ον <τὰ δί>κ<αια τῶν ἀνθρώπων ἔργα, ἃ ποιήσαντες ἐδικαι>ώ<θησαν, ἀλλὰ> καὶ δειν<ὰ τὰ ὑπό> τινων γ<ε>γενημέν<α>, ἐφ’ <ἃ οὗτοι ... συμφυ>ρέν<τες τελευτῶ>σιν, <ἵνα> οἱ μὲν <τὸν> τοῦ θ<εοῦ> φ<όβον ἔχοντες μι>μῶ<νται τ>οὺς δικαίους, οὕτως καὶ πατοῦντες ἐν δικαιοσύ<νῃ>, οἱ δὲ <τὸ ἐ>ναντίον <ποι>οῦντες πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχωσιν τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι αὐτοῖς παρὰ <θεῷ> δίκην. ἃ γὰρ ἐκεῖ παρὰ τῶν πρεσβυτέρων περὶ τὴν Σουσάνναν γεγένηται, ταῦτα καὶ νῦν ὁμοίως ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν τῇ νῦν Βαβυλῶνι ἐπιτελεῖται. ἡ γὰρ Σουσάννα προετυποῦτο εἰς τὴν ἐκκλησίαν, Ἰωακεὶμ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς εἰς τὸν Χριστόν. ὁ δὲ παράδεισος ἦν ἡ κλῆσις τῶν ἁγίων, ὡς δένδρων καρποφόρων ἐν ἐκκλησίᾳ πεφυτευμένων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε αυτόν «υπήρχε ένας παράδεισος που γειτόνευε με την οικία του». «Και συνέβη, όταν ο λαός αποχωρούσε το μεσημέρι, η Σωσάννα εισερχόταν και περιπατούσε στον παράδεισο του ανδρός της, και την έβλεπαν οι δύο πρεσβύτεροι καθημερινά και την επιθύμησαν». Αυτά, λοιπόν, οι άρχοντες των Ιουδαίων θέλουν τώρα να τα περικόψουν από τη Βίβλο, ισχυριζόμενοι ότι δεν συνέβησαν στη Βαβυλώνα, επειδή ντρέπονται για τα όσα έπραξαν οι πρεσβύτεροι εκείνον τον καιρό, αγνοώντας την οικονομία του Πνεύματος. Ότι, δηλαδή, οι θείες Γραφές απροσωπόληπτα και με παρρησία φανερώνουν τα πάντα, όχι μόνο τα δίκαια έργα των ανθρώπων, κάνοντας τα οποία δικαιώθηκαν, αλλά και τις δεινές πράξεις που έγιναν από κάποιους, στις οποίες αυτοί εμπλακέντες βρίσκουν το τέλος τους, έτσι ώστε αφενός όσοι έχουν τον φόβο του Θεού να μιμούνται τους δικαίους, βαδίζοντας με αυτόν τον τρόπο εν δικαιοσύνη, και αφετέρου όσοι πράττουν τα αντίθετα να έχουν προ οφθαλμών τη μέλλουσα κρίση που θα υποστούν από τον Θεό. Διότι όσα έγιναν εκεί από τους πρεσβυτέρους εις βάρος της Σωσάννας, αυτά ακριβώς διαπράττονται παρομοίως και τώρα από τους άρχοντες της σημερινής Βαβυλώνας. Επειδή η Σωσάννα αποτελούσε προτύπωση της Εκκλησίας, και ο Ιωακείμ, ο σύζυγός της, του Χριστού. Ο δε παράδεισος ήταν η κλήση των αγίων, ως καρποφόρων δέντρων φυτεμένων μέσα στην Εκκλησία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες