Πάλιν τε Πνεῦμα ἁγιωσύνης καὶ ἀνακαινώσεώς ἐστί τε καὶ λέγεται τὸ Πνεῦμα· γράφει γὰρ ὁ Παῦλος· «Τοῦ ὁρισθέντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει κατὰ Πνεῦμα ἁγιωσύνης ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.» Καὶ πάλιν φησίν· «Ἀλλ᾽ ἡγιάσθητε, ἀλλ᾽ ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν·» ὅτε καὶ πρὸς Τῖτον γράφων ἔλεγεν· «Ὅτε δὲ ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ, οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἔλεος ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος ἁγίου, οὗ ἐξέχεεν ἐφ᾽ ἡμᾶς πλουσίως διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ἵνα, δικαιωθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι, κληρονόμοι κατ᾽ ἐλπίδα γενηθῶμεν ζωῆς αἰωνίου.» Τὰ δὲ κτίσματα ἁγιαζόμενά εἰσι καὶ ἀνακαινιζόμενα. «Ἐξαποστελεῖς» γὰρ «τὸ Πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.» Καὶ ὁ Παῦλος δέ φησιν· «Ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ φωτισθέντας, γευσαμένους τε τῆς δωρεᾶς τῆς ἐπουρανίου, καὶ μετόχους γενηθέντας Πνεύματος ἁγίου.» Τὸ τοίνυν μὴ ἁγιαζόμενον παρ᾽ ἑτέρου, μηδὲ μετέχον ἁγιασμοῦ, ἀλλ᾽ αὐτὸ μεθεκτὸν ὂν, ἐν ᾧ καὶ τὰ κτίσματα πάντα ἁγιάζεται, πῶς ἂν εἴη ἓν τῶν πάντων, ἴδιον τῶν μετεχόντων αὐτοῦ; Ἀνάγκη γὰρ τοῖς τοῦτο λέγουσιν εἰπεῖν καὶ τὸν Υἱὸν, δι᾽ οὗ τὰ πάντα γέγονεν, ἕνα τῶν πάντων εἶναι.
Μετάφραση
Και πάλι, το Πνεύμα είναι και ονομάζεται Πνεύμα αγιωσύνης και ανακαινίσεως· διότι γράφει ο Παύλος: «Ο οποίος αποδείχθηκε Υιός Θεού με δύναμη, κατά το Πνεύμα της αγιωσύνης, μέσω της αναστάσεως εκ νεκρών, ο Ιησούς Χριστός ο Κύριός μας.» Και πάλι λέει: «Αλλά αγιασθήκατε, αλλά δικαιωθήκατε στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και με το Πνεύμα του Θεού μας»· όπως και γράφοντας προς τον Τίτο έλεγε: «Όταν όμως φανερώθηκε η χρηστότητα και η φιλανθρωπία του Σωτήρα μας Θεού, μας έσωσε όχι εξαιτίας έργων δικαιοσύνης που πράξαμε εμείς, αλλά σύμφωνα με το δικό του έλεος, διαμέσου του λουτρού της παλιγγενεσίας και της ανακαινίσεως του Αγίου Πνεύματος, το οποίο εξέχεε πάνω μας πλούσια διαμέσου του Ιησού Χριστού του Σωτήρα μας, ώστε, αφού δικαιωθούμε με τη δική του χάρη, να γίνουμε κληρονόμοι της αιώνιας ζωής σύμφωνα με την ελπίδα.» Τα κτίσματα, αντίθετα, είναι εκείνα που αγιάζονται και ανακαινίζονται. Διότι, «Θα εξαποστείλεις το Πνεύμα σου, και θα κτισθούν, και θα ανακαινίσεις το πρόσωπο της γης.» Και ο Παύλος επίσης λέει: «Διότι είναι αδύνατον για εκείνους που άπαξ φωτίστηκαν, και γεύτηκαν την επουράνια δωρεά, και έγιναν μέτοχοι του Αγίου Πνεύματος». Επομένως, αυτό που δεν αγιάζεται από κάποιο άλλο, ούτε μετέχει σε αγιασμό, αλλά είναι το ίδιο αντικείμενο μετοχής, και δια του οποίου αγιάζονται όλα τα κτίσματα, πώς θα μπορούσε να είναι ένα από τα πάντα, όμοιο στη φύση με εκείνα που μετέχουν σε αυτό; Διότι όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο είναι ανάγκη να πουν ότι και ο Υιός, διαμέσου του οποίου έγιναν τα πάντα, είναι ένα από τα πάντα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες