Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ 1:11

Έχει δε και δικαστές η Εκκλησία, οι οποίοι μπορούν να συμβιβάσουν αδελφό με αδελφό, από τους οποίους κρίνεται και ο κόσμος, και οι οποίοι θα κρίνουν ακόμη και Αγγέλους. Εάν, λοιπόν, κάποτε πληθύνουν οι ματαιολόγοι και οι φρεναπάτες, που διδάσκουν όσα δεν πρέπει και ανατρέπουν ολόκληρους οίκους για χάρη αισχρού κέρδους, και δεν υπάρχει στην Εκκλησία εκείνος που θα τους αποστομώσει, ούτε αυτός που θα καθαιρέσει τα υψώματα που εγείρονται κατά της γνώσεως του Θεού, πρέπει να γνωρίζουμε ότι, εξαιτίας του πολλαπλασιασμού της παρακοής της, έχει εγκαταλειφθεί. Και εάν δεν υπάρχει κανένας σοφός, ικανός να κρίνει μεταξύ των αδελφών, αλλά προσφεύγουν στους απίστους για να κριθούν λόγω ελλείψεως Αγίων, είναι και αυτό σημείο εγκαταλείψεως· διότι ο Κύριος αφαίρεσε και τον δικαστή.

Και να ελέγχει αυτούς που αντιλέγουν. Διότι, αν δεν υπάρχει αυτό, τα πάντα χάνονται. Επειδή εκείνος που δεν γνωρίζει να πολεμά τους εχθρούς, και να αιχμαλωτίζει κάθε νόημα στην υπακοή του Χριστού, και να καθαιρεί λογισμούς· εκείνος που δεν γνωρίζει τι πρέπει να διδάσκει σχετικά με την ορθή διδασκαλία, ας μένει μακριά από τον διδασκαλικό θρόνο. Διότι τα υπόλοιπα θα μπορούσε να τα βρει κανείς και στους αρχομένους, όπως το ακατηγόρητο, το να έχει τα παιδιά του σε υποταγή, το να είναι φιλόξενος, δίκαιος και όσιος· εκείνο όμως που κυρίως χαρακτηρίζει τον διδάσκαλο είναι τούτο: το να έχει τη δυνατότητα να κατηχεί τον λόγο, για το οποίο δεν υπάρχει καμία πρόνοια σήμερα. Διότι υπάρχουν πολλοί που είναι ανυπότακτοι, ματαιολόγοι και φρεναπάτες, προπάντων εκείνοι που προέρχονται από την περιτομή, τους οποίους πρέπει κανείς να αποστομώνει. Βλέπεις πώς υποδεικνύει την αιτία από την οποία προέρχονται τέτοιοι άνθρωποι; Προέρχεται από το ότι δεν θέλουν να εξουσιάζονται, αλλά να εξουσιάζουν· διότι αυτό υπονόησε. Όταν, λοιπόν, δεν μπορέσεις να τους πείσεις, μην τους δίνεις διαταγές, αλλά να τους αποστομώνεις για την ωφέλεια των άλλων. Ποιο είναι, λοιπόν, το κέρδος, όταν δεν πείθονται ή και αν είναι ανυπότακτοι;

Για ποιον λόγο πρέπει να τους αποστομώνει; Για να ωφεληθούν οι άλλοι από αυτό. Αυτοί ανατρέπουν ολόκληρα σπίτια, διδάσκοντας όσα δεν πρέπει, χάριν αισχρού κέρδους. Διότι, εάν κάποιος ανέλαβε τη διδασκαλία, αλλά δεν είναι ικανός να τους πολεμήσει ούτε να αποστομώσει αυτούς που συμπεριφέρονται με τόση αναισχυντία, θα καταστεί υπεύθυνος για τη βλάβη καθενός από εκείνους που χάνονται. Διότι, εάν κάποιος συμβουλεύει λέγοντας, «Μη ζητάς να γίνεις κριτής, εάν δεν έχεις τη δύναμη να εξαλείψεις την αδικία», πολύ περισσότερο στην προκειμένη περίπτωση θα μπορούσε να πει κανείς, «Μη ζητάς να γίνεις διδάσκαλος, εάν υπολείπεσαι της αξίας του έργου, αλλά ακόμη και αν σε τραβούν με το ζόρι σε αυτό, να απομακρύνεσαι». Βλέπεις παντού τη φιλαργυρία και την αισχροκέρδεια να αποτελούν την αιτία αυτών των πραγμάτων; «Διδάσκοντας», λέει, «όσα δεν πρέπει, χάριν αισχρού κέρδους».

ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΙΤΟ. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ. «Ο Παύλος, δούλος του Θεού και απόστολος του Ιησού Χριστού σύμφωνα με την πίστη των εκλεκτών του Θεού, και την επίγνωση της αλήθειας που οδηγεί στην ευσέβεια, με την ελπίδα της αιώνιας ζωής, την οποία υποσχέθηκε ο αψευδής Θεός πριν από τους αιώνιους χρόνους, και φανέρωσε στους ορισμένους καιρούς τον λόγο Του μέσω του κηρύγματος το οποίο εμπιστεύθηκα εγώ σύμφωνα με την επιταγή του σωτήρα μας Θεού, προς τον Τίτο, το γνήσιο τέκνο σύμφωνα με την κοινή μας πίστη: χάρη, έλεος και ειρήνη από τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον σωτήρα μας. Για τον λόγο αυτόν σε άφησα στην Κρήτη, για να επιδιορθώσεις τα ελλείποντα και να εγκαταστήσεις πρεσβυτέρους σε κάθε πόλη, όπως εγώ σε διέταξα. Αν κάποιος είναι ακατηγόρητος, άνδρας μίας γυναίκας, που έχει τέκνα πιστά, τα οποία δεν κατηγορούνται για ασωτία ή δεν είναι ανυπότακτα.» Επισκόπους. «Διότι πρέπει ο επίσκοπος να είναι ακατηγόρητος ως οικονόμος του Θεού, όχι αυθάδης, όχι οξύθυμος, όχι μέθυσος, όχι βίαιος, όχι αισχροκερδής, αλλά φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρων, δίκαιος, όσιος, εγκρατής, προσηλωμένος στον αξιόπιστο λόγο που είναι σύμφωνος με τη διδασκαλία, ώστε να είναι ικανός και να νουθετεί με την υγιή διδασκαλία, και να ελέγχει εκείνους που αντιλέγουν. Διότι υπάρχουν πολλοί ανυπότακτοι, ματαιολόγοι και φρεναπάτες, κυρίως εκείνοι που προέρχονται από την περιτομή, τους οποίους πρέπει κανείς να αποστομώνει· οι οποίοι ανατρέπουν ολόκληρα σπίτια, διδάσκοντας αυτά που δεν πρέπει, χάριν αισχρού κέρδους.