Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 10:1

Ότι, έχοντας γνωρίσει το μέγεθος της σοφίας, παρακάλεσα τον Κύριο, ώστε να μου δοθεί το Άγιο Πνεύμα, το οποίο με φωτίζει σχετικά με αυτήν, και εστάλη για να κοπιάσει μαζί μου. Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί. Περί των έργων της σοφίας. Πώς διαφύλαξε τον πρωτόπλαστον, από πόσα κακά σώζει ο Θεός αυτούς που πιστεύουν σε Αυτόν, και πόσα αγαθά παρέχει· όπως στον Νώε, τον Αβραάμ, τον Λωτ, τον Ιακώβ, τον Ιωσήφ, τους Ισραηλίτες, τους οποίους έσωσε από τα χέρια των Αιγυπτίων δια του Μωυσή, και τους δόθηκε νερό από ακρότομη πέτρα. Πώς απέστειλε σφήκες στα επτά έθνη. Δείχνοντας όμως μακροθυμία, έδινε και σε αυτούς τόπο μετανοίας, εκπαιδεύοντας μέσα από αυτά τον λαό να είναι φιλάνθρωπος. Κατά των στοιχειολατρών, των βατράχων, των σκνιπών, των ποντικών, των ακρίδων, των σφηκών, των όφεων. Κατά των ειδωλολατρών, των ειδώλων που είναι κατασκευασμένα από χρυσό, και άργυρο, ή λίθους, ή ξύλα.

Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί. Περί των έργων της σοφίας. Πώς διαφύλαξε τον πρωτόπλαστον, από πόσα κακά σώζει ο Θεός αυτούς που πιστεύουν σε Αυτόν, και πόσα αγαθά παρέχει. Όπως τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Λωτ, τον Ιακώβ, τον Ιωσήφ, τους Ισραηλίτες, τους οποίους ελευθέρωσε από τα χέρια των Αιγυπτίων διά του Μωυσέως, και στους οποίους δόθηκε νερό από ακρότομο βράχο. Πώς έστειλε σφήκες στα επτά έθνη, επιδεικνύοντας όμως μακροθυμία, έδινε και σε αυτούς τόπο μετανοίας, παιδαγωγώντας μέσω αυτών τον λαό να είναι φιλάνθρωπος. Κατά των στοιχειολατρών, των βατράχων, των σφηκών, των ποντικιών, των ακρίδων, των σκνιπών, των φιδιών. Κατά των ειδωλολατρών, των ειδώλων που έχουν κατασκευαστεί από χρυσό και άργυρο, ή από λίθους, ή από ξύλα.

Όσο για το «με έκτισε», μην υποθέσεις ότι υπονοεί κτίσμα, όπως προείπαμε, αλλά τα λόγια αναφέρονται στην οικονομία και στην τιμή της αιτίας και της αρχής, όπως ακριβώς των ακτίνων αιτία και αρχή είναι ο ήλιος και του φωτός το πυρ, και δεν είναι επείσακτα. «Αυτή» λοιπόν η σοφία, στην οποία και το πνεύμα επαναπαύεται, διαφύλαξε τον πρωτόπλαστο πατέρα του κόσμου που πλάστηκε μόνος του «και τον λύτρωσε», λέει, «από το δικό του παράπτωμα», δηλαδή από την παράβαση, τον ελευθέρωσε η σοφία του Θεού από τα δεσμωτήρια του άδη κατεβαίνοντας εκεί μέσω της σαρκώσεως, «και του έδωσε δύναμη να εξουσιάζει τα πάντα», δηλαδή να βασιλεύει σε όλα τα κτίσματα του Θεού. «Αποστατώντας δε από αυτήν ένας άδικος με την οργή του, δηλαδή ο Κάιν, καταστράφηκε μαζί με τους αδελφοκτόνους θυμούς του, εξαιτίας των οποίων», δηλαδή εξαιτίας του Κάιν και των απογόνων του, «καθώς κατακλυζόταν η γη, πάλι την έσωσε η σοφία κυβερνώντας τον δίκαιο μέσω ενός ευτελούς ξύλου, και όταν οι εχθροί συγχύστηκαν σε μια ομοφωνία πονηρίας, αυτή αναγνώρισε τον δίκαιο και τον διατήρησε άμεμπτο ενώπιον του Θεού», δηλαδή στα Σόδομα τον Λωτ, «και τον φύλαξε ισχυρό απέναντι στη στοργή για τα παιδιά του, καθώς απέφευγε τη φωτιά που κατέβαινε στην Πεντάπολη, της οποίας ως μαρτύριο της πονηρίας της παραμένει μια χέρσα γη που καπνίζει».