Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ 2:15

Επομένως, δεν πρέπει κανείς να φιλονικεί ούτε κατά τη συζήτηση· διότι ο δούλος του Θεού πρέπει να βρίσκεται μακριά από κάθε φιλονικία. Διότι ο Θεός είναι Θεός ειρήνης· και ο δούλος του Θεού της ειρήνης, πώς θα ήταν δυνατόν να φιλονικεί; Αντιθέτως, πρέπει να είναι ήπιος προς όλους. Διότι, όπως λέει, «ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να φιλονικεί, αλλά να είναι ήπιος προς όλους». Πώς λοιπόν λέει: «Να τους ελέγχεις με κάθε αυθεντία»; Και εδώ πάλι: «Κανείς ας μην καταφρονεί τη νεότητά σου»; Και πάλι: «Να τους ελέγχεις αυστηρά»;

Ζηλωτή καλών έργων. Βλέπεις ότι απαιτείται και η δική μας συμβολή. Όχι απλώς έργων, αλλά ζηλωτή, δηλαδή να πορεύεται προς την ίδια την αρετή με πολλή προθυμία, με την πρέπουσα ζέση. Το να απαλλάξει, λοιπόν, όσους ήταν βεβαρημένοι από τα κακά και νοσούσαν ανίατα, αποτελούσε έργο της δικής Του φιλανθρωπίας· τα όσα έπονται, όμως, μετά από αυτά, είναι έργο και δικό μας και δικό Του. Αυτά να λες και να προτρέπεις, και να ελέγχεις με κάθε αυθεντία. —Αυτά να λες και να προτρέπεις.

γ΄. Βλέπεις πώς στον μεν Τιμόθεο δίδει εντολή και λέγει: «Έλεγξε, επιτίμησε, παρακάλεσε»· εδώ όμως: «Αυτά να λαλείς και να παρακαλείς, και να ελέγχεις με κάθε επιταγή»; Επειδή το ήθος αυτών ήταν σκληρότερο, για τον λόγο αυτόν προστάζει να ελέγχει αυστηρά και με κάθε επιταγή. Διότι υπάρχουν ορισμένα αμαρτήματα, τα οποία πρέπει να τα αποτρέπουμε με προσταγές· παραδείγματος χάριν, το να περιφρονεί κανείς τα χρήματα, πρέπει να τον πείθουμε προτρέποντάς τον, καθώς και το να είναι επιεικής, και όλα τα παρόμοια· τον μοιχό όμως, τον πόρνο, τον πλεονέκτη, πρέπει να τους οδηγούμε προς το βέλτιστο με επιταγή. Εκείνον που ασχολείται με τους οιωνούς, εκείνον που δίνει σημασία σε κληδονισμούς και εκείνον που πράττει άλλα τέτοια, δεν πρέπει να τον ελέγχουμε απλώς με επιταγή, αλλά με κάθε επιταγή.

Ο οποίος έδωσε τον εαυτό του υπέρ ημών, για να σας λυτρώσει από κάθε ανομία και να καθαρίσει για τον εαυτό του έναν λαό περιούσιο, ζηλωτή των καλών έργων. Αυτά να διδάσκεις, να προτρέπεις και να ελέγχεις με κάθε αυθεντία.

Ας μην σε περιφρονεί κανείς.» ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γʹ. «Να τους υπενθυμίζεις να υποτάσσονται στις αρχές και στις εξουσίες, να πειθαρχούν, να είναι έτοιμοι για κάθε καλό έργο, να μην κακολογούν κανέναν, να είναι φιλειρηνικοί, επιεικείς, δείχνοντας κάθε πραότητα προς όλους τους ανθρώπους. Διότι κάποτε ήμασταν και εμείς ανόητοι, απειθείς, πλανεμένοι, όντας δούλοι σε ποικίλες επιθυμίες και ηδονές, ζώντας μέσα στην κακία και τον φθόνο, απεχθείς, μισώντας ο ένας τον άλλον. Όταν όμως φανερώθηκε η αγαθότητα και η φιλανθρωπία του Σωτήρα μας Θεού, μας έσωσε, όχι εξαιτίας των έργων δικαιοσύνης που πράξαμε εμείς, αλλά σύμφωνα με το δικό Του έλεος, διά του λουτρού της παλιγγενεσίας και της ανακαίνισης του Αγίου Πνεύματος, το οποίο εξέχυσε πλούσια επάνω μας διά του Ιησού Χριστού του Σωτήρα μας, ώστε, αφού δικαιωθούμε με τη δική Του χάρη, να γίνουμε κληρονόμοι σύμφωνα με την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Αληθινός είναι αυτός ο λόγος· και θέλω να τα επιβεβαιώνεις με σιγουριά αυτά, ώστε εκείνοι που έχουν πιστέψει στον Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά και ωφέλιμα για τους ανθρώπους. Τις ανόητες όμως συζητήσεις, τις γενεαλογίες, τις έριδες και τις νομικές διαμάχες να τις αποφεύγεις. Διότι είναι ανωφελείς και μάταιες. Τον αιρετικό άνθρωπο, μετά από μία και δεύτερη νουθεσία, να τον αποφεύγεις, γνωρίζοντας ότι ο τέτοιος έχει διαστραφεί και αμαρτάνει, όντας αυτοκατάκριτος. Όταν στείλω τον Αρτεμά σε σένα ή τον Τυχικό, φρόντισε να έλθεις σε μένα στη Νικόπολη. Διότι εκεί έχω αποφασίσει να περάσω τον χειμώνα.