Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ 2:7

Περί της αποχής από κάθε βλαβερή συναναστροφή· και περί εγκρατείας. Ερώτηση. Αν είναι καλό το να κοπιάζει κανείς για κάτι. Απόκριση. Καλό είναι να προσέχει ο καθένας τον εαυτό του, και να τα πράττει όλα σύμφωνα με τον Θεό, προσφέροντας τον εαυτό του ως πρότυπο καλών έργων σε όλους. Αν όμως κοπιάζεις για κάτι, εξέτασε με ακρίβεια τη συνείδησή σου, αν το πράττεις αυτό σύμφωνα με τον Θεό ή όχι· διότι είναι πολλές οι μεθοδείες του εχθρού. Πρόσεξε λοιπόν και τούτο: μήπως το κάνεις αυτό από φθόνο ή φιλονικία ή ανθρωπαρέσκεια. Αλλά ίσως πεις, ότι θέλω να μάθω τη διαφορά της κάθε μεθοδείας.

Γι' αυτό και προσθέτει λέγοντας: Αλλά να γίνεις πρότυπο των πιστών στα λόγια, στη συμπεριφορά, στην αγάπη, στην πίστη, στην αγνότητα, παρουσιάζοντας σε όλα τον εαυτό σου ως πρότυπο καλών έργων. Δηλαδή, εσύ ο ίδιος να είσαι το αρχέτυπο του βίου, προβαλλόμενος σαν εικόνα, σαν έμψυχος νόμος, σαν κανόνας και γνώμονας της ενάρετης ζωής. Διότι τέτοιος πρέπει να είναι ο διδάσκαλος.

Διότι τίποτε, απολύτως τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι τόσο δύσκολο και δυσχερές για αυτήν την ηλικία, όσο το να κυριαρχήσει κανείς επί των άτοπων ηδονών. Διότι ούτε το πάθος για τα χρήματα, ούτε η επιθυμία για δόξα, ούτε τίποτε άλλο δεν ενοχλεί τόσο πολύ αυτήν την ηλικία, όσο ο έρωτας των σωμάτων. Γι' αυτό, αφήνοντας κατά μέρος όλα τα άλλα, επικεντρώνει την προτροπή του προς αυτόν στο πλέον καίριο σημείο. Έπειτα, δεν αδιαφορεί ούτε για τα υπόλοιπα, αλλά τι λέγει; Σε όλα να παρουσιάζεις τον εαυτό σου ως πρότυπο καλών έργων. Ας διδάσκουν, λοιπόν, λέγει, οι πρεσβύτερες γυναίκες τις νεότερες, και εσύ ο ίδιος να προτρέπεις τους νεότερους να σωφρονούν.

Ας είναι, λοιπόν, κοινό διδασκαλείο σε όλους και υπόδειγμα αρετής η λαμπρότητα του βίου σου, προβαλλόμενη ενώπιον όλων σαν μια αρχέτυπη εικόνα, η οποία περικλείει μέσα της όλα τα καλά, παρέχοντας με πολλή ευκολία τα παραδείγματα σε όσους επιθυμούν να αποτυπώσουν στον εαυτό τους κάτι από τα αγαθά που αυτή διαθέτει. Κατά τη διδασκαλία να επιδεικνύεις ακεραιότητα, σεμνότητα, λόγο υγιή και ακατάκριτο, ώστε ο αντίπαλος να ντραπεί, μη έχοντας να πει τίποτα το φαύλο για εμάς.

«Οι ηλικιωμένοι άνδρες να είναι νηφάλιοι, σεμνοί, συνετοί, υγιείς στην πίστη, στην αγάπη, στην υπομονή. Οι ηλικιωμένες γυναίκες ομοίως να έχουν ιεροπρεπή συμπεριφορά, να μην είναι συκοφάντριες, να μην είναι υποδουλωμένες στο πολύ κρασί, να είναι δασκάλες του καλού, ώστε να συνετίζουν τις νέες γυναίκες να αγαπούν τους άνδρες τους, να αγαπούν τα παιδιά τους, να είναι συνετές, αγνές, οικουροί, αγαθές, και να υποτάσσονται στους δικούς τους άνδρες.» Όχι εξαιτίας της δικής τους φύσης, αλλά εξαιτίας της προαίρεσης εκείνων που μετέχουν. «Για να μη βλασφημείται ο λόγος του Θεού. Τους νεότερους ομοίως να τους προτρέπεις να είναι συνετοί. Σε όλα να προσφέρεις τον εαυτό σου ως πρότυπο καλών έργων, δείχνοντας στη διδασκαλία αδιαφθορία, σεμνότητα, λόγο υγιή και ακατάκριτο· ώστε ο αντίπαλος να ντροπιαστεί, μη έχοντας να πει τίποτα κακό για εμάς. Οι δούλοι να υποτάσσονται στους δικούς τους κυρίους σε όλα, να είναι ευάρεστοι, να μην αντιλέγουν, να μην υπεξαιρούν, αλλά να επιδεικνύουν απόλυτη και αγαθή πίστη, ώστε να κοσμούν τη διδασκαλία του Σωτήρα μας Θεού σε όλα. Διότι φανερώθηκε η σωτήρια χάρη του Θεού σε όλους τους ανθρώπους, η οποία μας παιδαγωγεί, ώστε, αφού απαρνηθούμε την ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες, να ζήσουμε με σωφροσύνη, με δικαιοσύνη και με ευσέβεια στον τωρινό αιώνα, προσδοκώντας τη μακάρια ελπίδα και την επιφάνεια της δόξας του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.» Διότι, εάν συμβαίνει μια πιστή γυναίκα που συζεί με άπιστο να μην είναι ενάρετη, η βλασφημία συνηθίζει να στρέφεται εναντίον του Θεού. «

Του Χρυσοστόμου από την προς Τιμόθεον επιστολή, κεφάλαιο όγδοο: «Αλλά να γίνεις πρότυπο των πιστών», «παρουσιάζοντας σε όλα τον εαυτό σου ως πρότυπο καλών έργων», δηλαδή ως προς το αρχέτυπο του βίου, να είσαι εσύ ο ίδιος σαν εικόνα που προβάλλεται μπροστά τους.

Εάν έτσι κατευθυνθείς να πολιτευθείς, ιδού, το πνεύμα της ταπεινώσεώς μου είναι μαζί σου. Ομολογώ ότι είσαι τίμιο μέλος μου, γνήσιο τέκνο στη μερίδα της δικής μας αδελφότητας, ή οικειότερα να πω, στον κλήρο των αγίων. Έλαβες το ποίμνιο του Χριστού, αγρύπνησε, ποίμανε, κοπίασε όπως ο Ιακώβ στον παγετό της νοητής νύχτας και στον καύσωνα της ημέρας, ενισχύοντας το ασθενικό, επιστρέφοντας το πλανημένο, επιδένοντας το συντετριμμένο, αποδιώχνοντας με τις προσευχές τα νοητά θηρία, παρέχοντας τον εαυτό σου σε όλα ως πρότυπο καλών έργων, ώστε να γίνεις άξιος της βασιλείας των ουρανών μέσω της ευάρεστης ποιμαντορίας, προσευχόμενος συγχρόνως και για εμάς, ώστε, όπως ακριβώς μας εμπιστεύθηκε ο Θεός να διδάσκουμε, έτσι να πορευόμαστε και πράττοντας. Να υγιαίνεις, άνδρα.