Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ 3:13

Τι λες; Αφού τον εγκατέστησες στην Κρήτη, τον καλείς πάλι κοντά σου; Δεν τον απομακρύνει από τη διακονία εκείνη, αλλά τον καθοδηγεί περισσότερο. Διότι, για να βεβαιωθείς ότι δεν τον καλεί κοντά του με σκοπό να τον περιφέρει και να τον έχει παντού ακόλουθό του, άκου τι λέει: «Επειδή εκεί έχω αποφασίσει να παραχειμάσω». Η δε Νικόπολη βρίσκεται στη Θράκη. «Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ προέπεμψέ τους με κάθε φροντίδα, ώστε να μην τους λείπει τίποτα». Αυτοί όμως δεν ανήκαν ακόμη σε εκείνους στους οποίους είχε ανατεθεί εκκλησιαστικό έργο, αλλά σε αυτούς που βρίσκονταν μαζί του. Πιο φλογερός μάλιστα ήταν ο Απολλώς, καθώς ήταν δυνατός στις Γραφές και άνδρας λόγιος. Εάν λοιπόν εκείνος ήταν νομικός, δεν έπρεπε, λέει, να συντηρείται από άλλους.

Και γιατί απορείς, αν ο Παύλος παρείχε συστάσεις μέσω επιστολών, εφόσον, προσκαλώντας κάποιους κοντά του, δεν θεώρησε ανάξιο ούτε καν το να φροντίσει για τα ταξιδιωτικά τους εφόδια και να το καταγράψει αυτό σε επιστολή; Διότι, γράφοντας στον Τίτο, λέει: «Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ κατευόδωσέ τους με επιμέλεια, ώστε να μην τους λείπει τίποτα». Αν λοιπόν, όταν έδινε συστάσεις, τους απέστελλε με τόσο ενδιαφέρον, πολύ περισσότερο θα έπραττε τα πάντα, αν κάπου τους έβλεπε να κινδυνεύουν. Δες, για παράδειγμα, και όταν γράφει προς τον Φιλήμονα, πόση σπουδή επιδεικνύει για τον Ονήσιμο, και πόσο συνετά, με πόση στοργή του απευθύνει την επιστολή. Εκείνος, λοιπόν, που για χάρη ενός υπηρέτη, και μάλιστα ενός που είχε γίνει φυγάς και είχε υπεξαιρέσει πολλά από τα υπάρχοντα του κυρίου του, δεν αρνήθηκε να συντάξει ολόκληρη επιστολή, συλλογίσου πόσο μεγάλο ενδιαφέρον έδειχνε για τους άλλους. Διότι ένα μόνο πράγμα θεωρούσε άξιο ντροπής: το να παραβλέψει κάτι που έπρεπε να γίνει για τη σωτηρία κάποιου. Για τον λόγο αυτόν κινούσε τα πάντα και δεν δίσταζε να δαπανήσει το παραμικρό για χάρη εκείνων που επρόκειτο να σωθούν: ούτε λόγια, ούτε χρήματα, ούτε το σώμα του. Διότι εκείνος που παρέδωσε μύριες φορές τον εαυτό του σε θανάτους, πολύ περισσότερο δεν θα λυπόταν τα χρήματα, αν βέβαια είχε. Και γιατί λέω «αν είχε»; Διότι μπορεί να αποδειχθεί ότι δεν τα λυπήθηκε, ακόμη και όταν δεν υπήρχαν. Και μην νομίσεις ότι τα λόγια αυτά αποτελούν αίνιγμα, αλλά άκουσέ τον πάλι να γράφει στους Κορινθίους: «Με ευχαρίστηση θα δαπανήσω όσα έχω, και θα δαπανηθώ και ο ίδιος πλήρως για χάρη των ψυχών σας».

Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ κατευόδωσέ τους με κάθε φροντίδα, ώστε να μη τους λείψει τίποτε. Ας μαθαίνουν δε και οι δικοί μας να πρωτοστατούν σε καλά έργα για την κάλυψη των αναγκαίων χρειών, ώστε να μην είναι άκαρποι. Σε ασπάζονται όλοι όσοι είναι μαζί μου. Ασπάσου όσους μας αγαπούν εν πίστει. Η χάρις ας είναι μαζί με όλους σας.