Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ 2:2

Το Πνεύμα να μην το σβήνετε, τις προφητείες να μην τις περιφρονείτε. Όλα δε να τα δοκιμάζετε, το καλό να το κρατάτε· από κάθε είδους πονηρό να απέχετε. ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ. Οι ηλικιωμένοι άνδρες να είναι νηφάλιοι, σεμνοί, σώφρονες, υγιείς στην πίστη, στην αγάπη, στην υπομονή. Οι ηλικιωμένες γυναίκες ομοίως να έχουν συμπεριφορά ιεροπρεπή, να μην είναι συκοφάντριες, να μην είναι υποδουλωμένες σε πολύ κρασί, να είναι δασκάλες του καλού, ώστε να νουθετούν τις νέες να αγαπούν τους άνδρες τους, να αγαπούν τα παιδιά τους, να είναι σώφρονες, αγνές, οικονόμοι του σπιτιού, αγαθές, να υποτάσσονται στους δικούς τους άνδρες, για να μη βλασφημείται ο λόγος του Θεού. ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ. Να τους υπενθυμίζεις να υποτάσσονται στις αρχές και στις εξουσίες, να πειθαρχούν, να είναι έτοιμοι για κάθε αγαθό έργο, να μην κακολογούν κανέναν, να είναι ειρηνικοί, επιεικείς, δείχνοντας κάθε πραότητα προς όλους τους ανθρώπους. ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. Η φιλαδελφία ας παραμένει, τη φιλοξενία να μην την ξεχνάτε· διότι μέσω αυτής κάποιοι, χωρίς να το καταλάβουν, φιλοξένησαν αγγέλους. Να θυμάστε τους φυλακισμένους σαν να είστε φυλακισμένοι μαζί τους, αυτούς που κακουχούνται σαν να βρίσκεστε και εσείς στο ίδιο σώμα. Ο γάμος ας είναι τίμιος σε όλα και η συζυγική κλίνη αμίαντη· διότι τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός. Ο τρόπος της ζωής σας να είναι αφιλάργυρος· να αρκείστε σε αυτά που έχετε.

ΟΜΙΛΙΑ Δ΄. Οι πρεσβύτες να είναι νηφάλιοι, σεμνοί, σώφρονες, υγιείς στην πίστη, στην αγάπη, στην υπομονή. Οι πρεσβύτιδες ομοίως να έχουν συμπεριφορά ιεροπρεπή, να μην είναι συκοφάντριες, να μην είναι υποδουλωμένες σε πολύ κρασί, να διδάσκουν το καλό, για να συνετίζουν τις νέες να είναι φίλανδρες, φιλότεκνες, σώφρονες, αγνές, οικουροί, αγαθές, να υποτάσσονται στους δικούς τους συζύγους, ώστε να μη βλασφημείται ο λόγος του Θεού.

α΄. Υπάρχουν ελαττώματα τα οποία έχει το γήρας και όχι η νεότητα· και ενώ έχει μεν ορισμένα από τα ελαττώματα της νεότητας, εντούτοις χαρακτηρίζεται επιπλέον από τη νωθρότητα, την οκνηρία, τον λήθαργο, την αμβλύνοια και την οξυθυμία. Γι' αυτόν τον λόγο, δίνοντας παραγγελίες για αυτούς, λέει: «Οι πρεσβύτες να είναι νηφάλιοι».

Διότι πολλά είναι εκείνα που εμποδίζουν όσους βρίσκονται σε τέτοια ηλικία να νήφουν· και πρώτα από όλα αυτό ακριβώς που ανέφερα, το ότι δηλαδή αμβλύνονται από κάθε άποψη, και με δυσκολία διεγείρονται, και με δυσκολία κινούνται. Γι' αυτό και προσθέτει: «σεμνούς, σώφρονες». Εδώ εννοεί τους συνετούς· διότι αυτό ονομάζεται σωφροσύνη, η διατήρηση σώων των φρενών.

Διότι υπάρχουν, υπάρχουν και ανάμεσα στους ηλικιωμένους άνθρωποι που συμπεριφέρονται με μανία, παράφρονες, άλλοι εξαιτίας του οίνου και άλλοι εξαιτίας της λύπης· διότι τα γηρατειά καθιστούν τους ανθρώπους μικρόψυχους. Να είναι υγιείς στην πίστη, στην αγάπη, στην υπομονή. Και πολύ ορθά είπε, «στην υπομονή»· διότι και αυτό προπάντων αρμόζει στους γέροντες. Τις ηλικιωμένες γυναίκες ομοίως να συμβουλεύεις να έχουν συμπεριφορά ιεροπρεπή, δηλαδή να δεικνύουν την κοσμιότητα από την ίδια τους την εμφάνιση και την ενδυμασία. Να μην είναι συκοφάντριες, ούτε υποδουλωμένες σε πολύ οίνο. Διότι αυτό αποτελεί ελάττωμα προπάντων των γυναικών και του γήρατος· επειδή, δηλαδή, η ηλικία αυτή έχει ψυχρανθεί, δημιουργείται και μεγάλη επιθυμία για αυτό. Όθεν, κυρίως ως προς αυτό τους απευθύνει την προτροπή, αποκόπτοντας τη μέθη από παντού, επιθυμώντας να είναι αυτές απαλλαγμένες από το νόσημα τούτο, και να διαφύγουν τον περίγελο που προκύπτει από αυτό. Διότι και οι κάτωθεν αναθυμιάσεις ανεβαίνουν ευκολότερα, και οι μήνιγγες υφίστανται τη βλάβη εξαιτίας της φθοράς τους από τον χρόνο· και εντεύθεν προκαλείται κυρίως η μέθη.

«Οι ηλικιωμένοι άνδρες να είναι νηφάλιοι, σεμνοί, συνετοί, υγιείς στην πίστη, στην αγάπη, στην υπομονή. Οι ηλικιωμένες γυναίκες ομοίως να έχουν ιεροπρεπή συμπεριφορά, να μην είναι συκοφάντριες, να μην είναι υποδουλωμένες στο πολύ κρασί, να είναι δασκάλες του καλού, ώστε να συνετίζουν τις νέες γυναίκες να αγαπούν τους άνδρες τους, να αγαπούν τα παιδιά τους, να είναι συνετές, αγνές, οικουροί, αγαθές, και να υποτάσσονται στους δικούς τους άνδρες.» Όχι εξαιτίας της δικής τους φύσης, αλλά εξαιτίας της προαίρεσης εκείνων που μετέχουν. «Για να μη βλασφημείται ο λόγος του Θεού. Τους νεότερους ομοίως να τους προτρέπεις να είναι συνετοί. Σε όλα να προσφέρεις τον εαυτό σου ως πρότυπο καλών έργων, δείχνοντας στη διδασκαλία αδιαφθορία, σεμνότητα, λόγο υγιή και ακατάκριτο· ώστε ο αντίπαλος να ντροπιαστεί, μη έχοντας να πει τίποτα κακό για εμάς. Οι δούλοι να υποτάσσονται στους δικούς τους κυρίους σε όλα, να είναι ευάρεστοι, να μην αντιλέγουν, να μην υπεξαιρούν, αλλά να επιδεικνύουν απόλυτη και αγαθή πίστη, ώστε να κοσμούν τη διδασκαλία του Σωτήρα μας Θεού σε όλα. Διότι φανερώθηκε η σωτήρια χάρη του Θεού σε όλους τους ανθρώπους, η οποία μας παιδαγωγεί, ώστε, αφού απαρνηθούμε την ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες, να ζήσουμε με σωφροσύνη, με δικαιοσύνη και με ευσέβεια στον τωρινό αιώνα, προσδοκώντας τη μακάρια ελπίδα και την επιφάνεια της δόξας του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.» Διότι, εάν συμβαίνει μια πιστή γυναίκα που συζεί με άπιστο να μην είναι ενάρετη, η βλασφημία συνηθίζει να στρέφεται εναντίον του Θεού. «